Verslagen 2010
16 juli ATB 4-daagse Hoogersmilde
De laatste dag van de 4-daagse moest ik toch maar even mee pakken, de eerste drie waren een probleem daar er toch gewerkt moet worden. Fokke had vanmorgen ook vrij, dus wij met z'n twee naar Hoogersmilde. Dit jaar voor het eerst de start in Hoogersmilde, dus weer tijd om mee te gaan doen... nieuwe uitdagingen. En wie kwam ik daar tegen... Ronnie Frietema, terug op de bike, hij was daar samen met zijn fietsmaatje Thea, was weer goed om hem te zien. Ik had het al snel door, dit parcours is vele malen mooier dan die van afgelopen zondag. Waar we zondag het gevoel hadden op een dambord te rijden, werd hier de ene singletrack heel snel opgevolgd door de andere. En dan ook nog eens in een vreselijk mooie omgeving, met een paar benen die goed aanvoelden. ..Maar helaas... dit heerlijke gevoel werd na zo'n 20 km verstoord.. lekke voorband!! Snel de boel eraf en fixen.. helaas geen band mee, dus plakken.. rare plek, vlak naast het ventiel. Nadat we de boel weer rijklaar hadden wer op weg.... nou dat was voor korte duur... 10 meter weer lek.. zelfde plaats (fout geplakt??). Fokke regelde een nieuwe binnenband en we konden weer opweg. Dit ging weer lekker.. echt super om te rijden. Maar bij km 25 liep de voorband weer snel leeg..??? De boel eraf gehaald en eens goed bestudeerd hoe dat nou kon, het was n.l. weer de zelfde plek. Een oxidatie bij het gat van het ventiel was het probleem, hier sleet de binnenband op kapot. Ik heb Fokke maar door gestuurd, want dit was hier niet op te lossen. Ik was vlakbij het bezoekerscentrum Appelscha en kon daar mooi bellen naar de organisatie om mij op te halen.. en nu ik er toch was.. cappuchinootje met appelgebak..mmm Maar na een uur nog geen ophaal dienst, toch maam weer bellen. Weer een half uur later, telefoon.. Fokke, hij was al binnen`.. Hij kwam mij wel ophalen. Het stuk dat ik gemist heb was ook weer prachtig, aldus Fokke. Er zaten mooie stukken in waaronder het nieuwe aangelgde stuk van het vaste parcours van Appelscha. Een minpunt was wel dat de verzorgingspost (de enige) pas bij km 40 was. Maar verder hebben we erg genoten van deze tocht.
 |
 |
11 juli Drenthe's mooiste
Een dikke maand na de mooiste van Limburg, nu "onze eigen" mooiste van Drenthe. De start was bij de Bonte Wever (zoals die tent nu heet), waar in de winter een prachtige ijsvloer ligt. We hadden de route van 80 km uitgekozen. Met we bedoel ik: Jasper, Fokke, Robin en ikzelf, Allen in onze mooie nieuwe kleding. De oranje lintjes, hoe verzinnen ze het op de dag van de wk-finale, brachten ons al direct op het defensieterrein waar een we het gelijk voor de kiezen kregen. Gelukkig had het de afgelopen nacht gehoost waardoor de ondergrond niet meer zo mul was. Daarna richting radio sterrenwacht bij Westerbork. De stukken single trail die in het parcours waren opgenomen waren fantastisch. De eerste stop liet lang op zich wachten, met dat warme weer kon ik wel wat extra vocht gebruiken. Ik had dan wel 2 liter water op mijn rug en een volle bidon in mijn frame, maar dat ging snel op. Ik wou bij de eerste stop bijvullen, maar daar zaten ze nu al zonder water, was onderweg werd ons verteld. Dit vond ik wel een min puntje.
 |
 |
 |
 |
De omgeving was schitterend, wat boffen wij dat dit nagenoeg onze achtertuin is. Robin echter had weinig van al dat moois mee gekregen, die zat tegen zijn rugpijn te vechten. En moest ook halverwege de tocht de strijd staken, hij moest nog wel 20 km maar dat was gelukkig over het asfalt. Op dat moment ging ik nog lekker en ging verder met de snelle mannen. Maar ja, zoals mij vaak gebeurd begon ik weer last van kramp in mijn bovenbeen te krijgen en moest het tempo eruit halen. Fokke en Jasper reden nog zo makkelijk, het was erg moeilijk om dan je eigen tempo te kiezen. Ik keek zo uit naar de verzorgingspost, kon ik bijvullen, wat gelletjes nemen en even bijkomen. Maar helaas, bij km 55 sloeg het echt in de benen. Ik kon niet meer aan zetten. Op dat punt besloot ik ook maar voor het asfalt te kiezen en Fokke en Jasper te verlaten. Het was toch nog 20 km rijden, maar ik kon nu rustig rijden, geen zuigende grond meer. En nu kon ik bij het eerste de beste horecagelegenheid mijn kamelenbult weer vullen met vocht, op dat moment zat ik al helemaal zonder. Weer terug bij de Bonte Wever heb ik niet lang op de mannen hoeven wachten, die hebben nog aardig door getrokken.
5 juni Limburgs mooiste Heerlen
Vrijdagavond was ik om 21.15 klaar met werken. Snel naar huis, waar Robin al een uur op mij zat te wachten, alles in de auto en opweg naar het avontuur. Al met al hebben we 3 uur gereden (files wefwekzaamheden) naar Vaals. Daar hadden Fokke Saskia en de kids huisje gehuurd voor het weekend. Wij mochten daar met z'n tweeën een nachtje vertoeven. Met slechts 5,5 uur slaap zaten we 's ochtends al zenuwachtig aan het ontbijt. Daarna naar Heerlen alwaar de start van Limburgs mooiste was. We waren niet de enigen, waardoor er een file op de weg naar de start was. We konden de auto mooi ergens in de berm drukken, laatste stukkie op de fiets. Het was er echt druk, we stonden daar met 20.000 andere fietsers aan de start. Iedereen ging zijn eigen ding doen, MTB-en of op de race-fiets, korte of lange afstand.
Durende de dag kwamen we dan ook overal fietsers tegen. Fokke vond het nodig om binnen 6 km al een lekke band te krijgen. Toen we daar stil stonden om de band te fixen had ik al door dat het erg warm ging worden..Na 1 uur rijden reden we een stukje parralel aan de snelweg waar het nog steeds file rijden was.
Bij de eerste stop troffen we Marcel Ubels (hoe is het mogelijk, tussen 20.000 mensen) die in zijn eentje begonnen was aan deze monstertocht, hij had al 2 lekke banden en een kromme velg gereden. Hij ging met ons mee. Hij reed wel erg goed, maar dat was leuk voor Robin die een stuk harder trapte dan mij. Fokke ging aan het begin ook als een speer. Maar na verloop van tijd toen het nog warmer werd en de vochtvoorraad op begon te raken ging de pijp langzaam uit. Het was een mooi parcours met veel variatie en uitdaging. Ik ben er nu echt achter gekomen dat ik absoluut geen Pantani ben, maar dat het afdalen mij wel goed afgaat. Tjonge wat heb ik vaak moeten lossen op de klim. Onvoorstelbaar hoe makkelijk Marcel en Robin naar boven reden. Maar ondanks alle inspanning heb ik wel kunnen genieten van deze klimmetjes, tjonge.. wat een mooie omgeving.
Marcel ging echt een stuk sneller dan ons, en reed dan ook langzaam bij ons vandaan, Robin bleef bij ons, die wist dat ook hij moest sparen. Maar het was Marcels dag niet... Al gauw zagen wij hem in de berm staan met de fiets op de kop: Lekke band nummer 3!!!! En wat voor band, hij reed tubeless en daar was al een binnenband in gezet... wat een drama om die er weer op te krijgen.
Na zo'n 85 km Konden Fokke en ik het niet meer bij benen, de benen liepen vol, ik reed al in de krampzone en moest noodgedwongen elke klim lopend doen. Daar besloten we dan ook maar om Robin te bellen dat hij de tocht met Marcel af moest maken en dat wij een "makkelijkere" weg naar de finish gingen zoeken. Volgens één van de verkersregelaars moesten we de gele route volgen, dat was de route voor de wielrenners en was dan nog zo'n 15 km tot het eind... (dat was i.i.g. 10km korter dan de mtb-route) Maar wat wij niet wisten, er zaten nog 2 heftige klimmetjes (één ervan was de kruisberg) in deze route waardoor we elkaar nog maar eens flink op moesten peppen. Maar op karakter hebben we de finisch gehaald en hadden toch nog 100 km op de teller staan met maar liefst 1500 hoogte meters.
Fokke ging gelijk naar zijn gezinnetje, lekker uit eten, ik heb nog even op Robin en Marcel gewacht. Die twee hadden het ook nog vreselijk voor de kiezen gekregen. Maar zij hadden het volbracht, grote klasse!!!!!! Volgend jaar ga ik het nog een keer proberen, dan rijden we hem wel uit Fokke.
 |
 |
25 april Havelte (door Jasper)
Vanmorgen moest ik veel te vroeg opstaan om op tijd aan de start te staan in Havelte.
Bij het verkennen van de startlus bleken de omstandigheden te zijn waar ik bang voor was: mul zand.
Heel mul zand. Ik had achter een Nokian NBX lite 2.0 zitten en dat bleek dus niet de meest geschikte band voor de dag.
Om 9.15 was de start en aangezien ik achteraan startte zat ik meteen in een beste stofwolk.
Het eerste rondje was een flinke aanslag op mijn longen en benen.
Na Norg vorige week had ik goede hoop voor deze wedstrijd, maar de 'macht' was duidelijk nog niet aanwezig in mijn benen.
Havelte is een leuk afwisselend parcours met een paar pittige klimmetjes.
Aan het eind van de derde ronde zat ik bij iemand in het wiel. We vroegen ons allebei af of we nog een vierde rondje zouden moeten.
"Wat denk jij? Zal wel niet toch? Nee, denk ik ook niet!". Uhh toch wel!
Het laatste rondje was een heftige uitputtingsslag. Gelukkig was daar dan eindelijk de finish, waar ik nog even het stof uit mijn longen heb staan hoesten.
Na een Raket te hebben gegeten en wat AA (de nieuwe, erg lekker) te hebben gedronken, was het tijd om naar huis te gaan.
Samengevat: leuk rondje, lekker gereden, meer trainen, bredere banden monteren!
Over twee weken Bergrace in Oss (misschien met wat meer mensen uit Assen in de funklasse?)
 |
 |
18 april 4 uur van Bladel (6uurs race)
Eindelijk, na maanden wachten was het zover, de 4 uur van Bladel. Helaas was het duo Fokke en Sukke(Robin) niet compleet. Robin kreeg eergister de mededeling dat zijn teamgenoot met tennis zich heeft geblesseerd en dat hij ipv een (tennis)vrij weekend alsnog aan de bak moets, helaas... Dus alleen Fokke stond vannochtend vroeg voor de deur. Met zijn vliegtuig waren we binnen twee uur op de plaats van bestemming alwaar wij Marcel (ook uit Assen) en Tim en zijn vrouwelijke partne, Marian, team Pekelsmit) ontmoeten. Het was prachtig weer en het parcours lag er droog en strak bij. De start was precies om 12.00 uur, in mijn optiek erg gevaarlijk, de solorijders mochten n.l. vooraan starten met daarachter een 10 meter ruimte en dan de teams. Toen het startschot klonk, moetsen wij (achteraan startvak nr.1) nog even wachten, terwijl de rijsders achter ons in 10 meter al een behoorlijke snelheid hadden, waardoor ze al voorbij en naast ons zaten eer wij nog maar een meter hadden gereden. Maar al gauw was de rust weder gekeerd. Ik had gelijk al een ongelovelijke dorst door die enorme stofwolk van de start. Fokke bleef lekker bij mij rijden, Marcel was er al snel vandoor, Maar die kwam ons in de tweede ronde al weer achter op, zijn banden waren te zacht en hij had al een pitstop gemaakt. Ik had het het eerste uur erg moeilijk, het is voor mij zooo moeilijk om niet in het wiel van een inhaler te gaan zitten, maar goed om 4 uur vol te houden moest ik wel op reserve gaan rijden. Na een uur moest ik een pitstop maken en Fokke laten gaan (hij reed met 2 bidonnen, ik met 1. In 5 minuten tijd bidon gepakt, Red Bull gedronken en wat gelletjes in het shirt gestopt. Gelukkig had ik mijn tempo al snel te pakken en kon ik relaxed de race voortzetten. Ik was even in paniek toen ik mijn hartslag niet meer onder de 200 bpm kon krijgen, maar ik was al gauw achter de oorzaak, de Red bull van zonet. Ik heb nog 3 rondes door gereden met een hartslag van boven de 200, met een max van 224!!!!! Voor mij geen Red Bull tijdens de wedstrijd. Daarna zakte hij langzaam weer af naar ca. 170 slagen. Toen ik mijn tweede bidon op had schrok ik van de tijd, de race was al 3 uur bezig, tijd voor de laatse bevoorrading. Fokke kwam ik elke keer op het zelfde punt tegen, hij liep niet uit, maar ik kwam ook niet dichterbij. Het ena laatste rondje was erg spannend, mocht ik nou nog een ronde doen of moets ik afstappen. Ik kwam 1 minuut voor 4 over start/finish en mocht nog een rondje doen. Zo kon ik nog wel evenveel rondjes maken als Fokke. Halverwege de race werd ik ingehaald door een rijder die zei dat ik er bijna was en dat ik bij hem in het wiel moest blijven, dat ging geweldig, tot het kleine klimmetje, ik moest toen lossen door opkomende kramp in mijn bovenbenen. Al gauw kwam er weer een rijder voorbij die mij hetzelfde aanbood, ook dat ging geweldig, dit kon ik ook nog volhouden tot de finish (heren nogmaals bedankt). Fokke's laatste ronde ging minder voortvarend, hij werd in de klim van het viaduct in de wielen gereden waarbij de aanrijder viel en Foke meesleurde, deze viel lekker zacht op zijn tegenstander die vervolgens half bewusteloos op de grond bleef liggen. Fokke kon gelukkig zijn race afmaken, helaas wel met een kapot gescheurde achterrem, de olie spoot eruit.. Volgens mij kwam ik als één van de laatsten over de finish, iedereen zat er al gezellig na te praten of lekker pasta te eten. Marcel en Fokke waren al binnen net als team PekelSmit. Wat een heerlik gevoel, we hebben hem uitgereden. Team Pekelsmit wist in de klasse gemengd een 8ste plaats te bemachtigen, Marcel werd 40ste, Fokke 43ste en ik 44ste van de 65 solorijders. (alle uitslagen)
Langs deze weg wil ik de organisatie bedanken voor de geweldige dag, toppie georganiseerd. Volgend jaar zijn wij weer van de partij.
18 april Noordelijke ATB trophy (door Jasper)
De laatste tijd kwakkel ik nogal met mijn gezondheid...steeds verkouden en snotteren. Van fietsen kwam de laatste weken dus niks terecht.
Zaterdag had ik besloten om toch maar naar Norg te gaan en maar te kijken waar het 'schip zou stranden'.
's Ochtends kwam ik Ronald en Johan ook al tegen. Naast Ronald stond ik in het startvak op de tweede rij.
Het fluitje van de start en weg waren we. Tot mijn verbazing ging het helemaal niet zo hard. Ik ging ongeveer als tiende het bos in!
Het rondje was super! Veel draaien en keren en veel singletrack. De fietsen ging, tot mijn verbazing, eigenlijk vrij eenvoudig.
In het eerste rondje heb ik nog een tweetal fietsers toegesproken die elkaar van de fiets probeerden te rijden: "Heren dit is de funklasse. Voor de lol dus. Lief zijn voor elkaar!"
Aan het einde van het laatste rondje heb ik nog even hard doorgetrokken, want ik zag dat mijn fietsenmaker van achteren kwam opzetten.
Het kon natuurlijk niet gebeuren dat hij me nog zou inhalen! Uiteindelijk 14e bij de funklasse. Mooi resultaat. Volgende week Havelte!
| uitslag | |
| 14 | Jasper |
| 23 | Ronald |
| 36 | Johann |
 |
 |
21 maart Sleen
Vandaag kon dan eindelijk de wintertocht (op de eerste lentedag) doorgaan. De tocht die de Bushbikers elk jaar organiseert staat bekend om de mooie single trails die daar ook in de vorm van een vast parcours liggen. Ik was al om 8.00 uur bij Robin, we wilden vroeg starten, Robin moest vanmiddag nog tennissen. We waren optijd in Sleen, de auto stond mooi vooraan en we gingen als één van de eersten van start. Het had vannacht geregent dus ik was al wat voorbereid op wat modder, maar de hoeveelheid modder die we in de eerste 15km tegenkwamen was absurd. We begonnen toen ook te twijfelen of we wel voor de 50km moesten gaan. Bij de eerste verzorging was dan ook de splitsing, na wat overleg met de organisatie (die ons op het hart drukten dat het niet erger werd, wat volgens mij ook niet kon) zijn we voor de 50km gegaan. Achteraf maar goed ook, anders hadden we echt heel veel moois gemist, wat een mooi parcours. Nog wel veel modder, maar de vele mooie single trails deden de bagger vergeten. Na 2 uur en 50 minuten waren we weer terug bij start. Het zonnetje scheen en we hadden er een goed gevoel aan over gehouden. Helaas hadden we Garrelt en Joran net gemist, zij hebben de 30 km volbracht.
14 maart Appelscha
Vanmorgen 8.15 uur, tuut tuut, Fokke kwam mij halen om vervolgens Robin op te pikken om uiteindelijk in Appelscha de Kramer veldtoertocht te rijden. Het was erg druk in Appelscha, na een lange winter hadden de dames en heren mtb-ers er vreselijk veel zin in. Het begon direct al goed met vele korte klimmetjes, leuk!!! (maar wel al gelijk zwaar). Na een drukke week van veel regelen en weinig slaap en net zo weinig fietsen voelde ik hem ook al snel in de beentjes. Maar doordat het parcours zo mooi en gevarieerd was had ik niet veel tijd om daar over na te denken. Maar al na een uur begon het verschil tussen mij en de twee toppers (Robin en Fokke) zichtbaar te worden, ik hing er als een jojo achteraan. Zij moesten inhouden en ik moest er tegen trappen. Met name de klimmetjes en drassige stukken waren vandaag te hoog gegrepen voor mij. Fokke en Robin gingen er met alle gemak doorheen. Op de verharde stukken zorgden ze er als een echt team voor dat ik uit de wind zat en even op adem kon komen. Op een gegeven moment sloegen we van een breed zandpad rechts af, en schrokken van de grote plas modder aldaar. We pakten de berm aan de linker kant, maar moesten erg diep zitten om onder alle takken door te komen. Robin reed voor mij maar bleef met zijn rugpuut achter een tak hangen, je raad het al.... deze sloeg dus los en lande vol op mijn neus (zie filmpje), met als gevolg een arsenaal aan gvd's etc... mijn excusses, maar het deed dan ook echt pijn. Daarna kreeg ik al wat last van hoofdpijn, iets meer drinken en het gaat vanzelf over, dacht ik. Later zat ik iets te dicht in het wiel van Robin, die een klein stuurfoutje maakte en we samen in een geultje terecht kwamen, maar het geultje was echt maar voor één fietser, Paul moest eruit en kwam daarbij ten val... jaja, het was echt niet mijn dag vandaag. Bij de 30km post besloot ik ook maar om de snelste route te nemen naar de auto, toch nog 15km. Fokke en Sukke hebben de 55 km wel afgemaakt, klasse jongens!!!! Bij de finish kreeg ik nog een broodje worst. Daarna ben ik snel naar huis gegaan, was het helemaal zat. deze week maar wat extra km's draaien en hopen dat er volgende week wel weer wat vorm is.
Appelscha, bedankt, het was allemaal weer prima voor elkaar. Jammer dat er nog steeds stukken onverlaat rond mogen lopen die het nodig vinden om lintjes te verhangen of weg te nemen. Maar de organisatie had dit weer snel opgelost. Klasse....
7 maart Assen
Vandaag alweer een thuiswedstrijd, de MTB trophy, een oefenwedstrijd als voorbereiding op het wedstrijdseizoen dat volgende week in Berlicum van start gaat. Samen met Ronald op de fiets naar de Baggelhuizerplas gereden, waar we Fokke en Robin ontmoeten, met 4 man aan de start. Ook de familie van Zijl kwam helemaal vanuit Harderwijk om te trainen. Omdat Willem de ogen nog dicht had, waren ze verkeerd gereden en zijn ze richting Steenwijk gegaan. Dylan had hier door de jeugdwedstrijd gemist, maar kon hij mooi met ons in de klasse mee rijden, en niet zonder verdienste, wat kan dat ventje trappen zeg. Het aantal rijders viel mij een beetje tegen, maar ja... zo kon ik wel een goede klassering rijden haha. De start ging redelijk snel en ik moest mij ook inhouden om niet vooraan te komen (en dus mijzelf weer tegen te komen.) Fokke had een nog snellere start dan ik, maar ik kwam hem op een klimmetje tegen waar hij achterstevoren weer naar beneden kwam. De lichtgewichten Robin en Ronald kwamen mij al snel voorbij. Fokke zat nog achter mij. Halverwege de wedstrijd kwam ik mijzelf lichtjes tegen, ik moest even een beetje rustig aan doen om even te herstellen (was erg moeilijk op dit parcour) Fokke kwam daardoor dichter bij mij en wist mij op het laatst nog in te halen door een betere lijn te rijden... Ik had even moeite om weer bij hem te komen, maar toen ik achter hem zat voelde ik al dat ik hem nog kon verslaan. Het laatste stukje verhard doorschakelen naar het grote blad en op kracht er over heen.... sorry Fokke. Allemaal een goede klassering gereden: Ronald op plaats 7 (vlak achter Dylan), Robin plaats 9 en Paul en Fokke plaatsen 12 en 13.De complimenten aan de organisatie, leuke wedstrijd. Volgend jaar Nationaal, toppie!!!
31 januari Assen
Vandaag na een lange tijd door slecht weer uitgesteld of afgelast te zijn geweest, de finale van de wintercompetitie. Het was erg wit (sneeuw) buiten en ik dacht me daar goed op voor te bereiden door sneeuwbanden (spikes) te monteren. Na al die weken had ik er ook echt wel zin in.
Bij het wielerhome aan gekomen troffen we al snel de bekenden, Robin, Fokke en ook weer terug van weggeweest Johann. De opkomst was niet groot, maar het aantal deelnemers totaal viel mij reuze mee. Bij de heren stonden 27 man aan de start.
Mijn start was als vanouds als een speer, dit keer mede dankzij de goede bandjes. We moesten gelijk een aantal lusjes maken op een besneeuwd veld. Waar iedereen voorzichtig de ontdooide binnenbocht pakte, kon ik volle bak de buitenbocht nemen, heerlijk. Maar helaas was dat een van de weinige besneeuwde, bochtige stukjes. Op de rechte stukken met name het asfalt had ik bijzonder veel nadeel van mijn spikes, wat remmen die krengen af zeg. Deze banden zijn alleen een voordeel op ijzige stukken. Halverwege de eerste ronde liet ik Fokke en Robin die achter mij reden voor, zo kon ik achter ze blijven en kwamen zij ook op de film (ik had vandaag een helmcamera mee) Echter moest ik een klein gaatje laten vallen in de modder. En toen ik het asfalt op draaide gebeurde het, mijn wiel stuiderde weg op het stukje hoogte verschil tussen verhard en onverhard en ik ging onderuit, de val viel wel mee, ik zat snel op de fiets, maar na een paar honderd meter begon ik toch wel wat pijn in mijn rug te voelen...shit!!! (klik hier voor filmpje)Ik begon elke hobbel te voelen (had ik de fully maar genomen). Ben nog even bij Cindy gestopt om de rug te strekken. Ben toen door gereden en heb geprobeerd nog een ronde door te rijden met de hoop dat de pijn weg zou gaan, maar helaas werd alleen maar erger, ik moest de hobbelige stukken al staande doen om minder pijn te hebben. Helaas moest ik de race opgeven. Robin en Fokke hadden in de tussentijd Johann ingehaald. Maar Johann reed op reserve en heeft beide mannen op zijn beurt weer terug gepakt. Bij Robin ging in de laatste ronde het licht uit en zo kon Fokke hem inhalen en voor hem finishen. Johann kwam redelijk fit over de meet, maar Fokke en Robin waren wel erg wit om het bekkie.
Was niet echt een technische race, maar wel spannend door de sneeuw. Jammer dat ik niet uitgereden heb, maar was wel weer lekker om te fietsen.
| plaats | naam |
| 24 | Johann |
| 25 | Fokke |
| 26 | Robin |
| 27 | Paul |
Einduitslag ICW noord 2009 / 2010
| plaats | naam |
| 35 | Robin |
| 40 | Paul |
| 53 | Fokke |
| 55 | Johann |
| 79 | Ronald |
