Jaar

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Verslagen 2010

27 december 2de ICW Noord Eelde (door Jasper)

Eindelijk er ging er weer één door! Na afgelastingen van Emmen en Trimunt, ging de ICW-wintercompetitie verder in Eelde. Ik zou eigenlijk met Paul heen, maar die moest verstek laten gaan i.v.m. een valpartij tijdens het schaatsen: beterschap Paul! Na het parcours te hebben bekeken op internet had ik er weinig vertrouwen in… dit wordt een saai rondje. In Eelde aangekomen bleek, na mijn verkenning, dat de organisatie een erg afwisselend parcours had uitgezet. Door de winterse omstandigheden was het oppassen, maar goed te fietsen. De veldrijders die voor ons startten hadden een aardig startveld. Dit in tegenstelling tot onze groep(mountainbikers), waar nog geen 20 man aan de start stond.

 De start ging goed. Ik ging als vijfde het bos in. In het wiel van Henk Jaap Moorlag (voor wie ‘m niet kent: toprijder van de Rabobank ploeg)!?! Aangezien ik geen enkele illusie had om hem bij te (kunnen/ willen) houden, ben ik meteen mijn eigen tempo gaan fietsen. Het parcours lag er mooi bij. Op een paar plekken moest je wel een beetje uitkijken (een bruggetje van twee spoorbielzen en een ijsbochtje) maar voor de rest ging het lekker. De rondjes gingen erg rap. Net voor start finish was een lang (cyclocross) stuk waar je een lang stuk moest zigzaggen. Je kon hier perfect bepalen hoe het stond met je positie. Helaas bleek mijn bochtentechniek niet helemaal super, want ik verloor op deze stukken veel snelheid en tijd. Aangezien het tweede kerstdag was, had ik om mijn helm een Kerstmuts gemaakt, hierdoor had ik het publiek volledig op mijn hand: “Kom op kerstman!”. Tegen het einde van de race moest mijn tempo een beetje naar beneden, maar ik kon nog wel een goede snelheid vasthouden. Dit in tegenstelling tot een aantal van mijn opponenten, die helemaal leeg waren en die ik dus mooi voorbij kon. Na een klein uur was ik blij dat ik mocht finishen. Gelukkig net niet op een ronde gereden door de eerste veldrijders en de heer Moorlag!

Een goede besteding van tweede kerstdag! Eelde mag van mij volgend jaar wel weer op de kalender!

uitslag en tussenstand

21 november Eerste ICW Noord Veendam

Na 3 weken niet gefietst te hebben, was het vandaag weer tijd voor de eerste wedstrijd van de wintercompetitie. Eerst in de rij om in te schrijven bij de Lange Leegte en daarna naar het parcours. Jemig wat een drukte!!! Zal wel aan het mooie weer hebben gelegen, maar zo'n opkomst had ik nog niet meegemaakt in Veendam. Jammer... normaal haal je hier wel wat punten. De start was massaal, ik besloot om rustig aan te doen, maar ja, de trouwe lezer van deze site kent mij nu wel een beetje... rustig starten ging toch weer iets te enthousiast. Na een halve ronde zat ik al te hijgen, en ik kon er ook niet meer mee stoppen. Kerel, wat was het moeilijk om in een goed ritme te komen. Na de doorkomst zag ik Fokke ineens voor me rijden, hij had zich af laten zakken om in mijn tempo te gaan rijden, hij kon ook niet in het ritme komen (en stoppen met hijgen). Samen hebben we de hele tweede ronde gedaan. Maar in mijn derde ronde kreeg ik echt last van ademhalen en moest ik stoppen om een lading slijm uit mijn keel te lozen.... dat luchte op, maar had enorm veel energie gekost. Fokke zag ik al nergens meer. Achterop het parcours waren ze al bezig linten op te ruimen, gelukkig ik zat dus al in de laatste ronde. Iets waar Ronald niet op had gerekend, die werd bij zijn doorkomst van de 3de naar de 4de ronde verteld dat hij al mocht stoppen (na 49 min. wedstrijd?? erg vlot vonden wij). Maar goed ik was er dus bijna, nog een paar klimmetjes. Eindelijk over de finish was het zoeken naar adem, man wat had ik het benauwd, had zelfs een bloedsmaak in mijn mond. Ik hoorde veel rijders hoesten en kuchen, denk dat dit komt door de luchtvochtigheid en het hele hoge tempo dat werd gereden. Jasper moest nog even worden aangemoedigd op het laatste stuk, hij zat in een groepje van 3 man, maar kon gelukkig bij ze wegrijden en zijn 14de(?) plaats veilig stellen. Achteraf bleek dat Fokke zo hard bij mij vandaan is gefietst dat we hem in de uitslagenlijst terug vonden op de 7de(?!) plaats, Jasper is waarschijnlijk weer ingehaald door Fokke en belande op een 14de plaats, Ronald die een ronde te vroeg moest stoppen zagen we op een 38ste plaats en ikzelf tja.... op plaats 47. In iedergeval geen 50ste..... maar..uh.... wel.. laatste. In de diverse foums zie ik al twijfels over de uitslag. Ik twijfel nu ook, volgens mij zat ik niet zo erg ver achter Fokke en had ik ook een top 10 plaats verdient..... kijken of daar voor in aanmerking kom in Emmen..

klik hier voor de foto's..

6 november Vierhout toertocht Zuidlaren (door Jasper)

’s Ochtends werd ik wakker met het geluid van regen. Op buienradar zag ik een enorme wolk boven Nederland, maar rond 08.00 uur zou het wegtrekken boven het noorden. Gelukkig maar, want starten in de regen word ik nooit vrolijk van. In Zuidlaren aangekomen vond ik het best wel koud, dus trok ik een winterjack aan. Na me ingeschreven te hebben, was het eerste lusje in het heuvelachtige bos in Zuidlaren. Het bleek toch niet zo koud als ik had gedacht en na vijf minuten kookte ik zowat mijn jack uit. Gelukkig ging de route vlak langs het beginpunt, waar ik snel mijn winterjack heb geruild voor een gewoon shirt.

In het bos was het een groot waterfestijn. De Dobberieders hadden een gevarieerd parcours uitgezet. Alles zat erin: bos zandpaden, technische stukjes en vooral veel blubber. Nou is dat laatste helemaal mijn ding, dus ik reed rond met een grote grijns op mijn gezicht.

Door de grote hoeveelheid gevallen bladeren was het op sommige punten erg verraderlijk, omdat je niet kon zien wat eronder zat. Zo kwam ik er af en toe iets te laat achter dat ik dwars door een hele diepe plas fietste! Globaal was het een rondje Zuidlaren-Zeegse-Oudemolen-Gasteren-Anloo-Annen-Zuidlaren. Na dik twee en een half uur was ik weer terug bij de auto. Na de laag blubber van mijn fiets afgespoeld te hebben kon ik voldaan naar huis.

29 oktober Wintertriathlon (door Tim)

23 oktober Open Fries kampioenschap Appelscha

Vandaag met 4 man, Jasper, Fokke, Robin en Paul, naar Appelscha afgereist om daar deel te nemen aan het open Fries kampioenschap Funklasse. De organisatie had kosten nog moeite gespaard om er een geslaagd evenement van te maken. Nadat alle jeugd en dames klasses waren geweest mochten wij "stoere" mannen aan de start verschijnen. Jasper had een mooi plaatsje op de eerste rij veroverd. En ik kon hem na de start aan het eind van het rechte stuk als één van de eersten de bocht om zien gaan. Fokke was mij al voor bij de start en Robin ging mij ook al snel voorbij. Maar niet lang daarna kon ik hem weer passeren. Vandaag had ik de Heihei gepakt en dat voelde gelijk al goed aan. Het parcours was ook prachtig uitgezet, geen mogelijkheden om fout te rijden. Veel uitdagende klimmetjes en technische stukjes. Omdat het parcours op een klein stukje terrein lag, kwamen we elkaar vaak tegen. Ik kon Jasper dan ook vaak aanmoedigen. 't is moeilijk te volgen wie in de kopgroep zit als je in dezelfde wedstrijd zit. Maar ik had het gevoel dat hij bij de kop reed. Helaas zag ik Robin na mijn 3de doorkomst langs de kant staan, Blessure opgelopen, erg jammer. Ik zat lekker in de wedstrijd en heb me in tijden niet zo lekker gevoelt op de bike. Fokke kwam ik ook steeds tegen en die liep steeds verder op mij uit, man wat kan die trappen zeg. In mijn laatste ronde haalde de koploper mij eerst in met zo'n 30 sec. daarachter de achtervolgers, 3 man sterk met Jasper vooraan. Jasper zag er het fitst uit van de 3, jammer dat ik mijn handen aan het stuur moest houden, anders had ik nog even voor hem geduimt. Achteraf was dat niet nodig geweest, Jasper was sterk genoeg om de andere twee achtervolgers af te schudden en zijn 2de plaats zo kon veilig stellen. Hoera!!! voor het eerst in het bestaan van team MTBworld iemand op het podium. Jasper, klasse man!!!

Fokke had zich naar een knappe 32ste plaats gereden en ik naar een 39ste plaats van de 55 gestarte deelnemers. Robin kwam helaas niet voor in de einduitslag. Daarna nog even bij de Elite rijders gekeken en een uitsmijtertje of tosti gegeten. Was weer erg gezellig.

klik hier voor alle foto's

10 oktober MTBtocht Amen (door Jasper)

Op zondag om 08.00 uur opstaan… Ik kan er niet aan wennen, maar ja ik wilde vandaag in Amen gaan fietsen. Ik was zoals altijd weer van alles kwijt en had alles overhoop gehaald om mijn armstukken te vinden. Uiteindelijk maar de voorkanten van twee sokken afgeknipt en die als armstukken gebruikt. Om 09.15 zat ik eindelijk op de fiets richting Amen. Steenkoud en met een prachtig laagstaande zon! Jammer genoeg ha ik niemand anders kunnen vinden die ook wilde fietsen, dus in mijn eentje onderweg. In Amen was het gezellig druk. In verband met slappe benen gekozen voor de 50 km in plaats van de 80 km die ik wilde doen. De tocht ging in de richting van voormalig kamp Westerbork/ Ieberenplas. Ik had me voorgenomen om rustig te rijden, maar dat ging al vrij snel volledig verkeerd. Op mijn ongeveerde 29’er is er maar één tempo dat lekker rijdt: zo hard mogelijk. De route was voor het grootste gedeelte over brede bospaden. Toch wist de organisatie te verrassen door ons (deelnemers) regelmatig over leuke (mij onbekende) singletracks te leiden. Onderweg waren de etensposten zeer goed geregeld. Drinken, koek en banaan bij elke post. Het was het precies druk genoeg op de route. Je kwam regelmatig mensen tegen, maar het was geen file rijden in het bos. Da’s altijd lekker als je van groepje naar groepje kunt fietsen. Ik heb nog een tijdje met drie bikers gereden, maar dat ging me op een gegeven toch niet hard genoeg. De laatste 15 km heb ik me dus nog even helemaal leeg gereden en voor ik het wist was ik weer in Amen. Daar stond een heerlijk kop ‘oma’s groentesoep’ te wachten, die ik heerlijk in het zonnetje heb genuttigd. Daarna nog even bij mijn ouders langs geweest en toen naar huis gereden. Toch weer zo’n 75 km gefietst. 

 9 oktober Veldrit Ruinen

Gisteravond Belde Garrelt mij op of ik mee wou naar Ruinen voor een tochtje. Daar ik nog niet helemaal hersteld was van de vorige week, moest ik met pijn in het hart bedanken voor dit aanbod. Maar toen ik had opgehangen kreeg ik al een klote gevoel dat ik had afgezegd... toch maar weer terug gebeld... De volgende ochtend stond Garrelt om 8.15 uur voor de deur en gingen we op weg naar Ruinen. Dit keer vertrokken we vanaf de voetbalkantine van de vv Ruinen. Het was redelijk helder weer, maar best wel fris, eerst maar het jasje aan. Het ging mij beter af dan verwacht, nog niet zo snel als Garrelt, maar dat komt nog wel....ooit?!

Voor een groot deel reden we door het bos van Dwingeloo, bekend terrein, hier fietste ik de eerste stukjes onverhard op onze zelf gemaakte crosfietsen. We kwamen ook veel langs de heide, man wat is dat toch een mooi gezicht met die laag staande zon. Aan het begin waren we allebij niet echt geconcentreerd, Garrelt pakte wat takken en bomen mee en ik gleed over elke wortel weg die boven de grond uit stak. Na de eerste stop, waar we het jasje uit konden doen, begon ik lekker in het ritme te komen, gelukkig wel, want in dit gedeelte zaten veel leuke klimmetjes en single trails. Er zaten trouwens veel single trails in deze route, mooi man. Na de laatste stop nog slechts 10 km.

Helaas zagen we direct na de stop een jonge dame op de straat liggen, wat er was gebeurd wisten we niet, maar ze lag er niet echt lekker bij (op de buik, bloed in het gezicht) er werd al naar de eerste hulp gebeld, en konden wij maar beter door fietsen. Die laatste 10 km leken er wel 100!! wat een eind nog, en bij mij was nu wel het beste er van af, kan ik weer een week bij gaan komen... Ook voor Garrelt was het laatste stuk teveel. Helemaal als je op 10 km rekent, maar het blijken er 14 te zijn. Uiteindelijk geen 45 km maar 49 km gefietst, die hebben we mooi weer in de tas.

3 oktober Hondsrug classic Gieten

Vandaag eindelijk weer een topper, de hondsrugclassic. Qua parcours niet de mooiste, maar qua ambiance en deelnemers wel een van de leuksten. Het is de bedoeling dat we met zo'n 1200 deelnemers tegelijk starten en dan als gekken proberen toppers als Kulhavy, Brentjens, Peters, Moorlag etc proberen bij te houden.

Fokke en ik zijn al vroeg weggereden om onze tent op het rennerskwartier te planten, Robin was al aanwezig en zo konden we snel de boel optuigen. Het zonnetje begon al kracht te krijgen, men had ons 22 graden beloofd. Omdat we lekker op tijd waren konden we lekker genieten van alle andere teams die aan het opbouwen waren. Konden we even lekker gluren bij de buren. Al die team plaatsen worden steeds proffessioneler. De sfeer was erg goed, waarschijnlijk ook door het weer en omdat het voor de meestende laatste van het seizoen was.

Langzaam druppelen onze fietsmaatjes ook binnen, we gaan vandaag met z'n zessen aan de bak. Fokke, Garrelt, Ronald, Jasper, Robin en ikzelf. En natuurlijk hadden we ook onze supporters meegenomen, een drukkte van jewelste bij onze teamplek. Maar goed dat het mooi weer is, want aan 1 tentje hebben we niet meer genoeg.

We stonden met z'n 5en in het zelfde startvak, alleen Ronald had zich iets later ingeschreven en stond dus iets achter ons. De start was erg relaxed, volgens mij dit jaar geen ongelukken. Het ging wel weer hard (net als alle andere edities) en Ik moest dus heel erg in gaan houden om me niet te laten verlijden met dit tempo me te gaan. Tot aan de eerste bocht zaten we nog lekker dicht bij elkaar, maar toen ging Jasper staan en knalde als een speer weg, door de berm, man wat een powerrrr. Bij de eerste fuik had ik iedereen nog in het visier, iedereen, behalve Jasper nog dicht bij elkaar. Maar vanaf hier was het ieder voor zich... Ik probeerde wat te sparen en schrok toen Robin mij vol gas voorbij kwam, Ronald was me bij de fuik al voorbij gekomen en ook duurde het niet lang eer Garrelt mij ook voorbij kwam, ik kon nog redelijk bij blijven en heb Garrelt de rest van de eerste ronde in het visier kunnen houden. Toen ik nog in het bos reed hoorde ik onze supprters al schreeuwen voor één van de mannen, wat waren die aanwezig zeg. Bij de doorkomst bij het gat was het nog erg druk en moest ik noodgwdwongen een paar keer van de fiets om het lopend omhoog te doen. Maar zoals ik net al vertelde stonden onze supporters flink hun best te doen en kreeg ik wat extra vleugels en knalde ik (in mijn beleving) als een topper door het zand. Helaas moest ik uit zicht van de supporters even rustig aan doen, want door dat gejaag raakte ik snel buiten adem. Ik kreeg door het geschreeuw wel mee dat ik niet al te ver achter Garrelt lag, dus de tweede ronde moets ik maar op jacht. Na mijn herstel op het lange stuk asfalt kon ik weer lekker in mijn tempo komen en voelde me nog zeer fris. Maar helaas dit gevoel was voor korte duur, op de afdaling (op volle snelheid) moest diegene voor mij even testen of zijn remmen het nog deden zonder mij te waarschuwen, ik had niet de tijd om ze ook in te knijpen waardoor ik vol op zijn achterwiel klapte, een duik over deze beste man tot gevolg. Voor de sprong had ik bij het turnen waarschijnlijk een hoog cijfer gehad, ik had de beste man volgens mij niet eens geraakt, maar voor de landing kreeg ik een onvoldoende, op mijn borst, even alle lucht kwijt, met de fiets boven op mij. Helaas bleef 1 voet aan het pedaal vast zitten en lag ik er erg raar bij. Ik krabbelde overeind maar was een beetje dizzy, net geen K.O. denk ik. Ik zag in een waas de veroorzaker op zijn fiets klimmen en volgens mij zonder te vragen hoe het met mij was en zonder sorry te zeggen vervolgede hij zijn pad. Ik had het best wel benauwd en het duizelde mij aardig. Ik ben daar nog een tijdje blijven zitten tot ik weer een beetje bij positieven was. Verder met de wedstrijd, Paul!!! Ik kon wel weer op de fiets komen, maar had een probleem met mijn kuit, die deed redelijk pijn. Maar als ik niet al te veel aan zette kon ik wel verder fietsen. Op een gegeven moment zat ik er ook zo doorheen dat ik dacht om op te geven, maar dat was net bij het bordje dat ik nog 10 km moest, kijk dat kon nooit meer erg lang meer duren, zou zonde zijn als je hier af ging stappen. Ik dacht nog dat me dat binnen de 3 uur kon lukken. Bij de vijver hoorde ik het publiek alweer schreeuwen in de verte, nu was ik er bijna. Helaas ging ik nog even op de grond bij het eerste afdalinkje naar het gat. Maar daar stonden Cindy, de kids etc allemaal te schreeuwen. Zelfs Fokke en Jasper, die al lang binnen was, daar moet ie wat mee gaan doen, stonden er. Dat gaf mij de laatste vleugels om er nog even tegen aan te gaan. Fokke had kennelijk nog harder kunnen fietsen, die reed de laatste klimmetjes nog even met mij mee. Ik perste er nog een sprintje uit en de finish was daar. Allemaal gefinished, hoera!!! Ik was nog nooit zo kapot geweest na een wedstrijd, ik was kots misselijk en mijn hoofd bonkte als een gek. Ik moets nog even niet aan Yankee doodle denken. Robin had het achteraf ook als een speer gedaan, waar haalt ie het vandaan???

Alles snel ingepakt en op weg naar huis, Fokke reed voor mij, daar ik nog steeds niet helemaal aanwezig was. Thuis onder de douche, parfum op, gel in het haar en op naar FOOD!!! Yankee doodle ging voor ons koken. Helaas kon Saskia niet mee daar Michelle vreselijke koorts had en moest Fokke noodgedwongen allen uit eten. Het was erg gezellig, dit moeten we vaker doen.

Hier de uitslag

klik hier voor de foto's

26 september Rabo toertocht Gieten

Vanochtend vroeg eruit, ik zou rijden en moest Robin, Garrelt en Fokke ophalen. Vandaag het testrondje in opbouw naar de Hondsrugclassic van volgende week. Hier konden we kijken hoe het met de gesteldheid van de benen is. Ronald kwam er ook bij, bij Fokke, op pad met 5 man. Later bleek dat we met z'n zessen waren, Jasper was iets vroeger gestart dan ons omdat hij verdere verplichtingen had in de middag. Het was erg druk in Gieten, het halve dorp stond vol met geparkeerde auto's met daarachterop fietsendragers.

Het eerste stuk was een mooi verhard stuk om even lekker los te fietsen, maar al gauw zaten we bij de gaten van de HC, klimmen dus. Daar kwam ik er al achter dat het voor mij vandaag erg zwaar zou worden, na de goeie trainingen van afgelopen week was dit een afknapper. Waarschijnlijk te veel gedaan. Met deze gedachte probeerde ik mijn eigen tempo te pakken om mezelf wat te gaan sparen, maar wie mijn verslagen vaker leest weet dat dit niet mijn sterkste punt is. Robin, Garrelt en Fokke probeerden op hun beurt Ronald bij te houden, maar ja, dat is een klasse appart. Bij de eerste stop hebben we elkaar nog getroffen, maar daarna gingen we al gauw allemaal onze eigen weg. Ik heb Garrelt een heletijd op zo'n 300 meter voor mij zien rijden, maar ik had het zo zwaar dat ik niet de kracht had om bij hem te komen. Robin en Fokke reden een stuk daarvoor en Ronald zat waarschijnlijk al achter de snert.. Op het moment dat ik net zat te bedenken hoe ik nu het snelst en het makkelijkst weer in Gieten kon komen, zag ik Robin langs het pad staan. Hij was gevallen en had last van zijn kuit en wou met mij mee. We stonden bij Anloo en hoeften toen nog maar 10km verhard naar Gieten. Door een kleine misrekening kwamen we na Eext vlak voor Gieten op een doodspoor, men was daar bezig met de nieuwe rotonde/viaduct en onze weg ging helaas niet verder. Zo moe als ik was hebben we maar besloten om de kortste weg te pakken, over de N34 over de rotonde, spannend.. Bij de start kwamen we buiten Jasper nog tegen, die had de 55km in ruim 2 uur gedaan, dat beloofd wat voor volgende week. In de kantine serveerde men snert, dus daar moesten we zijn. Eenmaal binnen duurde het niet lang en daar was Ronald al. Hij bleek ook hard gevallen te zijn, zo hard dat zijn helm kapot was gegaan. Fokke was de volgende met kort daarop Garrelt, die hem zonder training km's toch heeft uitgereden, sjapoo!! Fokke bleek ook een valpartij te hebben gehad (what's new) maar had zijn nieuwe superrr bike niet beschadigd. Lekker bakkie snert gehad en toen met z'n 4en in de pla naar huis.

12 september Oring veldtoertocht.

Op een aantal ritjes na tijdens onze vakantie in Frankrijk na, heb ik nagenoeg geen km's meer gemaakt en werd het dus tijd om wat km's te maken voor 3 oktober (Hondsrug classic) Robin stond al om 7.45 uur voor de deur, Odoorn was onze bestemming. In Assen was het nog mooi droog, maar onderweg kwam het (regen) al naar beneden. Pffffff alweer, ik ben al dat water eigenlijk wel zat. Maar goed, we moesten km's maken, starten dus. 50 km was ons doel. Ondanks de drukte was het best wel levendig in Odoorn waar, zoals gebruikelijk, de jaarlijkse markt was. Ik liet Robin het grootste gedeelte op kop rijden, hij heeft n.l. wat minder moeite om het tempo wat lager te houden dan ik zelf. We zouden het rustig aan doen. Wat ook aardig lukte, ik had geen problemen met zware benen of kramp. We hadden maar liefts 3 stops, heerlijk. Helaas moest ik wel overal aanhoren dat de regen mijn schuld was, na de 24u denkt iedereen dat ik het kan bestellen. Maar goed, het lijkt erop dat mountainbiken, Paul en regen bij elkaar horen haha. Jongens ik zal het maar verklappen, ik ben er ook bij in Gieten..... De tocht was iets korter dan geplant, we waren ruim voor 50km binnen. Robin haalde nog een bak heerlijke hutspot voor mij en volgens de organisatie wordt het tijd om te scheren, er zat n.l. aftershave in mijn goodiebag. Odoorn bedankt!!!

28-29 augustus 2010 MTBworld 6 & 24 uur race

Dit jaar voor het eerst met een eigen 6 uurs team meegedaan aan onze eigen race. klik hier voor het volledige verslag

augustus 2010 Vakantie Trept (France)

lees hier het verslag van mijn fiets avonturen in Frankrijk tijdens onze welverdiende zomervakantie.

Juli 2010 Vakantie Dolemieten (door Jasper)

Jasper is met Vasa sport naar de Dolemieten geweest, lees hier zijn verslag

16 juli ATB 4-daagse Hoogersmilde

De laatste dag van de 4-daagse moest ik toch maar even mee pakken, de eerste drie waren een probleem daar er toch gewerkt moet worden. Fokke had vanmorgen ook vrij, dus wij met z'n twee naar Hoogersmilde. Dit jaar voor het eerst de start in Hoogersmilde, dus weer tijd om mee te gaan doen... nieuwe uitdagingen. En wie kwam ik daar tegen... Ronnie Frietema, terug op de bike, hij was daar samen met zijn fietsmaatje Thea, was weer goed om hem te zien. Ik had het al snel door, dit parcours is vele malen mooier dan die van afgelopen zondag. Waar we zondag het gevoel hadden op een dambord te rijden, werd hier de ene singletrack heel snel opgevolgd door de andere. En dan ook nog eens in een vreselijk mooie omgeving, met een paar benen die goed aanvoelden. ..Maar helaas... dit heerlijke gevoel werd na zo'n 20 km verstoord.. lekke voorband!! Snel de boel eraf en fixen.. helaas geen band mee, dus plakken.. rare plek, vlak naast het ventiel. Nadat we de boel weer rijklaar hadden wer op weg.... nou dat was voor korte duur... 10 meter weer lek.. zelfde plaats (fout geplakt??). Fokke regelde een nieuwe binnenband en we konden weer opweg. Dit ging weer lekker.. echt super om te rijden. Maar bij km 25 liep de voorband weer snel leeg..??? De boel eraf gehaald en eens goed bestudeerd hoe dat nou kon, het was n.l. weer de zelfde plek. Een oxidatie bij het gat van het ventiel was het probleem, hier sleet de binnenband op kapot. Ik heb Fokke maar door gestuurd, want dit was hier niet op te lossen. Ik was vlakbij het bezoekerscentrum Appelscha en kon daar mooi bellen naar de organisatie om mij op te halen.. en nu ik er toch was.. cappuchinootje met appelgebak..mmm Maar na een uur nog geen ophaal dienst, toch maam weer bellen. Weer een half uur later, telefoon.. Fokke, hij was al binnen`.. Hij kwam mij wel ophalen. Het stuk dat ik gemist heb was ook weer prachtig, aldus Fokke. Er zaten mooie stukken in waaronder het nieuwe aangelgde stuk van het vaste parcours van Appelscha. Een minpunt was wel dat de verzorgingspost (de enige) pas bij km 40 was. Maar verder hebben we erg genoten van deze tocht.

11 juli Drenthe's mooiste

Een dikke maand na de mooiste van Limburg, nu "onze eigen" mooiste van Drenthe. De start was bij de Bonte Wever (zoals die tent nu heet), waar in de winter een prachtige ijsvloer ligt. We hadden de route van 80 km uitgekozen. Met we bedoel ik: Jasper, Fokke, Robin en ikzelf, Allen in onze mooie nieuwe kleding. De oranje lintjes, hoe verzinnen ze het op de dag van de wk-finale, brachten ons al direct op het defensieterrein waar een we het gelijk voor de kiezen kregen. Gelukkig had het de afgelopen nacht gehoost waardoor de ondergrond niet meer zo mul was. Daarna richting radio sterrenwacht bij Westerbork. De stukken single trail die in het parcours waren opgenomen waren fantastisch. De eerste stop liet lang op zich wachten, met dat warme weer kon ik wel wat extra vocht gebruiken. Ik had dan wel 2 liter water op mijn rug en een volle bidon in mijn frame, maar dat ging snel op. Ik wou bij de eerste stop bijvullen, maar daar zaten ze nu al zonder water, was onderweg werd ons verteld. Dit vond ik wel een min puntje.

De omgeving was schitterend, wat boffen wij dat dit nagenoeg onze achtertuin is. Robin echter had weinig van al dat moois mee gekregen, die zat tegen zijn rugpijn te vechten. En moest ook halverwege de tocht de strijd staken, hij moest nog wel 20 km maar dat was gelukkig over het asfalt. Op dat moment ging ik nog lekker en ging verder met de snelle mannen. Maar ja, zoals mij vaak gebeurd begon ik weer last van kramp in mijn bovenbeen te krijgen en moest het tempo eruit halen. Fokke en Jasper reden nog zo makkelijk, het was erg moeilijk om dan je eigen tempo te kiezen. Ik keek zo uit naar de verzorgingspost, kon ik bijvullen, wat gelletjes nemen en even bijkomen. Maar helaas, bij km 55 sloeg het echt in de benen. Ik kon niet meer aan zetten. Op dat punt besloot ik ook maar voor het asfalt te kiezen en Fokke en Jasper te verlaten. Het was toch nog 20 km rijden, maar ik kon nu rustig rijden, geen zuigende grond meer. En nu kon ik bij het eerste de beste horecagelegenheid mijn kamelenbult weer vullen met vocht, op dat moment zat ik al helemaal zonder. Weer terug bij de Bonte Wever heb ik niet lang op de mannen hoeven wachten, die hebben nog aardig door getrokken.

5 juni Limburgs mooiste Heerlen

Vrijdagavond was ik om 21.15 klaar met werken. Snel naar huis, waar Robin al een uur op mij zat te wachten, alles in de auto en opweg naar het avontuur. Al met al hebben we 3 uur gereden (files wefwekzaamheden) naar Vaals. Daar hadden Fokke Saskia en de kids huisje gehuurd voor het weekend. Wij mochten daar met z'n tweeën een nachtje vertoeven. Met slechts 5,5 uur slaap zaten we 's ochtends al zenuwachtig aan het ontbijt. Daarna naar Heerlen alwaar de start van Limburgs mooiste was. We waren niet de enigen, waardoor er een file op de weg naar de start was. We konden de auto mooi ergens in de berm drukken, laatste stukkie op de fiets. Het was er echt druk, we stonden daar met 20.000 andere fietsers aan de start. Iedereen ging zijn eigen ding doen, MTB-en of op de race-fiets, korte of lange afstand.

Durende de dag kwamen we dan ook overal fietsers tegen. Fokke vond het nodig om binnen 6 km al een lekke band te krijgen. Toen we daar stil stonden om de band te fixen had ik al door dat het erg warm ging worden..Na 1 uur rijden reden we een stukje parralel aan de snelweg waar het nog steeds file rijden was.

Bij de eerste stop troffen we Marcel Ubels (hoe is het mogelijk, tussen 20.000 mensen) die in zijn eentje begonnen was aan deze monstertocht, hij had al 2 lekke banden en een kromme velg gereden. Hij ging met ons mee. Hij reed wel erg goed, maar dat was leuk voor Robin die een stuk harder trapte dan mij. Fokke ging aan het begin ook als een speer. Maar na verloop van tijd toen het nog warmer werd en de vochtvoorraad op begon te raken ging de pijp langzaam uit. Het was een mooi parcours met veel variatie en uitdaging. Ik ben er nu echt achter gekomen dat ik absoluut geen Pantani ben, maar dat het afdalen mij wel goed afgaat. Tjonge wat heb ik vaak moeten lossen op de klim. Onvoorstelbaar hoe makkelijk Marcel en Robin naar boven reden. Maar ondanks alle inspanning heb ik wel kunnen genieten van deze klimmetjes, tjonge.. wat een mooie omgeving.

Marcel ging echt een stuk sneller dan ons, en reed dan ook langzaam bij ons vandaan, Robin bleef bij ons, die wist dat ook hij moest sparen. Maar het was Marcels dag niet... Al gauw zagen wij hem in de berm staan met de fiets op de kop: Lekke band nummer 3!!!! En wat voor band, hij reed tubeless en daar was al een binnenband in gezet... wat een drama om die er weer op te krijgen.

Na zo'n 85 km Konden Fokke en ik het niet meer bij benen, de benen liepen vol, ik reed al in de krampzone en moest noodgedwongen elke klim lopend doen. Daar besloten we dan ook maar om Robin te bellen dat hij de tocht met Marcel af moest maken en dat wij een "makkelijkere" weg naar de finish gingen zoeken. Volgens één van de verkersregelaars moesten we de gele route volgen, dat was de route voor de wielrenners en was dan nog zo'n 15 km tot het eind... (dat was i.i.g. 10km korter dan de mtb-route) Maar wat wij niet wisten, er zaten nog 2 heftige klimmetjes (één ervan was de kruisberg) in deze route waardoor we elkaar nog maar eens flink op moesten peppen. Maar op karakter hebben we de finisch gehaald en hadden toch nog 100 km op de teller staan met maar liefst 1500 hoogte meters.

Fokke ging gelijk naar zijn gezinnetje, lekker uit eten, ik heb nog even op Robin en Marcel gewacht. Die twee hadden het ook nog vreselijk voor de kiezen gekregen. Maar zij hadden het volbracht, grote klasse!!!!!! Volgend jaar ga ik het nog een keer proberen, dan rijden we hem wel uit Fokke.

25 april Havelte (door Jasper)

Vanmorgen moest ik veel te vroeg opstaan om op tijd aan de start te staan in Havelte.
Bij het verkennen van de startlus bleken de omstandigheden te zijn waar ik bang voor was: mul zand.
Heel mul zand. Ik had achter een Nokian NBX lite 2.0 zitten en dat bleek dus niet de meest geschikte band voor de dag.
Om 9.15 was de start en aangezien ik achteraan startte zat ik meteen in een beste stofwolk.
Het eerste rondje was een flinke aanslag op mijn longen en benen.
Na Norg vorige week had ik goede hoop voor deze wedstrijd, maar de 'macht' was duidelijk nog niet aanwezig in mijn benen.
Havelte is een leuk afwisselend parcours met een paar pittige klimmetjes.
Aan het eind van de derde ronde zat ik bij iemand in het wiel. We vroegen ons allebei af of we nog een vierde rondje zouden moeten.
"Wat denk jij? Zal wel niet toch? Nee, denk ik ook niet!". Uhh toch wel!
Het laatste rondje was een heftige uitputtingsslag. Gelukkig was daar dan eindelijk de finish, waar ik nog even het stof uit mijn longen heb staan hoesten.
Na een Raket te hebben gegeten en wat AA (de nieuwe, erg lekker) te hebben gedronken, was het tijd om naar huis te gaan.
Samengevat: leuk rondje, lekker gereden, meer trainen, bredere banden monteren!

Over twee weken Bergrace in Oss (misschien met wat meer mensen uit Assen in de funklasse?)

18 april 4 uur van Bladel (6uurs race)

Eindelijk, na maanden wachten was het zover, de 4 uur van Bladel. Helaas was het duo Fokke en Sukke(Robin) niet compleet. Robin kreeg eergister de mededeling dat zijn teamgenoot met tennis zich heeft geblesseerd en dat hij ipv een (tennis)vrij weekend alsnog aan de bak moets, helaas... Dus alleen Fokke stond vannochtend vroeg voor de deur. Met zijn vliegtuig waren we binnen twee uur op de plaats van bestemming alwaar wij Marcel (ook uit Assen) en Tim en zijn vrouwelijke partne, Marian, team Pekelsmit) ontmoeten. Het was prachtig weer en het parcours lag er droog en strak bij. De start was precies om 12.00 uur, in mijn optiek erg gevaarlijk, de solorijders mochten n.l. vooraan starten met daarachter een 10 meter ruimte en dan de teams. Toen het startschot klonk, moetsen wij (achteraan startvak nr.1) nog even wachten, terwijl de rijsders achter ons in 10 meter al een behoorlijke snelheid hadden, waardoor ze al voorbij en naast ons zaten eer wij nog maar een meter hadden gereden. Maar al gauw was de rust weder gekeerd. Ik had gelijk al een ongelovelijke dorst door die enorme stofwolk van de start. Fokke bleef lekker bij mij rijden, Marcel was er al snel vandoor, Maar die kwam ons in de tweede ronde al weer achter op, zijn banden waren te zacht en hij had al een pitstop gemaakt. Ik had het het eerste uur erg moeilijk, het is voor mij zooo moeilijk om niet in het wiel van een inhaler te gaan zitten, maar goed om 4 uur vol te houden moest ik wel op reserve gaan rijden. Na een uur moest ik een pitstop maken en Fokke laten gaan (hij reed met 2 bidonnen, ik met 1. In 5 minuten tijd bidon gepakt, Red Bull gedronken en wat gelletjes in het shirt gestopt. Gelukkig had ik mijn tempo al snel te pakken en kon ik relaxed de race voortzetten. Ik was even in paniek toen ik mijn hartslag niet meer onder de 200 bpm kon krijgen, maar ik was al gauw achter de oorzaak, de Red bull van zonet. Ik heb nog 3 rondes door gereden met een hartslag van boven de 200, met een max van 224!!!!! Voor mij geen Red Bull tijdens de wedstrijd. Daarna zakte hij langzaam weer af naar ca. 170 slagen. Toen ik mijn tweede bidon op had schrok ik van de tijd, de race was al 3 uur bezig, tijd voor de laatse bevoorrading. Fokke kwam ik elke keer op het zelfde punt tegen, hij liep niet uit, maar ik kwam ook niet dichterbij. Het ena laatste rondje was erg spannend, mocht ik nou nog een ronde doen of moets ik afstappen. Ik kwam 1 minuut voor 4 over start/finish en mocht nog een rondje doen. Zo kon ik nog wel evenveel rondjes maken als Fokke. Halverwege de race werd ik ingehaald door een rijder die zei dat ik er bijna was en dat ik bij hem in het wiel moest blijven, dat ging geweldig, tot het kleine klimmetje, ik moest toen lossen door opkomende kramp in mijn bovenbenen. Al gauw kwam er weer een rijder voorbij die mij hetzelfde aanbood, ook dat ging geweldig, dit kon ik ook nog volhouden tot de finish (heren nogmaals bedankt). Fokke's laatste ronde ging minder voortvarend, hij werd in de klim van het viaduct in de wielen gereden waarbij de aanrijder viel en Foke meesleurde, deze viel lekker zacht op zijn tegenstander die vervolgens half bewusteloos op de grond bleef liggen. Fokke kon gelukkig zijn race afmaken, helaas wel met een kapot gescheurde achterrem, de olie spoot eruit.. Volgens mij kwam ik als één van de laatsten over de finish, iedereen zat er al gezellig na te praten of lekker pasta te eten. Marcel en Fokke waren al binnen net als team PekelSmit. Wat een heerlik gevoel, we hebben hem uitgereden. Team Pekelsmit wist in de klasse gemengd een 8ste plaats te bemachtigen, Marcel werd 40ste, Fokke 43ste en ik 44ste van de 65 solorijders. (alle uitslagen)

Langs deze weg wil ik de organisatie bedanken voor de geweldige dag, toppie georganiseerd. Volgend jaar zijn wij weer van de partij.

foto's

18 april Noordelijke ATB trophy (door Jasper)

De laatste tijd kwakkel ik nogal met mijn gezondheid...steeds verkouden en snotteren. Van fietsen kwam de laatste weken dus niks terecht.
Zaterdag had ik besloten om toch maar naar Norg te gaan en maar te kijken waar het 'schip zou stranden'.
's Ochtends kwam ik Ronald en Johan ook al tegen. Naast Ronald stond ik in het startvak op de tweede rij.
Het fluitje van de start en weg waren we. Tot mijn verbazing ging het helemaal niet zo hard. Ik ging ongeveer als tiende het bos in!
Het rondje was super! Veel draaien en keren en veel singletrack. De fietsen ging, tot mijn verbazing, eigenlijk vrij eenvoudig.
In het eerste rondje heb ik nog een tweetal fietsers toegesproken die elkaar van de fiets probeerden te rijden: "Heren dit is de funklasse. Voor de lol dus. Lief zijn voor elkaar!"
Aan het einde van het laatste rondje heb ik nog even hard doorgetrokken, want ik zag dat mijn fietsenmaker van achteren kwam opzetten.
Het kon natuurlijk niet gebeuren dat hij me nog zou inhalen! Uiteindelijk 14e bij de funklasse. Mooi resultaat. Volgende week Havelte!

21 maart Sleen

Vandaag kon dan eindelijk de wintertocht (op de eerste lentedag) doorgaan. De tocht die de Bushbikers elk jaar organiseert staat bekend om de mooie single trails die daar ook in de vorm van een vast parcours liggen. Ik was al om 8.00 uur bij Robin, we wilden vroeg starten, Robin moest vanmiddag nog tennissen. We waren optijd in Sleen, de auto stond mooi vooraan en we gingen als één van de eersten van start. Het had vannacht geregent dus ik was al wat voorbereid op wat modder, maar de hoeveelheid modder die we in de eerste 15km tegenkwamen was absurd. We begonnen toen ook te twijfelen of we wel voor de 50km moesten gaan. Bij de eerste verzorging was dan ook de splitsing, na wat overleg met de organisatie (die ons op het hart drukten dat het niet erger werd, wat volgens mij ook niet kon) zijn we voor de 50km gegaan. Achteraf maar goed ook, anders hadden we echt heel veel moois gemist, wat een mooi parcours. Nog wel veel modder, maar de vele mooie single trails deden de bagger vergeten. Na 2 uur en 50 minuten waren we weer terug bij start. Het zonnetje scheen en we hadden er een goed gevoel aan over gehouden. Helaas hadden we Garrelt en Joran net gemist, zij hebben de 30 km volbracht.

klik hier voor de foto's

14 maart Appelscha

Vanmorgen 8.15 uur, tuut tuut, Fokke kwam mij halen om vervolgens Robin op te pikken om uiteindelijk in Appelscha de Kramer veldtoertocht te rijden. Het was erg druk in Appelscha, na een lange winter hadden de dames en heren mtb-ers er vreselijk veel zin in. Het begon direct al goed met vele korte klimmetjes, leuk!!! (maar wel al gelijk zwaar). Na een drukke week van veel regelen en weinig slaap en net zo weinig fietsen voelde ik hem ook al snel in de beentjes. Maar doordat het parcours zo mooi en gevarieerd was had ik niet veel tijd om daar over na te denken. Maar al na een uur begon het verschil tussen mij en de twee toppers (Robin en Fokke) zichtbaar te worden, ik hing er als een jojo achteraan. Zij moesten inhouden en ik moest er tegen trappen. Met name de klimmetjes en drassige stukken waren vandaag te hoog gegrepen voor mij. Fokke en Robin gingen er met alle gemak doorheen. Op de verharde stukken zorgden ze er als een echt team voor dat ik uit de wind zat en even op adem kon komen. Op een gegeven moment sloegen we van een breed zandpad rechts af, en schrokken van de grote plas modder aldaar. We pakten de berm aan de linker kant, maar moesten erg diep zitten om onder alle takken door te komen. Robin reed voor mij maar bleef met zijn rugpuut achter een tak hangen, je raad het al.... deze sloeg dus los en lande vol op mijn neus (zie filmpje), met als gevolg een arsenaal aan gvd's etc... mijn excusses, maar het deed dan ook echt pijn. Daarna kreeg ik al wat last van hoofdpijn, iets meer drinken en het gaat vanzelf over, dacht ik. Later zat ik iets te dicht in het wiel van Robin, die een klein stuurfoutje maakte en we samen in een geultje terecht kwamen, maar het geultje was echt maar voor één fietser, Paul moest eruit en kwam daarbij ten val... jaja, het was echt niet mijn dag vandaag. Bij de 30km post besloot ik ook maar om de snelste route te nemen naar de auto, toch nog 15km. Fokke en Sukke hebben de 55 km wel afgemaakt, klasse jongens!!!! Bij de finish kreeg ik nog een broodje worst. Daarna ben ik snel naar huis gegaan, was het helemaal zat. deze week maar wat extra km's draaien en hopen dat er volgende week wel weer wat vorm is.

Appelscha, bedankt, het was allemaal weer prima voor elkaar. Jammer dat er nog steeds stukken onverlaat rond mogen lopen die het nodig vinden om lintjes te verhangen of weg te nemen. Maar de organisatie had dit weer snel opgelost. Klasse....

7 maart Assen

Vandaag alweer een thuiswedstrijd, de MTB trophy, een oefenwedstrijd als voorbereiding op het wedstrijdseizoen dat volgende week in Berlicum van start gaat. Samen met Ronald op de fiets naar de Baggelhuizerplas gereden, waar we Fokke en Robin ontmoeten, met 4 man aan de start. Ook de familie van Zijl kwam helemaal vanuit Harderwijk om te trainen. Omdat Willem de ogen nog dicht had, waren ze verkeerd gereden en zijn ze richting Steenwijk gegaan. Dylan had hier door de jeugdwedstrijd gemist, maar kon hij mooi met ons in de klasse mee rijden, en niet zonder verdienste, wat kan dat ventje trappen zeg. Het aantal rijders viel mij een beetje tegen, maar ja... zo kon ik wel een goede klassering rijden haha. De start ging redelijk snel en ik moest mij ook inhouden om niet vooraan te komen (en dus mijzelf weer tegen te komen.) Fokke had een nog snellere start dan ik, maar ik kwam hem op een klimmetje tegen waar hij achterstevoren weer naar beneden kwam. De lichtgewichten Robin en Ronald kwamen mij al snel voorbij. Fokke zat nog achter mij. Halverwege de wedstrijd kwam ik mijzelf lichtjes tegen, ik moest even een beetje rustig aan doen om even te herstellen (was erg moeilijk op dit parcour) Fokke kwam daardoor dichter bij mij en wist mij op het laatst nog in te halen door een betere lijn te rijden... Ik had even moeite om weer bij hem te komen, maar toen ik achter hem zat voelde ik al dat ik hem nog kon verslaan. Het laatste stukje verhard doorschakelen naar het grote blad en op kracht er over heen.... sorry Fokke. Allemaal een goede klassering gereden: Ronald op plaats 7 (vlak achter Dylan), Robin plaats 9 en Paul en Fokke plaatsen 12 en 13.De complimenten aan de organisatie, leuke wedstrijd. Volgend jaar Nationaal, toppie!!!

klik hier voor het fotoalbum

en hier voor de film

31 januari Assen

Vandaag na een lange tijd door slecht weer uitgesteld of afgelast te zijn geweest, de finale van de wintercompetitie. Het was erg wit (sneeuw) buiten en ik dacht me daar goed op voor te bereiden door sneeuwbanden (spikes) te monteren. Na al die weken had ik er ook echt wel zin in.

Bij het wielerhome aan gekomen troffen we al snel de bekenden, Robin, Fokke en ook weer terug van weggeweest Johann. De opkomst was niet groot, maar het aantal deelnemers totaal viel mij reuze mee. Bij de heren stonden 27 man aan de start.

Mijn start was als vanouds als een speer, dit keer mede dankzij de goede bandjes. We moesten gelijk een aantal lusjes maken op een besneeuwd veld. Waar iedereen voorzichtig de ontdooide binnenbocht pakte, kon ik volle bak de buitenbocht nemen, heerlijk. Maar helaas was dat een van de weinige besneeuwde, bochtige stukjes. Op de rechte stukken met name het asfalt had ik bijzonder veel nadeel van mijn spikes, wat remmen die krengen af zeg. Deze banden zijn alleen een voordeel op ijzige stukken. Halverwege de eerste ronde liet ik Fokke en Robin die achter mij reden voor, zo kon ik achter ze blijven en kwamen zij ook op de film (ik had vandaag een helmcamera mee) Echter moest ik een klein gaatje laten vallen in de modder. En toen ik het asfalt op draaide gebeurde het, mijn wiel stuiderde weg op het stukje hoogte verschil tussen verhard en onverhard en ik ging onderuit, de val viel wel mee, ik zat snel op de fiets, maar na een paar honderd meter begon ik toch wel wat pijn in mijn rug te voelen...shit!!! (klik hier voor filmpje)Ik begon elke hobbel te voelen (had ik de fully maar genomen). Ben nog even bij Cindy gestopt om de rug te strekken. Ben toen door gereden en heb geprobeerd nog een ronde door te rijden met de hoop dat de pijn weg zou gaan, maar helaas werd alleen maar erger, ik moest de hobbelige stukken al staande doen om minder pijn te hebben. Helaas moest ik de race opgeven. Robin en Fokke hadden in de tussentijd Johann ingehaald. Maar Johann reed op reserve en heeft beide mannen op zijn beurt weer terug gepakt. Bij Robin ging in de laatste ronde het licht uit en zo kon Fokke hem inhalen en voor hem finishen. Johann kwam redelijk fit over de meet, maar Fokke en Robin waren wel erg wit om het bekkie.

Was niet echt een technische race, maar wel spannend door de sneeuw. Jammer dat ik niet uitgereden heb, maar was wel weer lekker om te fietsen.

Einduitslag ICW noord 2009 / 2010