Verslagen 2009
1-11 Start Wintercompetite
Vandaag de start van een reeks wedstrijden onder de naam ICW-Noord.
klik hier voor de verslagen en foto's
25-10 Veldtoertocht Diever
Raphael was vandaag aan de beurt, met z'n tweetjes naar Diever om daar een tochtje van 25km te doen. Raphael zit de laatste tijd niet zo vaak meer op de fiets (te druk met Tennis en Honkbal) dus ik was benieuwd hoe het zou gaan. Nou dit viel mij niks niet tegen. Het was een zwaar parcours maar Raph trapte dapper door, ging niet hard, maar er werd niet gestopt. Uit eindelijk hadden we er 2 uur over gedaan, incl. verzorgingspost.
4-10 Hondsrug classic
Het is weer zo ver, na een matig seizoen, toch weer aan de start verschijnen van die ellendige hondsrug classic. Grappig elk jaar mopperd bijna elke rijder over deze race, maar toch staan er elk jaar minimaal 1200 renners aan de start. Ook dit jaar zijn we met een select groepje aanwezig. Robin, Fokke, Jasper, Henk, Ronald en ikzelf. Ik was bij de inschrijving 's nachts even uit bed geweest om vooraan te staan. Michael was verhinderd en kon ik het plaatsje naast mij aan Jasper geven. Nou die wist daar wel raad mee. Onze groep mocht 3 minuten na de elite, amateurs en masters starten. Ik had dus aardig wat ruimte voor mij. Jasper ging er gelijk als een haas van door. Ik had geen benen en besloot een andere tactiek te handhaven dan men gewend is van mij.... dit keer een rustige start i.p.v. een alles of niets poging. Ronald kwam mij ook voorbij met een verbaasd gezicht, hij dacht dat hij voor ons was gestart.
Daarna heb ik niemand meer gezien van ons groepje. Het is een race van 2x27km met 1200 man en toch fiets je helemaal alleen. Ik vond dat ik lekker ging, de eerste ronde kwam ik fit door en ook de tweede ronde ging redelijk gemakkelijk, ik had zowaar nog over en kon de laatste km's lekker aan zetten. Dit was mijn lekkerste hondsrug classic ooit.
Die gekke Jasper was zowaar op plek 210 over de finish gekomen, hij had heel wat wedstrijd rijders ingehaald. Ronald daar achter op plek 453 Ik op 692, Fokke op 742, Henk op 859 en Robin op 897. Allemaal gefinished, klasse.
13-9 toertocht Odoorn 50km
Met Robin naar Odoorn gereden om toch nog wat km’s in de benen te krijgen als voorbereiding op de hchc. Voor Robin zowiezo een vuurdoop, zo lang heeft hij nog niet onverhard gereden. Het was een leuke tocht met aardig wat deelnemers. We zouden voor de lange afstand, echter ik kreeg last van mijn knie door een kleine val en moest noodgedwongen voor de kortere afstand kiezen (de hchc mocht geen gevaar lopen) Robin ging met mij mee. We dachten dat we met 50 km klaar waren, maar dat waren we al met 45 km… helaas voor Robin, gelukkig voor mij.
21 juli t/m 9 augustus Vakantie 2009 Annecy(fr) Sion(ch)
Veel gefietst en in Annecy de tijdrit van de Tour du France gezien
klik hier voor het volledige verslag
21 mei zeven heuvelen toertocht Borger
Vandaag het plan om samen met Garrelt en de boy's (Joran en Raphael) rondjes te doen in Borger. Raphael was vanmorgen nog moe van de drukke week die hij achter de rug had. (Drentse tenneiskampioenschappen en sportdag op school). Ik ben dus maar alleen naar de Sansimas afgereist. Joran zag er na een sportdag ook nog wat vermoeid uit, maar was toch meegegaan. Nadat we ons hadden ingeschreven gingen we voor het eerste rondje van 15 km. De snelheid zat er goed in en van Joran's vermoeidheid was niks meer terug te zien, of wel, maar dan wil ik hem nog eens meemaken als tie echt fit is. Hij reed als een speer, daar moet hij echt iets mee doen. We hadden de eerste 15 km afgelegd met een gemiddelde van 21km/u!!! wat een talent. Hij was toen wel helemaal op, maar toch..... Garrelt en ik besloten nog een rondje te doen. Omdat Joran op ons stond te wachten gingen we voor 1 rondje, maar wel volle bak. Wat een Tempo zeg. Gelukkig hadden we halverwege een klein rust moment, nog meer dappere kids, dit keer twee meiden met hun vader. Nadat we er voorbij waren vervolgden we ons pad weer op volle snelheid. Deze ronde hadden we 26 km/u op de teller staan. Dat gaf de burger moed, de trainingsachterstand word langzaam weer ingehaald. Garrelt en Joran, ik vond het erg gezellig vandaag.
2 mei 2009 Shimano fiets challenge Vaals
Vanmorgen is Bas afgereist naar het zuiderlijkste en hoogste punt van Nederland, Vaals. Hij ging daar starten voor de 60 km cyclo. De tocht zelf moet Bas t.z.t. zelf maar verslaan. Mijn verhaal begint om een uur of half zes die zelfde avond. In de auto had ik Bas gebeld om te vragen hoe het mnet hem was gegaan die dag, ik zou eigenlijk met hem mee, maar door de drukte op het werk ben ik niet verder dan Ermelo gekomen. Bas nam de telefoon niet op, maar belde mij later vanaf een parkeerplaats terug. Hij was gevallen met 60km/u, er was een route pijl door een stuk onverlaat omgedraaid en zo kwam Bas i.p.v een blauwe afdaling op een pikzwarte afdaling terecht, met middenop die afdaling een boomstronk die niet meer te vermijden was. Hij zat nu met wat pijn en een arm die niet mee werkte in de auto terug naar Assen. We zouden later die avond nog even contact hebben.
Om een uur of negen ging de telefoon.. ah Bassie. Niet dus, het was Janet die mij vriendelijk maar om dringende toon verzocht met Bas naar de eerste hulp te gaan, het zag er allemaal niet zo goed uit. Bas was vlot aan de beurt. Nadat hij zijn verhaal had gedaan en de arts hem heel kort had onderzocht, gingen alle alarmen aan... paniek in de tent. Bas moest gelijk gaan liggen en kreeg direct een nekficatie om. Heftig hoor. En direct door naar de spoedeisende.... Na een hoop foto's scans en wachten kwam het hoge woord eruit. Bas had een beschadiging aan een streng zenuwen (een blessure die alleen voorkomt bij wielrenners en als gevolg van schot en/of steekwonden.... nog heftiger). Bas mocht de kraag weer af, met zijn nek was alles ok..... Toch niet, weer paniek, de radioloog had terug gebeld dat er nog wel wat was te zien op de scan, een breuk in een nekwervelboog.... de kraag moest weer om. De breuk was gelukkig een mooie breuk waarbij het bot niet van zijn plaats is geweest. Ik mocht weer naar huis, maar Bas moest een nachtje ter observatie blijven.
Bas zit nu thuis en mag voorkopig zijn lichaam rust geven.
Ik weet wel dat dit een verhaal is die te gebruiken is voor de landmacht........ Bassie is ..... Geschikt!!!
Vanmorgen was het echt vroeg; 6.30 uur, toen Bas bij mij voor de deur stond. Vandaag ging de reis naar Bladel, onder Eindhoven net nog in Nederland. Daar zou Bas 4 uur solo gaan rijden en ik samen met mijn collega Tim de 4 uur estaffette. Ook vandaag had Bas de catering weer prima verzorgd, lekkere broodjes ei voor onderweg. Het leek wel of we een week weggingen, ieders een koelbox vol spullen.
Eenmaal in Bladel aangekomen zagen we dat dit een leuke dag ging worden. De organisatie had er een gezellig kamp opgeslagen en het parcours lag er geweldig bij. We waren mooi optijd, dus konden we ook nog ff van het zonnetje genieten. Na de briefing ging Tim de start voor ons doen. Omdat wij laat hadden ingeschreven moest hij bijna achteraan starten en dus een inhaal slag gaan maken. Het gekke van deze start was dat de solorijders vooraan stonden, uit eigen ervaring weet ik dat deze met zo'n tijd voor de boeg niet direct vol gas gaan en dat deze eigenlijk een soort van rijdende barricade vormen voor de snel startende teamrijders. Tim ging ook hard van start en kwam na twee ronden mij afwisselen, hij had Bas al bijgehaald, maar door de wissel kwam ik weer achter Bas terecht. Het parcours lag er mooi en dus snel bij, ik haalde Bas al snel in, maar door het mooie parcours ging ik wat harder van start dan ik eigenlijk had moeten doen. Aan het eind van mijn tweede ronden haalde Bas mij ook weer bij. Tim ging nu voor zijn tweede run, omdat het parcour wat verder uitelkaar was getrokken kon hij nu echt een ihaalslag maken, men wat rijd die jongen hard zeg. Een aantal plekken die hij had veroverd kon ik op mijn beurt weer inleveren, zo snel lukte mij niet. In mijn pauzes kon ik Bas voorzien van zijn natje en droogje, zo hoefde hij niet van zijn fiets af. In mijn derde run kreeg ik halverwege de ronde kramp in mijn bovenbeen, oei.... snel een gelletje naar binnen werken, maar ja dan is het eigenlijk al te laat. Nabij start/finish stond Tim mij aan te moedigen, ik riep dat hij klaar moest staan want ik wist niet of ik nog wel een ronde kon doen. En op het tweede stuk kwamen nog de klimmetjes, au, dat ging niet soepel meer. Helaas, ik moest na 1 ronde de beurt weer aan Tim geven, hij was nog fris en kon weer volle bak verder met zijn inhaal slag. Het werd wel even spannend of hij voor of na 4 uur door zou komen, voor 4 uur betekende dat ik nog een ronde moest, maar gelukkig kwam hij vlak na 4 uur binnen, hoera!!! plek 57 van de 100, redelijk gemiddeld dacht ik zo. Bas was in de klasse 35ste geworden van de 65 deelnemers, die heeft ook weer keihard getrapt.
Deze race raad ik iedereen aan die van mountainbiken en gezelligheid houd. Sfeer alla 24 uur races.
4 april Jo Muller veldtoertocht Zuidwolde (door Bas)
Vanmorgen weer op pad gegaan naar Zuidwolde om een toertocht te gaan rijden.
Ik was er rond 8.45 uur, je kon er een tocht maken van 40 km of 25 km , ik ging voor de 40 km , dus heb me snel ingeschreven en ben op pad gegaan, het was rustig en de opkomst was laag, (jammer).
Na de start gingen we al snel het bos in en aan het was lastig om het goede pad te vinden, want de linten hingen een beetje rommelig, en het was vroeg dus het lag ook een beetje aan mijzelf, had gewoon nog een suffe kop.
Maar het ging wel lekker en had het tempo er goed in zitten en ook het parcours was afwisselend , met singeltrials en zandpaden en er waren weinig verharde wegen gelukkig, en ook was het de hele week droog geweest dus eindelijk geen blubber.
Man wat ging het lekker eindelijk loon naar werken, het harde trainen begint eindelijk zijn vruchten af te werpen , ik vloog over de paden en na 15 km was de eerste verzorgingspost.
die man vertelde met dat ik verkeerd was gereden en dat over 15 km de finish was, k……t dat heb ik weer , maar gelukkig was ik niet de enige het bleek dat bij het eerste stuk de route niet echt duidelijk was aangegeven, Fokke die vlak bij me in de buurt woont stond ook bij de post, die was ook al verkeerd gereden .
De man van de verzorging stelde ons voor om gewoon naar de finish te gaan en dan nog een keer de 25 km te rijden , de ben ik een stukje met Fokke opgereden , maar na een tijdje ben ik alleen verder gegaan ,ik voelde me zo lekker en ging nog steeds als een raket ik kon gewoon niet moe worden , wat een lekker gevoel zeg.
Al snel was ik bij de finish en heb toen maar besloten om ook nog de 40 km te gaan doen, en zo mooi 2 toertocht afstanden te gaan rijden, en toe ik weer bij de verzorgingspost aankwam stonden ze verbaasd te kijken dat ik er weer was, ik zei hem dat ik ook nog maar de 40 km aan het doen was, hij moest er wel om lachen en ben nog even met hem op de foto gegaan leuk hij stak ook 2 vingers omhoog omdat ik er al voor de tweede keer was en hij vroeg nog of ik ook al voor de tweede keer had betaald.
Na een reep en een drankje ben ik snel weer op pad gegaan voor de laatste 10 km , en al snel was ik weer bij de finish.
Mooi weer 65 km op bike gezeten, en had het gevoel dat je nog wel een rondje kan, heerlijk
Heb mijn spulletjes in gepakt en de bike op de auto en lekker naar huis gereden om samen met de familie van onze vrije dag te gaan genieten en vanavond lekker patatje te gaan eten, man die heb ik al een tijd niet gehad, met al dat afvallen, nou die calorieën heb ik wel verbrand vandaag , dus gaan we er lekker van genieten , lekker een SAS (schijt aan Sonja) dag
29 maart Bergrace Wageningen (door Bas)
Vanmorgen was het al vroeg dag , ik had me ingeschreven voor de eerste wedstrijd van de Bergrace in Wageningen op het onderdeel 150 minuten.
De wedstrijd zou om 9.30 uur beginnen en het was een kleine 2 uurtjes rijden , en de klok moest vannacht een uur voorruit, dus vanmorgen rolde ik om 4.30 uur uit mijn mandje , mooi vroeg dus.
Heb mijn spulletjes klaar gezet en Jeanet had een bordje spaghetti voor me bewaard en die heb ik lekker opgepeuzeld , daarna een paar bakkies troost naar binnen gegoten en op weg gegaan.
Het was gelukkig droog , want het weer was weer naadje geweest deze week , er was veel regen gevallen deze week , en daar zag ik wel een beetje tegen op , ik zag met al weer een paar uur blubber happen op de bike, en dat heb ik de laatste tijd wel genoeg gedaan.
Maar je kunt bet positief blijven en er maar het beste van hopen.
Toen ik bijna bij Wageningen was scheurde mij een bekend busje voorbij, het was het mtb team van Egbert Egberts, die gingen ook naar de wedstrijd, Toch mooi zo’n team ze werken samen en biken ook nog samen.
Aangekomen bij het landgoed Oranje Nassau’s oord heb ik mijn auto geparkeerd en mijn nummerbord en chip opgehaald , ik had me al ingeschreven op internet, gelukkig maar want wat een drukte zeg alleen bij de 150 min stonden er al 270 deelnemers aan de start.
Ik heb mijn bike klaargemaakt en mijn fietskleren aangedaan, de jongens van Egberts kwamen ook nog even een praatje maken, en daarna ben ik even een stukje gaan warm fietsen op het landgoed, wat een mooie omgeving zeg ,.
Het parcours had ik niet kunnen verkennen , maar daar zat ik ook niet zo mee, zo ben je direct scherp en oplettend aan de start.
Om 9.30 was de start , ik stond achteraan in het startvak , daar vond ik ok want vooraan heb ik ook niets te zoeken.
Na het startschot zat de gang er al goed in en het gevoel was goed al moet ik altijd wel even op gang komen , wat ik direct merkte dat het parcours best nog wel snel was na al die regen en de blubber viel mee, er waren wel wat slechte stukken maar daar werd al gauw een spoor in gereden.
De rondjes waren ongeveer 6,550 meter lang er zaten een paar klimmetjes in en een paar stukjes vals plat, maar ook een paar afdalingen , erg technisch vond ik het niet maar het was een mooi parcours.
Na de eerste twee rondjes begon ik een beetje in mijn ritme te komen en Jolanda de vrouw van Anne Jan Dekker die met team KLaucke meedeed ,gaf ook nog wat aanmoedigingen dat doet je altijd goed.
In het vijfde rondje werd ik al gelapt door de koplopers, Jezus wat gaan die lui hard zeg, maar goed ik zat ook te genieten op mijn niveau op de bike.
De laatste paar ronden stonden Ronald en Jasper die de 75 minuten gingen rijden ook nog bij de finish te kijken en aan te moedigen, dat doet je altijd goed zeg.
Na de twee en een half uur kwam ik over de finish ik had 8 rondes afgelegd van 6.650 afgelegd, en daar was ik best tevreden mee, maar wil nog wel harder gaan trainen om nog wat meer inhoud te krijgen, maar wat met wel opviel dat ik wel op de goede weg ben want ik was zo hersteld, en eigenlijk was de race nog wat te kort voor me , ik ben meer een diesel ,ga niet super hard maar kan het wel lang volhouden.
Na de wedstrijd heb ik me omgekleed en mijn chip ingeleverd, en toen ben ik naar Ronald en Jasper gaan kijken , en heb ze een paar ronden aangemoedigd, maar halverwege ben ik naar huis gegaan, de dag was weer lang genoeg en heb ook nog een familie thuis.
Maar ik heb genoten vandaag, en als ik 7 juni vrij kan krijgen ga ik ook naar Arnhem
8 maart toertocht Appelscha (door Bas)
Vanmorgen om 7 uur werd ik wakker gemaakt door Jeanet, die vertelde dat ik zou gaan biken, ik dacht k…t ik heb me verslapen, dus snel opgestaan.
Ik keek naar buiten, en wat ik toen zag was niet om vrolijk van te worden, het kwam met bakken uit de lucht en de wind waaide tierig.
Maar goed Toch maar naar beneden gegaan om wat te eten en het zooitje voor het biken klaar te zetten.
De zin was er nog steeds niet , dus ben ik maar voor raad naar Jeanet gegaan, die zei dat alleen gekken in dit weer biken en normale mensen lekker gaan uitslapen in dit weer op zondag, dus heb ik de auto maar gestart en ben met lichte tegenzin naar Appelscha gereden.
Omdat ik vandaag ook nog moest werken was ik maar op tijd heengegaan,de inschrijving was om half 10 ik dacht dat het misschien wel war eerder kon, maar hellaas was dat niet zo.
ik had me inschreven voor de 55 km , en toen ben ik snel van start gegaan, het had de hele week geregend dus had ik het vermoeden dat het wel eens zwaar kon worden.
na de start werden de vermoedens al snel waarheid Jezus wat een zware paden en wat een blubber,
Ik dacht dat worden 55 zware kilometers ,en het eerste stuk ging er ook direct om weg zeg daar in de bossen en die regen en wind deden ook niet veel goeds.
Gelukkig was de eerste stop al naar 20 km , het was er nog niet druk, das kon gelijk wat eten en dat was er genoeg wat een keuze zeg(Fries brood , krentenbollen, bananen sportdrank en bolussen) en wat een vriendelijke mensen, jammer voor ze dat het zulk pokke weer was.
Na de stop ben ik op pad gegaan en na een paar km kwam ik er achter dat ik mijn computer was veloren , dus ik weer terug naar de verzorgingspost, en wat een mazzel zeg hij lag daar in de blubber.
Toen ben ik maar gauw weer verder gereden, het regende nog steeds pijpenstelen , best jammer dat het weer niet meespeelde want het was op zich een mooie afwisselende tocht waar bijna geen verharde wegen in zaten en de natuur was er erg mooi, maar door de omstandigheden werd het parcours steeds zwaarder.
na 35 kilometer was de tweede verzorgingspost daar stonden ook maar twee man , ik vroeg de mannen van de verzorging of er al veel waren geweest,die zeiden dat er nog maar een paar waren geweest, dus die hadden eten genoeg, echt top de verzorging van vandaag.
Een van die mannen heeft met nog even op de harde plaat gezet, ook vertelde ik nog tegen ze dat een pittige tocht was, toen vertelden ze met nog even dat het er niet beter op zou worden , bah nog meer blubber , ben maar gauw weer op pad gegaan.
Gelukkig was het wel gestopt met regenen en de zon kwam zelfs een beetje tevoorschijn
Zo wat waren die laatste 20 km rete zwaar zeg , ook ben ik op dieet , nou ik zal je vertellen dat Sonja en zo,n tocht niet samen gaan , maar dat zet ze niet in dat boekje van haar , dat k……t wijf.
Man op een gegeven ogenblik zag ik wel 3 bospaden met ook 3 keer zo veel blubber,i voelde me zo haaaaaai als een Vlaamse papagaai.
Toen ik 56 km op mijn tellertje had kreeg ik een bordje te zien dat we nog 5 km moesten , ik dacht fuck nog verder , was al laat en ik moest ook nog werken vandaag dus opschieten maar ik kwam nog twee bikers tegen die voor met gestart waren , nou die waren verrot zeg die konden niet eens meer biken dus die waren een soort wadlopen aan het doen , dus viel het met mij nog wel mee , ik zat nog lekker op mijn bike een ploeterde rustig door en gelukkig kwam de Finish ook in zicht.
Aangekomen bij de finish heb ik snel mijn zooitje ingepakt en ben naar Assen gereden om me te douchen en daarna snel naar het werk te gaan, en morgen maar even de zooi schoonmaken.
dit is de zwaarste tocht die ik heb gemaakt dit jaar, toch wel een beetje trots op mezelf dat ik vanmorgen ben gegaan.
Jammer voor de organisatie dat het zulk bar weer was, want het was een mooie tocht en alles was super geregeld,
Bedankt
Vandaag de dag waar ik eigenlijk de hele week al een beetje zenuwachtig voor ben, dit met name door de aanhoudende regen de afgelopen week. Ik heb me n.l. door Bas laten verleiden met hem mee te gaan om de Marathon van Ruinen te doen, 100 km!! We waren vroeg aanwezig in Ruinen en konden zo optijd starten. Heb de Nicolai maar meegenomen daar deze natuurlijk op en top comfort bied. De eerste kilometers voelden wat starm aan, tja wat wil je met zo weinig trainings uren. Ik ging dan ook al binnen 5 km al een keer hard onder uit, sturen op een boomstronk gaat niet, voorwiel gleed weg, ik wilde nog corrigeren maar mijn nieuwe remmen (hope) remmen als een tierelier en zo blokkeerde ik mijn wielen en ging over de kop. De schade was niehiel en zo vervolgden wij ons pad. Bas zat prins heerlijk op zijn super mooie Rocky Mountain en was helemaal in zijn sas. Het parcours leide ons naar de Havelterberg waar de eerste stop was. Direct na de stop gingen we het mooie parcours van Havelte op om even lekker technisch te keer te gaan, klimmen, draaien, keren, heerlijk!! bas ging daar bijna nog te water, we moetsen door een soort van slootje met wat water erin, dit bleek dieper te zijn dan Bas had verwacht, ging gelukkig net goed, zou zonde zijn als je na 30 km al een nat pak hebt.
Na Havelte gingen we richting Dwingeloo, langs het kanaal over een zuigend stuk zandweg. Daar voelde ik al dat ik het vreselijk moeilijk ging krijgen. Bas wou daar niks van weten en "dwong" mij de 100 km uit te rijden. Het was zo jammer dat mijn benen constant vol liepen en dus blokkeerden, er zaten n.l. zulke mooi stukjes in het parcours. Zo lag er in het bos van Dwingeloo een soort van pump track, waar ik vroeger als kind al met de fiets over heen scheurde. Bij staatsbosbeheer in Lhee de tweede verzorgingspost, lekker bouillon, bananen etc. Toen op weg naar Spier. Bas zou wel gek geworden zijn van mij, ik zat alleen maar te klagen, maar kerel... wat had ik een pijn, constant kramp in mijn been. En net als het weer wat lekkerder ging, hop weer een stuk modder voor de kiezen, ja daar heb ik genoeg van gezien, modder en sjompige stukken. We hebben wel heel veel mooi natuur gezien, zeker een aanrader om naar het Dwingelerveld te gaan en een rondje te biken, voor de niet-fietsers ook mooi voor een lange wandeling. We hebben nog een rhee gezien, een zwarte (bijzonder? ik had nog nooit een zwarte rhee gezien) verder veel heide landschap, jeneverbessen en heel veel bos. Maar goed dat men van dat stuk natuur een nationaalpark heeft gemaakt, dat mag niet verloren gaan. Het stukje langs de A28 was voor mij het zwaarste stuk, ik kreeg de pedalen bijna niet meer rond, het stuk was net te lang. Iedere keer was er wel een stukje verhard of droog zand waar ik de benen een beetje rust kon geven, maar op dit stuk helaas niet. Bas daar in tegen kreeg heel veel rust, hij stond erop bij mij te blijven, maar moets daarvoor wel inhouden of zelfs af en toe wachten. Maar daar was ik erg blij mee, anders had ik de fiets in Dwingeloo al om een boom gevouwen. Wat rijd die kerel weer makkelijk, wat een Marathon man, waar ik het moeilijk begin te krijgen begint hij net een beetje warm te worden. Hij was erg streng maar daar ben ik hem dankbaar voor. De laatste kilometers heb ik af zitten tellen, maar helaas, bij 0 waren we er nog lang niet, pas bij 106 km waren we na ongeveer 6 uur weer terug bij af. De parkeerplaats was al bijna leeg. Ik moet langs deze weg de organisatie een hele grote pluim geven, parcours was mooi en afwisselend, en een goede verzorging, volgend jaar weer! Met een heel vermoeid maar voldaan gevoel weer in de auto naar huis... Weer een avontuur met een happy end.
21 februari Veldtoertocht Lemelerberg (door Bas)
Toen ik vanmorgen om 5.45 opstond had ik me bijna bedacht, ik keek uit het raam en zag dat het pot dicht zat in mijn achterhoofd de gedachten dat het de hele week bijna had geregend , had ik niet echt veel bok om deze rit te gaan doen.
Maar ik had me er de hele dag op verheugd dus toch maar op gestaan, wat gegeten en tegen 7.45 in de auto gesprongen.
Het was mistig maar wel te rijden, ik kwam tegen 8.45 aan en heb me omgekleed, bike klaargemaakt en ingeschreven.
Toen ben ik aan de tocht van 45 km begonnen, tjonge het is hier wel mooi zeg , vorig jaar heb ik hier nog een keer gefietst met Paul op de vaste mtb route.
Het eerste stuk was meer een aanrij route om bij het bos te komen, je kon wel merken dat het de hele week had geregend.
de paden waren zwaar en zuigend , maar gelukkig kan ik daar steeds beter mee om gaan .
Het weer begon gelukkig ook op te knappen en de temperatuur was lekker.
Na een paar km waren we vlak bij de Lemelerberg en gingen we een stuk over de vaste mtb route, dit was geen straf hoor !!!, ik kon het me nog goed herinneren toen ik hier met Paul was , er zaten steile klimmetjes in met 1 hele mooie lange afdaling wat was die gaaf zeg , en mijn gedachten dwaalden al een beetje af naar van het zomer als we samen met Paul en zijn familie naar Sion in Zwitserland gaan.
De rit ging na een stuk mtb route over in bossen in de omgeving van Ommen en na 20 km ongeveer was er een verzorgingspost, waar we een kop bouillon en een krentenbol kregen ,nou die ging er wel in zeg.
Na deze post kwam al gauw de splitsing voor de 25 , 35, en de 45 km veel bikers namen de 25 en de 35 km , omdat ze het toch wel erg zwaar vonden, en maar weinig namen de 45 km , ik voelde mijn beentjes ook wel maar ben ook voor de 45 gegaan.
het was een heel andere rit als vorige week in Sleen zeg, dit was echt buffelen.
Ongeveer 10 km voor het einde was er nog een verzorgingspost, daar heb ik gauw een bekertje energiedrank achterover geslagen en heb de laatste 10 km volbracht en tegen 11.30 heb ik de tocht volbracht
Het was een zware maar super mooie tocht, echt een aanrader om die eens een keer te gaan rijden
dat is een uurtje rijden dubbel en dik waard.
Ik heb toen mijn boeltje ingepakt en ben naar huis gereden.
15 februari veldtoertocht Sleen (door Garrelt)
ook Bas heeft hier zijn rondje gedaan, zijn verslag is te lezen op bikerbas.nl
14 februari veldtoertocht De Wijk (door Bas)
Vanmorgen om 8.30 in de auto gestapt om tegen 9.30 te starten in de wijk aan een toertocht van 45 km.
Deze kant ben ik nog nooit op geweest dus het was voor mij een verrassing hoe deze rit zou zijn.
Het was prachtig weer een graadje of 1 en zonnig weer , dus wat wil je nog meer.
In de wijk aangekomen heb ik me ingeschreven en een mars gescoord , deze werd uitgedeeld door de organisatie iedere deelnemer kreeg er een , was weer goed geregeld.
het was niet erg druk , vergeleken met andere tochten, maar dat vond ik niet erg.
Vanuit de Wijk gingen we al snel het bos in , en daar zijn we de hele rit niet meer uitgekomen, het is daar wel erg mooi zeg, echt een aanrader om daar te gaan biken.
Het parcours bestond uit veel mooie singeltrials maar ook lange bospaden , en ook zaten er nog wat stukjes heide in waar we door moesten.
De ondergrond was afwisselen sommige paden vloog je over heen maar er zaten ook stukken bij die erg zwaar waren , en waar de beentjes het erg zwaar hadden.
De tocht was prima geregeld alleen de linten waren soms niet er tactisch opgehangen , daardoor miste je nog wel eens het goede pad, en ja hoor als of de duvel er mee speelt en net zo als vorige week weer een stuk verkeerd gereden, maar gelukkig na een stuk wat ik voor de tweede keer heb gereden zat ik weer op de goede weg .
gelukkig was ik niet de enige behoorlijk wat andere rijders hadden paden gemist en moesten omrijden.
Halverwege was er een verzorgingspost , die heb ik maar achter me gelaten en ben door gereden, onderweg heb ik lekker mijn mars opgepeuzeld , ik had de gang er goed in het ging weer lekker vandaag.
Al gauw was ik weer bij de auto, ik heb mijn bike op de auto gebonden en met een lekker gevoel naar huis gegaan
Deze tocht is echt een aanrader om een keer heen te rijden.
7 februari Veldtoertocht Havelte (door Bas)
Gistermorgen om 8uur in de auto gesprongen om naar Havelte te rijden en daar om 9 uur te starten voor een toertocht van 40 km.
het was een sombere mistige dag.
Om kwart voor negen aangekomen bij de sportvelden van Havelte was het al weer een drukte van belang, ik moest om 1 uur weer op mijn werk zijn, dus snel spullen klaar zetten in schrijven en op de bike springen.
Zo gezegd zo gedaan, de eerste kilometers gingen direct het bos in met klimmetjes en sjompige bospaden het was aan het dooien en dat kon je goed merken je zakte diep weg in de blubber, dus een echte werk tocht, maar eigenlijk ging het best wel weer lekker, en ik was lekker op m’n Fully dus genieten
na een km of 5 begon opeens mijn telefoon te rinkelen , het was Paul die even wilde vragen of ik al op de bike zat, dus daar even mee gelult , en toen weer verder gereden , maar door het niet opletten op de pijlen die trouwen wel goed waren aangegeven , heb ik de verkeerde afslag genomen dus moest ik 5 km extra biken om de eerste lus nog een keer te doen, maar ja eigen schuld dikke bult.
Na 10 km zat ik weer op de goede weg, een mooi parcours we reden door grote bos percelen afwisselen met heide velden met van zware gele zandpaden , dus weer een goede training.
Halverwege kwam ik langs een verzorgingspost waar je werd getrakteerd op een kop warme bouillon en een lekkere koek, dat ging er wel in zeg.
Halverwege begon het ook nog te miezeren , hopelijk word het weer snel lente want ik heb het eigenlijk wel gehad met dat sombere weer, maar ja onder het motto niet lullen maar fietsen heb ik lekker door getrapt.
tjonge er zaten paden bij die zo blubberig waren dat je er tot je assen in zakte, een rijder voor me had geen kracht meer om er door te komen hij viel stil en viel zo om, vol in de blubber het leek wel een modder mannetje, wel zielig , maar moest er wel om lachen.
Al gauw kwam de finish weer in zicht , en met weer een voldaan gevoel heb ik de bik weer op de auto gebonden en snel naar huis gereden , even lekker snel douchen en bike af spuiten, en toen snel naar het werk.
Het was weer een mooie tocht
1 februari 2009 Hondsrugtocht Borger
Toen ik vanmorgen opstond was het 3 graden onder nul en er kwam lichtjes sneeuw uit de lucht vallen. Ik voelde me goed, dus geen reden om Bas te bellen met de melding dat ik niet ging fietsen. Bas had er ook zin in en stond zoals afgesproken om 8.30 uur voor de deur. Toen ik de fiets bij hem achterop de auto aan het bevestigen was had ik al door dat het erg koud zou zijn. Toen ik in Borger mijn warme kleren ging verruilen voor de dunnere fietskleding vroeg ik mijzelf nog wel even af waar ik an begonnen was. Toen we eenmaal op de fiets zaten had ik het echt erg moeilijk om warm te krijgen. Bas had het volgens mij snel naar zijn zin, die knalde weer keihard over het mooi uitgezette parcours; ik was hem dus al snel kwijt. Hij reed dan ook weer op zijn zelf gebouwde Rocky mountain Element SE, wat hem volgens mij nog sneller maakt dan de hardtail. Gelukkig had ik bij het de splitsing (25 of 50 km) alweer wat warmer gekregen en was de keuze niet zo moeilijk: 50 km. Even later stond Bas mij al op te wachten bij de eerste verzorging. Toen ik daar even stilstond, koelde ik heel snel af, het was nog steeds onder nul en er stond een stevige oosterwind, snel weer op de fiets. vanaf daar gingen de mooie single trails voornamelijk richting het oosten (brrr). Bas ging nog steeds als een speer en ik moest hem dan ook gauw laten gaan. Het voordeel van de vorst is dat je geen modderige stukken voor de kiezen krijgt en op de stukken waar het meestal drassig is lekker tempo kon maken. Bij de tweede stop hadden ze op dat moment geen drinken klaar staan en ik had nog wel wat in de bidon (was wel langzaam slush-puppy aan het worden) dus ben ik maar direct door gegaan, koelde ik in iedergeval niet af. Na ruim 50 km zag ik eindelijk de voetbalvelden van waar we gestart waren. Het ging me vandaag alweer een stuk beter af dan de vorige keer.Bas stond bij de auto op mij te wachten, snel de fietsen erop en in de auto, kacheltje aan. Ik heb vandaag weer vollop mogen genieten.
18 januari 2009 Tegelhuys ATB tocht Gieten
Eindelijk weer eens op de fiets. Na een heeeele lange periode van drukte op het werk en verschrikkelijk vies weer, stapten Michael, Bas en ik weer op de fiets om weer een tochtje mee te pakken. Vandaag stond Gieten op de kalender. Daar aangekomen bleek dat het weer nu ook weer had huis gehouden, in het bos was het een chaos geworden en werd door de organisatie besloten de 55 km te schrappen (achteraf maar goed ook). Ik had er veel zin in.... maar na 5 km had ik hem al door, ik ben de winter slecht door gekomen. Ik kon het tempo van Michael en Bas niet bijbenen. Ik moest ook al snel lossen. Ze waren wel zo aardig om op mij te wachten, maar ik voelde me zo slecht dat ik had gezegt dat ze niet moesten wachten... Ik had toen net 15 km gehad. Dat werd 20 km alleen fietsen.
Later bleek dat Bas Michael ook moest laten gaan en zo hebben we alle drie solo gereden. De organisatie vond het nodig om veel lange stukken sjompende stukken gras (naast sloten) in het parcours op te nemen. Ik dacht dat mijn bovenbenen gingen ontploffen. Maar gek genoeg (ondanks de pijn) heb ik erg genoten, man wat heb ik dat fietsen gemist. Na 35 km weer in Gieten aangekomen, had michael de fiets al gewassen en hadden beide heren de snert al op. Tijd om naar huis te gaan. Toch weer een voldaan gevoel... Nu maar bedenken hoe ik die achterstand ga weg werken...
