Verslagen 2007
25-11-2007 NK politie Gieten
Vandaag mocht ik voor de derde keer met Garrelt mee naar het NK voor politie, dit keer hebben we ook Bas meegenomen als extra troef. Het was best wel fris, en met de weinige km's in de benen zag ik er best wel een beetje tegenop. Als supporters hadden we vandaag Raphael en Max meegenomen.
Toen, na een chaotische startprocedure, het verlossende schot viel, kon ik het redelijk pittige tempo goed bijhouden, het voelde beter dan ik had verwacht. Garrelt die verder voorin mocht starten had ik al snel in het vizier en ook Bas zat op zijn beurt weer vlak achter mij. Garrelt had het best zwaar want ik kwam snel bij hem. Ik dacht inhalen en voor hem het tempo maken. Dat ging redelijk en Garrelt bleef achter mij. In de derde ronde kwam Bas mij voorbij voor een klimmetje, een klimmetje waar ik de vorige passages af moest stappen, en om wat voor reden dan ook, ik dacht dat ik het nu wel zou halen. Ook Bas haalde hem net niet en daar had ik niet echt op gerekend, kon zo snel de voeten niet uit de pedalen krijgen en boem daar lag ik; ben benieuwd naar de foto's (er stonden 3 fotograven met de neus op). Heb de ronde wel afgereden, maar bij elke krachtsinspanning voelde ik iets tikken in mijn heup.. niet goed.. ben toen maar na drie rondjes afgestapt en heb Garrelt en Bas aangemoedigd. Bas ging naar mate de wedstrijd vorderde beter fietsen, ik heb het idee dat het voor hem nog wel 5 ronden mocht duren. Garrelt daarin tegen zag er uit als lichtboei, Max vroeg zich af of Garrelt wel plezier heeft in fietsen....je ziet het dan wel niet aan de buitenkant, maar die man zit toch te genieten op z'n fietsie. Garrelt was er op gebrand om deze uit te rijden na de afgelopen twee keren met pech uit gevallen te zijn. Bas kwam dan ook op een redelijke plaats binnen en enige tijd later kwam ook Garrelt over de finish (missie voltooid!!!)
Achteraf had Bas het heel goed gedaan, een derde plaats in de groep buiten mededinging, en Garrelt zijn eerste klassering 24ste!!!
21-10-2007 Bikelife veldtoertocht Een
EenVanmorgen telefonisch contact gehad met Garrelt die ook nog mee wou. Om 8.20 uur stonden Garrelt en Bas voor de deur. De fietsen inpakken en op weg naar het Ronostrand. Daar aangekomen was het al een drukte van jewelste, wat een fietsers zijn hier op af gekomen. Ik had er niet zo'n goed gevoel over, daar ik vorige week de griep had gehad, Bas voelde zich nu niet zo goed.. maar echte kerels als wij zijn, toch maar gestart.
Op de parkeerplaats kwamen we Ronny nog tegen die met zijn fiets maatje een rondje ging doen. Het eerste stuk (en later bleek 70% van de tocht) bestond uit lange rechte stukken asfalt, later ook (zuigend)zand en schelpenpaden. Het mooiste stuk lag bij Norg (stuk bos wat ook met de wintercompetitie wordt gebruikt). Helaas waren daar een aantal fietshaters die het nodig vonden wat lintjes te verhangen. Op dat moment waren we Garrelt al kwijt, die fietste in een strak tempo door. Bas kwam hem nog tegen en dacht dat Garrelt verkeerd ging, helaas... Bas was diegene die verkeerd ging, maar kwam zo wel bij mij terecht. Na wat rond dolen in het Bos kwamen we de jongens van Hekmannorg.nl (winnaars 24 uur sportklasse) tegen, zij kennen het bos op hun duimpje en wisten ons weer terug op het parcours te krijgen. Helaas veel te veel lange rechte stukken, ik voelde me al niet fit en als je dan saaie stukken voor de kiezen krijgt ga je langzaam kapot. Uiteindelijk heb ik de finish gehaald waar Bas op mij stond te wachten, Garrelt was al weg, ziekte in de familie (beterschap). Nog ff de bidons opgehaald en weer terug naar Assen. Ik vrees dat ik deze tocht aan me voorbij laat gaan volgend jaar.
14-10-2007 Bart Brentjens challenge 2007 Eijsden (Door Jasper)
Op zaterdag was ik reeds afgereisd naar het prachtige Limburgse land om de volgende dag deel te nemen aan de BBC 2007. Wat is Nederland eigenlijk mooi zeg! Ik kom bijna nooit in Limburg (het was ongeveer 10 jaar geleden), maar wat kan je daar genieten van het landschap!
Op zondag was ik vroeg op om alles klaar te maken. Op de camping (De Bosrand in St. Geertruid , leuk!) stonden veel andere deelnemers die enigszins zenuwachtig alles aan het klaarmaken waren en voor de zekerheid toch nog maar een extra keer naar de wc gingen.
Bij de start in Eijsden was het enorm druk, over de 3000 deelnemers! Startnummer maakte niet uit, het was gewoon aansluiten in de rij. Er werd gestart in groepjes van ongeveer 100 fietsers die om de minuut werden weggeschoten.
Om 10.35 mocht ik eindelijk weg voor de 100 km! De eerste 4 km waren bijna allemaal asfalt, met uitzondering van een pittig grashelling(tje). Daarna eindelijk het onverharde op, maar helaas na een kort stukje een enorme opstopping. Deze opstopping op een helling heb ik een half uur staan wachten. De sfeer was goed (de wave ging van achter naar voren), maar leuk is anders.
Het bleek te gaan om een versmalling… tja, eens te meer bleek dat Nederlanders niet kunnen ritsen. In de eerste 30 km nog twee keer een tijd stilgestaan… tja.
Na het eerste checkpunt gingen de routes van de 50 en 70 km een andere kant op, dus er was nu genoeg ruimte om door te fietsen.
In mijn herinnering (van 10 jaar geleden) was Limburg licht glooiend, dus ik had thuis gewoon mijn racecassette 12-25 erop laten zitten… daar kom ik ook wel mee boven dacht ik!
Dit klopte ook wel, maar het scheelde af en toe maar heel weinig, want wat had ik het zwaar op de beklimmingen! Aan de andere rijders om mij heen bleek wel dat ik niet de enige was die het zwaar vond! Heerlijk dat afzien!
Na het tweede checkpoint (tevens eet- , drink- en materiaalpost net als de ander checkpoints) ging het best wel goed en het klimmen ging me goed af. Rond de 80 km had ik echter een flinke dip! Tijdens een beklimming op asfalt was het harken op het kleine blad! Gelukkig kwam het derde checkpoint snel: bijtanken! Daarna was de energie weer helemaal terug en kon ik de laatste kilometers nog volle bak rijden. Vooral de afdalingen in Limburg vind ik super! Hoezo remmen? Gaan!
Op de voorlaatste beklimming, nota bene langs de camping waar ik stond, knapte mijn ketting! Vol met m’n knie op de stuurpen! Na een luid AU (?), heb ik mijn ketting gemaakt met een Powerlink en kon ik mijn tocht vervolgen! Om 16.28 kwam ik voldaan en moe over de finish!
Mijn eerste marathon was een feit! Er komen er meer. Afzien is nu eenmaal verslavend!
07-10-2007 Holland casino Hondsrugclassic Gieten
Vanochtend stond Frank alweer vroeg en fit met een bepakte auto bij mij aan de deur. De aanhanger(tje) moest er aan te pas komen om alle spullen mee te kunnen nemen. Doel: De Hchc en de bijbehorende barbeque. Frank en ik zagen het niet zitten, we keken al uit naar de bbq, want dan was de race voorbij.... Slechte voorbereiding en dus slechte benen waren de oorzaak van deze gedachte. Vorige week voelden mijn benen erg slecht, heb toen maar besloten om de hele week rust te nemen. De tenten (dank je Tom(KONA)) stonden snel en we hadden een leuk stekje. De andere jongens kwamen ook al snel en het was al gauw een gezellige drukte...
Je kon de spanning voelen. We stonden allemaal in een ander startvak en het was nu dus ieder voor zich.... Ik had me voorgenomen om rustig te beginnen. Na de start ben ik gaan fietsen, maar dat rustige was wel erg rustig, dus ik moest wel wat mensen in gaan halen om op een lekker tempo te komen. Bij de eerste opstopping ben ik rustig op mijn beurt gaan wachten en er niet als een gek door de bosjes bij langs, ik moet zeggen best wel relaxed begin van de race gehad op deze manier. De eerste ronde was erg druk, bij veel klimmetjes, krappe bochten en plassen moesten velen remmen waardoor er weer veel oponthoud was. Aan het eind van de eerste ronde kreeg ik Garrelt in het vizier, langzaam naar hem toe gekropen en er achter blijven plakken, hij is diegene die zich niet gek laat maken, dus uiternate geschikt om mijn tempo te bepalen. Bij de klimmetjes, waar het weer zwart zag van onze supporters, raakte ik hem kwijt en ik mocht weer zelf het tempo bepalen. In het weiland kreeg ik nog even een duwtje in mijn rug, het was Bas die als een speer reed en mij dus voorbij kwam. Op het rechte start/finish stuk mijn tijd genomen om te drinken en te eten.
Het advies van mijn fietsmaatjes om rustig te beginnen wierp zijn vruchten af, de benen voelden nog goed aan en ik zag totaal niet op tegen de tweede ronde. De drukte van de eerste ronde was nu wel aardig voorbij.. (erg vreemd dat er vooraan bij de start sponsorvakken zijn, met daarin toch wel heel veel onervaren mountainbikers, die veel gevaarlijke situaties veroorzaakten). De meeste bikers om mij heen hadden ongeveer het zelfde tempo en groepjes werden gauw gevormt. Halverwege de tweede ronde zag ik Ronny voor mij rijden. Bij hem aan gekomen vertelde hij mij dat zijn rem aan liep, da's mooi klote..... Mijn benen waren nog zo goed, dat ik alles fietsend kon doen, een heerlijk gevoel. Ook leuk om nog even de aanhang te trakteren op een klimmetje die ik zonder moeite kon nemen. Boven aangekomen kon het gas erop en volle bak naar de finish.. dat laatste stuk ging erg hard en heb ik zeker wel 15 mensen kunnen inhalen. Achteraf een raar gevoel dat je met een slecht gevoel begint maar later toch heel anders is uitgepakt. Garrelt en Ronny kwamen al vlot achter mij aan. Het wachten was op Frank en Henk. Jasper en Ronald waren al ver voor ons geeindigd. Jasper moet maar een licentie aan gaan vragen, dan mag hij volgend jaar in het voorste vak starten, denk dat hij dan hoog kan eindigen.
Ook Henk en Frank (helemaal top!!) kwamen binnen en hebben we de race allemaal volbracht... Tijd voor de BBQ!!! Iedereen had wat meegenomen. Er was genoeg voor iedereen en de rest van de aanwezigen. Lekker met z'n allen na gekletst en met een voldaan gevoel naar huis.
De uitslag
| plaats | naam | bruto tijd | netto tijd | ronde 1 | ronde 2 | gem. snelheid |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 353 | Jasper | 2.20.27 | 2.18.17 | 1.10.32 | 1.07.45 | 23.432 |
| 422 | Ronald | 2.25.27 | 2.23.37 | 1.12.40 | 1.10.58 | 22.561 |
| 656 | Bas | 2.39.03 | 2.36.17 | 1.20.06 | 1.16.12 | 20.733 |
| 745 | Paul | 2.43.29 | 2.40.53 | 1.20.53 | 1.20.00 | 20.141 |
| 809 | Garrelt | 2.46.10 | 2.44.12 | 1.21.55 | 1.22.18 | 19.733 |
| 813 | Ronny | 2.46.19 | 2.44.33 | 1.19.35 | 1.24.58 | 19.691 |
| 1065 | Henk | 3.07.53 | 3.04.38 | 1.30.18 | 1.34.21 | 17.548 |
| 1092 | Frank | 3.11.34 | 3.08.03 | 1.28.59 | 1.39.05 | 17.230 |
06-10-2007 MTB jeugddag Gieten
30-09-2007 ATBeetje vals plat Exloo
Het was weer moeilijk opstaan om 7.30 uur, na een gezellig avondje stappen. John zou mij om 8.30 uur oppikken voor een van de leukste toertochten in deze omgeving. Ik had niet zo'n goed gevoel over deze tocht, daar het de hele week al erg nat is en het gisteren de hele dag met bakken uit de lucht kwam. Ronny had al gemailt dat hijeerder van start ging en Jasper zouden we wel treffen bij de start. Na alles in orde te hebben gemaakt voor de tocht, bleek mijn fiets een raar rammeltje te hebben, wat bleek: Er zat speling op mijn cassette?! Na bij de technische ondersteuning (die mij niet verder kon helpen) bleek dat ik vergeten was een ringetje te plaatsen? Tja, eigenschuld, moet je dat ook maar niet doen als je net uit het werk komt en het hele huis vol visite zit (ben gauw afgeleid...) Ik ging het toch maar proberen, helaas ik had al gauw door dat het een grote ergenis zou worden; Ghost shifting (dat is wanneer er geschakeld wordt terwijl je geen opdracht hebt gegeven). En met dit o zo zware parcours was dat niet leuk, Zelf moest ik veel schakelen om het zware terrein te trotseren. En dan kom je er ondertussen ook achter dat je conditie minder is dan je dacht, dan gaat het allemaal wat tegen zitten. John en ik hadden al snel besloten om Jasper in zijn eentje door te laten gaan, want dat tempo konden wij toch niet aan.. Wat rijd die kerel hard zeg. John en ik hadden allebij het zelfde tempo en konden mooi gelijk op rijden. het parcours was weer heel erg mooi, veel afwisseling en heeeel veeeeel modder. Bij de tweede post na ruim 30 km had ik besloten om niet verder te gaan, ik ergerde mij al zoveel aan die cassette (en aan mijn eigen nalatigheid) dat ik besloot om de kortste weg naar Exloo te nemen. John was nog fit en vervolgde het 50 km pad. Ik was na 35 km weer terug in de feesttent.. lekker verwarmt en voorzien van een pasta buffet (beetje flauw voor een pinda). Ronny was achteraf iets voor ons gestart en die kwam niet veel eerder dan Jasper binnen, en die laatst was volgens mij nog niet echt moe... dat beloofd wat volgende week. John daarintegen was wel kapot, die heeft het de laatste 10 km erg zwaar gehad, maar wel dapper uitgereden. Al met al, weer erg mooi uitgezet, verzorging was weer perfect, dit is een tocht waar elke mtb liefhebber aan mee zou moeten doen...
23-09-2007 Hondsrugmarathon Gieten (door Ronny)
Vandaag ging de wekker om half 8 want ik was van plan de 100 kilometer te fietsen in Gieten. Lekker rustig aan ontbeten en toen op weg naar Gieten, daar aangekomen bleek het al een drukte van jewelste te zijn bij de parkeerplaatsen en de inschrijving. Ik stond wat om me heen te kijken toen ik plots mijn naam hoorde en ik bij het omkijken John en Frank in het gezicht keek, dat was leuk, nog een paar leden van het MTB world team. Ik had net besloten om voor de 55 kilometer te gaan want ik moet vanmiddag ook nog een fietsroute uitzetten met Liesbeth en dat gaan we lopend doen. Frank en John schreven zich ook in voor de 55 km. Konden we mooi opfietsen en we hadden alledrie het shirt van mtb world aan. De laatste keer dat ik met deze jongens heb gefietst was in Een vorig jaar ofzo.
We gingen mooi rustig van start en kwamen na 3 kilometer in een opstopping terecht waar we nog aardig wat tijd verloren, maar ach het was een toertocht he dan kan het wat lijen. Er was namelijk een klein technisch stukje waarbij iedereen afstapte. Ach..De rest van de route was nogal vlak en hier en daar kregen we wat natte zuigende stukken voor de kiezen. De eerste verzorging was op een km of 15 al en de tweede kwam 20 km later. Op zich wel aardig hoor een stuk koek ik moest en de bidon vullen met ijsthee want gewoon water was er niet. Kloten..Frank had steeds last van zijn oog waardoor het niet zo snel ging. Hij zei bij de laatste post dan ook dat we maar in ons eigen tempo moesten gaan fietsen, en dat hebben we toen maar gedaan. Ik gaf meteen gas en trapte lekker door, achter me zat John(dacht ik) maar dat bleek een rappe dame te zijn. Ik keek op een verhard stuk nog even achterom om te kijken waar John en Frank waren en toen werd ik ingehaald door de rappe. Deze meid had een mooie snelheid en ik besloot om mooi achter haar aan te kachelen. We hadden snelheden tussen de 25 en de 30 en ze hield maar vol, maar na een km of 12 ging de vaart er wat uit waarop ik haar weer inhaalde en zo ben ik alleen naar de finish geknalt, ik was 5 over 12 binnen en ik ben meteen naar de snert gelopen. Toen ik terug kwam was John er opeens ook. John ging ook voor de snert en toen ben ik gaan zitten wachten. Daar was Frank ook al, na wat nagepraat te hebben zijn we ieder ons weegs gegaan
26-08-2007 Houffamarathon Houffalize Belgie
Op zaterdag 25 augustus ging de wekker wel heel erg vroeg. Ronny zou om 7.00 uur op de stoep staan... konden we zijn auto vol pakken en kon hij samen met mijn gezin naar Belgie afreizen. De "beruchte" Houffamarathon stond dit weekeind op het programma. Om 8 uur zaten we met z'n vijfen in de volgepakte auto op weg naar Houffalize. De heenreis verliep volgens plan, een dikke 4 uur rijden en we waren in het mooie dorpje in de Ardennen. We waren er tijdens de middaglunch, van de receptionist mochten we zelf een plekje aan de rechterkant van de brug uitzoeken... nja...dat was erg schuin en vol, maar aan de linker kant was het mooi vlak en leeg, echt iets voor ons.. zo gezegd zo gedaan. Precies op tijd, toen onze tent stond werden de overige plekken aan "onze" kant van de brug snel ingenomen. Wat een mooi plekkie, zo langs een kabbelend beekje midden in de zon.
Nadat we helemaal gesseteld waren besloten Ronny en ik om onze inschrijvingen op te halen, te shoppen (spar) en een stukje te verkennen. We zijn even uit het dorp omhoog gefietst om te kijken hoe hoog het wel niet was... nou erg hoog kan ik je vertellen. Ik begon hem al een beetje te knijpen, dit kon morgen nog wat worden. Nadat we de spulletjes naar Cin en de kids hadden gebracht, maar een stukje parcours verkennen, deze liep vlak voor de camping langs. Het was een stukje Berg met veel los gesteente en aardige klimmetjes met aan de andere kant hele leuke afdalinkjes.. Niet te ver fietsen, want de beentjes moesten gespaard worden voor morgen. Voor de tent hebben we lekker spagettie gegeten. Nog ff wat babbelen en vroeg naar bed (niet omdat we goed wouden rusten, maar gewoon om dat we geen licht hadden en het erg snel afkoelde). De volgende ochtend lekker rustig opstaan en voorbereiden op de race.
We zijn met z'n vijfjes rustig naar het dorp gelopen om daar de start van de 90 km nog te zien. Daarna zijn we zelf in ons vak klaar gaan staan, jemig wat een animo, geloof dat er zo'n 900 mensen stonden te wachten op het startschot. Na een half Frans en half Nederlandse aftelling konden we gaan. Nadat we naar Cin en de kids hadden gezwaaid, gingen we de hoek om om de eerste beklimming te doen.. pfff wat zwaar. Ronny, ik zal hem voortaan Michael (Rasmussen) noemen, had er minder moeite mee, hij was zo boven. Ik had bij de eerste fuik wat achterstand op Ronny, maar ik kon hem nog wel voor mij zien. Maar al gauw sloeg het noodlot toe, lekke band.. geen probleem, binnenband eruit halen en een nieuwe er weer in.. piece of cake. Met een stoot adrenaline weer op de fiets en met kracht de helling weer op, snel in de achtervolging naar Ronny. Iets de krachtig denk ik, mijn ketting knapte en daar was pech nummer twee. Gelukkig was het de powerlink en nog beter, ik had een reserve bij mij, dit was nog sneller verholpen dan de lekke band. En weer in de achtervolging, kan nog steeds dacht ik. Bij deeerste verzorgingspost ben ik door gereden om wat tijd te winnen, heb genoeg bij me aan repen en drinken. Het parcours was erg mooi, en erg nat op sommige plekken. Je moest gewoon door beekjes heen. De klimmen waren erg zwaar, sommige stukken moest ik gewoon lopen om kracht te sparen. De afdalingen waren mijn ding, ik haalde aardige snelheden en kon snel wat plaatsjes terug pakken. Als een echte downhiller knalde ik naar beneden, soms ging ik te hard en sprong ik gaten in de lucht, helaas moet je dan ook landen, en dat gebeurde wel eens op een rots of steen. Dit was de reden van pech nummer drie denk ik, lekke band nummer twee. Daar zakte de moed mij in de schoenen, De fiest zag er niet uit, overal modder en klei, maar het ergste ik had geen reserve band meer, plakken dus.... Helaas de plakset lag nog in mijn tas.... in de tent. Ik began mij al zorgen te maken over hoe ik nu het snelst weer terug kon lopen naar Houffalize. Maar gelukkig kwam daar een aller aardigste franstalige man aan. Hij probeerde op zijn beste Frans (wat ik dus bijna niet spreek) te helpen. Na een lang gesprek (waar het over ging..al sla je me dood..) kreeg ik een binnenband van hem, hij had er toch drie bij zich, en zoals ik begreep ging hij ze toch niet meer gebruiken (Ik hoop toch zo dat de beste man geen 3 lekke banden meer heeft gekregen). Hij wou me nog helpen met verwisselen, maar ik heb hem maar gezegd dat hij al genoeg tijd had verloren (hij zal me wel niet begrepen hebben, maar ging er toch maar vandoor). Wat een opluchting, na deze toch wel lange pauze, kon ik mijn afdaling hervatten. Op de splitsing tussen van 40 en 60 km heb ik ff getwijfeld, maar toch de stoute schoenen aangetrokken. Gelukkig maar, op dit stukje zat de mooiste afdaling (voorafgegaand door een hele irritante klim). Ik zag er heel veel mensen lopend met de fiets naar beneden gaan, hier kon ik de slag maken dacht ik... Kont achter het zadel, vingers op de remmen en glijen naar beneden. Het publiek en de renners die daar naar beneden liepen hadden er een staande ovatie voor over, ik hoorde een hoop gejuich... dat gaf de burger weer moed. De afdaling was nog lang niet voorbij en ik vloog naar beneden..heerlijk.
Nog een klimmetje en ik was bij de verzorging, prima geregeld. Er stonden grote reservoirs met water en er was dorstlesser genoeg. Hier heb ik mijn ondertussen al lege bidons weer bij gevuld en nog wat bekertjes gedronken. En nu het laatste stukje nog... Bij de eerst volgende klim begon ik dus al wat verkrampings verschijnselen te krijgen. Errst maar lopen dus.. Het begon me nu toch wel zwaar te vallen, het klimmen ging bijna niet meer en ik moest steeds meer lopend doen, triest is het dan als de jongens die vanmorgen eerder zijn gestart op de 120km je dan fietsend (en dan nog met een ongelofelijke snelheid) je voorbij komen. Op een gegeven moment kwam ik op de afdaling langs de camping, dit stuk ken ik.. en nu is het niet zover meer, Ik wou nog ff aanzetten op de laatste klim... maar....helaas.... het ging niet meer, de benen waren helemaal op, toch maar weer lopen dus. Eindelijk bovenaan gekomen, de laatste afdaling. Over het bruggetje naar de finish toe. Cindy, de kids en Ronny (die al 13 minuten eerder binnen was gekomen, SJAPOO!!!) moedigden mij de laatste meters nog aan. Heerlijk ik had het gehaald.. Ronny werd uiteindelijk 647ste en ik 695ste.
Dit was het zwaarste wat ik tot nu toe op de mtb heb gedaan (op naar nieuwe uitdagingen haha). 5uur en 41minuten over 60 km... pfff wat een hobby... Volgend jaar weer. Cindy en de kinderen vonden het ook fantastisch, ze hebben zich prima vermaakt en ons goed gesteund. Ronny neemt zijn gezin de volgende keer ook mee, maken we er een lang weekend van. Hpen dat we dan meer geluk hebben op de terugreis.. 6 en een half uur (twee files) jammer. Om half 1 's nachts thuis, met een heel moe en heel voldaan gevoel naar bed..
15-08-2007 Lemelerberg
vandaag lekker op tijd met Bas op pad gegaan. De Lemelerberg stond op het programma. Omdat ik een nogal druk programma had vandaag, zijn we om 7.00 uur weggereden. Een uurtje rijden met "Stanley" als gids. We hadden het redelijk snel gevonden. We stonden op de parkeerplaats van een restaurant, en dat was al een stukje op de berg. We begonnen dan ook al vlot met afdalen. Wat een mooi parcours in een net zo mooie omgeving. Het parcours is technisch met veel klimmetjes (en natuurlijk afdalingen) veel mooi kronkel-single-tracks. De klimmetjes waren zwaar maar wel te doen, het afdalen was heerlijk, maar veel te kort. Het is een parcours dat absoluut niet verveelt en zeker de moeite waard om hem vaker te doen, zodat je hem beter leert kennen en telkens sneller kunt. Bas en ik hebben hem twee keer gereden, volgende keer vaker (als ik wat fitter ben). Op de terugweg zijn we bij "New bike concepts" langs gegaan, we hadden wel van de winkel gehoord, maar nog niet geweest. Leuk winkeltje, met een hele hoop kennis. Ik denk een aanwinst voor (noord) Nederland, eindelijk een echte high-end zaak. Na een leuk gesprek, weer terug naar huis. Al met al; met Bas altijd fun....
12-08-2007 Flankentocht Borger
Na een toch wel redelijk lange vakantie vroeg uit de veren om in Borger een tochtje te gaan doen. Gisteren kleine BBQ-party gehad, waardoor het opstaan om 7.30 uur erg moeilijk was. Ik ging vandaag alleen op pad omdat het in de drukke vakantie periode bijna niemand beschikbaar is. In Borger ingeschreven en klaar om alleen op pad te gaan.. toch niet, De boys uit Dwingeloo/Diever (Henri, Martin en Bertus) waren er ook en ik mocht met hun mee rijden, gezellig. Het tempo was voor mij moeilijk te maken, maar de anderen hadden daar geen moeite mee.... volgen dus. Na 15 km kwamen we er achter dat dit het parcours is en dat we, om de 45 km te halen, deze nog twee keer mochten doen. Het tweede rondje was de ronde waarin ik de man met de hamer tegen kwam, de mannen mochten doorrijden van mij, maar waren zo aardig om op mij te wachten. De derde ronde ging voor mijn gevoel wat makkelijker, Henri en Martin hadden nog wat over en zijn wat harder door gereden, Bertus bleef bij mij en kon mij mooi naar het einde mee trekken... Toch weer lekker 45 km gedaan...
24-06-2007 Bergrace Oosterbeek
Vandaag was het zover, Jasper had mij weten te strikken voor een wedstrijd in Oosterbeek, onderdeel van de Bergrace. Jasper had zich ingeschreven voor het NK voor studenten (NKS). Deze wedstrijd ging over 75 minuten en dat leek mij ook wel een leuke tijd om te rijden. De start was om 15.00 uur, maar we zijn lekker vroeg weggegaan, zodat we daar nog wat sfeer konden proeven en de 150 en 105 minuten races ook konden zien. Ook had ik de tijd om wat te flyeren voor de 24 uurs race. Eenmaal aangekomen schrok ik wel, ik wist niet dat er in deze omgeving zoveel hoogte verschil was, om eerlijk te zijn begon ik hem wat te knijpen. Voor de wedstrijd aan hebben we nog even de start klim gedaan...ff slikken dus. Het was ook een genot om eens naar anderen te kijken, ik heb genoten van de wedstrijden voor ons. Wat kunnen sommigen hard trappen zeg.
Uiteindelijk mochten wij ook van start. Voor Jasper de eerste domper, de studenten starten gelijk met de heren (ik dus) en de studenten stonden achteraan. Ik zat redelijk in het midden met de start (starten als een toertocht was het motto) Helaas ging er op de eerste helling wat mis met schakelen (ja ik weet het, niet schakelen op de helling...) en liep mijn ketting eraf. Jasper was me nu al voorbij. Pff wat een klim, nu al.. De dames mochten twee minuten na ons starten, maar ik vond dat de eerste al heel snel voorbij kwam, klimmend kon ik de eerste dames niet bij houden( tja, als je die figuurtjes zag, wegen ze met fiets nog lichter dan ik zonder..), maar naar benee haalde ik ze weer in of bij. Hoe verder de race vorderde begon ik lekkerder te rijden (voor mijn gevoel, de tijden zeggen anders). Af en toe kon ik aanhaken bij wat snellere mannen en vrouwen die mij voorbij kwamen. Het parcours was echt een uitdaging, niet veel technische stukken, maar wat klimmen betreft, kwam je hier niet te kort. Jasper kwam volgens mij twee minuten te kort om nog een vierde ronde te mogen rijden (waar hij wel op had gerekend (helaas..) Ik was blij toen ik de bel hoorde en wist dat ik niet meer hoefde dan 3 rondjes.
Jasper was een stuk sneller dan mij en werd ovarall 132 ik 188 van de 211 starters. In de studenten uitslag staat Jasper op de 35ste plaats, ik in de leeftijdsklasse van 31 - 40 op de 37ste plaats.
Ik vond dit weer een hele belevenis, volgend jaar denk ik weer. Maar eerst maar naar het krachthonk, kom nog veel te kort op de klimmetjes.
22-06-2007 Midzomeravondtocht Exloo
Dit jaar was voor ons (Ronny en ik) de derde keer dat wij ons aanmelden bij de midzomeravondtocht in Exloo. Helaas kwam het met bakken uit de lucht toen wij aankwamen. Eerst maar inschrijven en afwachten of tie overwaait. Nou overwaaien deed ie niet, maar het begon wel wat zachter te regenen. Op de fiets springen dus. En net als vorig jaar werden we weer verwent met een compleet nieuw parcours, geweldig!! Redelijk technisch en ook weer het stuk vals plat, heerlijk, leuke voorbereiding voor zondag (Oosterbeek). Met het vieze weer was het wel wat zwaar. Na elk rondje (10km) even een kleine pauze, stempeltje halen en een bakkie (dorstlesser) doen. Ronny reed met zijn vaste vork, wat de fiets een stuk lichter maakt, maar niet echt ten goede kwam van je gezondheid. Er zaten nogal veel boomwortels in de weg, en dat begon Ronny wel wat op te spelen in de derde ronde, last van de rug. Ronny besloot dan ook om niet verder te gaan, gelukkig had hij er geen problemen mee als ik nog een rondje extra ging doen, 'k was nog niet moe en moest nog wat km in halen van de afgelopen week. Na mijn vierde rondje regende het ook zo hard dat ik er ook geen zin meer in had. Al met al weer een leuk tochtje gedaan. Biking neighbours, tot volgend jaar!!
23-05-2007 Bikepark Groningen op een KONA STINKY DELUXE
Vandaag stond er een sponsorgesprek (24 uur race) met Kona-Tom op het programma, daar we voor de bespreking nog wat tijd over hadden, had Tom het geweldige idee om mij op een Stinky deluxe kennis te laten maken met het Bikepark in Groningen. Ik ben verkocht, twee keer: Als eerste het Bikepark, SUPER!!! mooi snel en technisch, mijn vroegere BMX ervaring komt hier goed van pas. Er moet nu echt geld uitgegeven gaan worden aan een dirtbike. En ten tweede de Stinky Deluxe....wat een kanon. Dat ding blijft maar aan de grond plakken..tjonge wat hou je lang controle over zo'n fiets. En mocht je dan toch (wat in Groningen onvermijdelijk is) gelanceerd worden, dan is de landing enigzins als prettig te noemen, wat een veerweg.. Dat is heel wat anders dan xc op mijn Kula Deluxe.
De eerste keer naar boven was ook de zwaarste klim, nadat je een keer naar beneden bent geweest wil je maar al te graag weer naar boven klimmen om weer die kick van de vorige run te evenaren. Eenmaal boven ga je op het start-platvorm staan, zet je pedaal in de juiste positie en dan gaan met die banaan. De eerste keer vrij voorzichtig, je hebt n.l. geen idee wat zich achter de volgende bocht bevind.. Maar na enkele beklimmingen en net zoveel runs kon ik de fiets aardig laten rollen. Ik had ondertussen de fiets een beetje door en kon met een voor mijn gevoel redelijke snelheid naar beneden. Tjonge wat een heerlijk gevoel is dat, een geweldige snelheid en het gevoel dat je het nog onder controle hebt ook. Ik had al wat downhill ervaring opgedaan in Les Deux-Alpes, maar dat was op een Batavus xc met remblokjes. Wat is zo'n Stinky Deluxe dan een genot. Geen achterkant die sneller probeert te zijn dan jij en een stel schijven die je vaart verminderen zoals jij dat wil. Ook geen vork die je constant hoort klappen omdat het eind van de veerweg is bereikt, 170 mm veerweg!! En wat ik helemaal niet gewend ben, is een suspension aan de achterkant. Deze zorgt er voor dat je achterband lekker aan de grond blijft plakken en niet als een dolle alle kanten op begint te stuiteren. Ik ben nooit een voorstander van fully's geweest maar zit er sterk over na te denken om een fully als dirtbike aan te gaan schaffen. De eerst volgende keer moet ik maar naar Kona's testdagen om het verschil tussen ht en fs te testen. Tom zelf reed op een Cowan en ik moet zeggen dat ging erg snel en soepel.
Tom, nogmaals bedankt voor deze ervaring
13-05-2007 Elfmerentocht Sneek
Vanmorgen was het wel heeel vroeg op (5.30 uur) want ik zou om 6.00 uur bij Ronny zijn, zodat we lekker rustig aan naar Sneek konden kachelen alwaar wij de 150 km van de elfmerentocht gingen doen. We waren er als een van de eersten, konden we lekker op ons dooie gemakkie omkleden en een bakkie doen. We mochten om 6 minuten over 7 starten en warempel; het was mooi weer, het zonnetje scheen. Het ging gelijk richting Sneker meer en we hadden eigenlijk gelijk een leuk tempo te pakken (mede dankzij familie Ullrich). De omgeving was erg mooi zo vroeg op de dag, en je ziet nu eens dingen die je anders (vanuit de auto) nooit kunt zien. We gingen als een speer, gewoon met al die racers mee (jawel, wij waren een van de weinigen die de 150km op de MTB deden) met soms lange rechte stukken van boven de 35 km/uur. Af en toe moesten we even het tempo eruit halen, want zo vroeg al zo hard rijden kan niet gezond zijn (ik heb er ervaring mee). Na de stempelposten in Terherne en Oosterzee kwamen we halverwege koers in Balk aan. We hadden de eerste 75 km met een gemiddelde van maar liefst 26,9 km/u gereden. Tijdens de rust begon Ronny zijn benen een beetje te voelen. We hebben even wat gegeten en de bidons weer gevuld. Toen we weer op koers waren was het al duidelijk dat Ronny niet meer zo snel was als de eerste 75 km. Maar ach wat geeft het, we hadden vanmorgen in de auto het idee om gemiddeld 20 km te gaan rijden. Bij 92 km besloot Ronny om de kortere weg richting Sneek te volgen, ik had nu wel wat rust gehad en besloot de volle 150 te gaan doen. Het ging als een trein. Ik haalde maar liefst mannen en vrouwen op racefietsen in en kon aanklampen bij de wat snellere rijders (helaas kopwerk zat er nog niet in). Na toch nog heel wat tegenwind en een kleine pech (cranckstel was los getrilt?!) kon ik het laatste stuk in m'n eentje weer lekker boven de 30 gaan rijden.. Sneek kwam in zicht, en hoewel ik bijna niet meer op het zadel kon zitten kreeg ik nog wat extra vleugels. De Snekersporthal was sneller bereikt dan ik had verwacht. Ik had 150 km gereden met een gemiddelde van 26,4 km/uur!!! Ik zou het weleens op de racefiets willen proberen. Ronny was er al en bleek 20 km minder dan mij te hebben gefietst. Al met al vinden we van ons zelf dat we kanjers zijn... Ronny had ooit 90 km getrapt en mijn record stond tot nu toe op 70 km. We hebben nu wel onze bedenkingen over de 240 km van de elfstedentocht......
29-04-2007 Jasper in the USA
Jasper heeft een wedstrijd in the USA gereden, klik hier voor het verslag
11-03-2007 ATB veldtoertocht Appelscha
Het was de beurt van toerfietsclub 't Kamrad om de tocht van vandaag te organiseren. Voor het eerst in Appelscha. Vanuit de club wist men mij te strikken om mee te rijden als controleur, ik wist op mijn beurt Garrelt te strikken om met mij mee te rijden. We mochten om een uur of negen vertrekken, lekker voor de grote bubs aan. Door ons fanatisme zijn we aan het beginn ff verkeerd gereden, maar na wat speurwerk, een goede kaart en wat hulp van andere controleurs hadden we het goede pad weer gevonden.
Als controleurs hadden we een makkelijke dag, de route was weer perfect uitgezet. Als fietsers was het niet zo makkelijk, zeg maar zwaar (nou ja voor mij dan, Garrelt ging als een trein), wat een modder!!! Het mooie weer had er voor gezorgd dat er veel MTB-ers naar Appelscha waren gekomen. En tussen al die bikers nog een verloren zoon: Henk. Henk was er achter gekomen dat hij zich had opgegeven voor de Amstel gold race en dat hij daar nog de nodige trainings kilometers voor moest maken. Diegen die ook nog hard moet gaan trainen ben ik. De maanden dat Garrelt in de sportschool heeft door gebracht (ja, hij woonde daar zowat) werpen echt zijn vruchten af. Tjonge, wat stampt die kerel makkelijk door de drek.
De route was erg mooi, veel afwisseling, leuke klimmetjes en heeele zware stukken zuigende grond. Diegene die ook nog oog voor de natuur had, had ook niks te klagen, wat een mooi stukje natuur. garrelt en ik gaan binnenkort nog wat trainings km's maken. Na afloop nog een leuke attentie gehad van Rikus Kramer en een kop soep met een broodje van de organisatie. Een grote pluim van deze kant voor de organisatie. Deze staat zeker op de agensa van volgend jaar.
Achteraf bleek ook Ronny deze tocht te hebben gefietst, kijk op zijn site voor het verslag
04-03-2007 NK Indoorbiking Exloo
Vandaag stond het NK indoorbiking in Exloo op het programma. Vorig jaar was ik de enige van ons kluppie die hier aan mee deed. Dit jaar wist ik Jasper ervan te overtuigen mee te gaan. Helaas (maar misschien ook wel gelukkig) had men dit jaar het gebeuren op gedelt in leeftijd klasses. En daar er nogal leeftijdsverschil tussen Jasper en mij zit, zijn we maar appart naar Exloo gereden. jasper begonn.l. om 13.oo uur en ik mocht mij al om 7.50 uur (zondagochtend!!) inschrijven.De wedstrijd bestond uit 2 manches van 4 ronden, deze tijden werden bij elkaar opgetelt en bepaalden zo je startpositie in de finales.De eerste manche ging lekker, voor zover je van lekker kunt spreken, na 2 rondes begonnen de benen al aardig vol te lopen, man wat was dat zwaar zeg. Het is aanzetten, remmen, aanzetten, remmen en dat 4 rondes lang. Ik wist beslag te leggen op de vierde plaats.De tweede manche ging wat moeilijker, in de eerste bocht viel ik al en wist pijn pink te blesseren.. pijn man... Toen ik weer opstond lag ik op de laatste plaats en kon helaas niet meer bij mijn voorganger komen. Erg jammer nu er zoveel publiek voor mij was gekomen. Cindy en Raphael, Garrelt, Astrid en de kids en Jasper was ook al gearriveerd. De kids hebben nog even lekker op het kinderparcours rond gereden. Ik kwam nu 2 seconden tekort en mocht nu de verliezers finale rijden.In de finale kon ik mij na wat loopwerk in de tweede bocht, de koppositie pakken en zelfs uit te breiden naar een redelijke voorsprong. Dat is lekker zeg; op kop rijden... Nu hoorde ik mijn supporters ook schreeuwen en kon ik zelfs genieten van het moment. Het was dan wel de verliezers ronde, maar toch mocht ik even genieten als een kampioen. En nu maar hopen dat het digitaal is vastgelegd...Mijn dag zit er op... Nog even bij kletsen met wat oude bekenden.. en nu afwachten hoe Jasper het zou gaan doen.
vervolg door Jasper Natuurlijk kwam ik weer veel later dan ik had gepland aan in Exloo. Ik kon nog net de laatste race van Paul zien (die hij won!). Zag er super uit. Mijn eerste manche was niet echt een succes, slechte start, los voorwiel… maar goed, daarvoor waren er ook meerdere manches. De tweede manche ging hartstikke lekker en werd ik, ondanks een kleine valpartij vierde. De finalemanche zit ik in de tweede groep. Gelukkig maar, want de meeste gasten in de eerste groep reden erg hard. Nadat ik als laatste weg was bij de start, ik zat niet naar het aangaande groene licht te kijken, ging het best wel goed. Na vier slopende ronden had ik me terug gevochten van de laatste naar de tweede plaats. Met pijn in m’n longen kon ik tevreden terug naar Assen!
04-02-2007 Open Fries Kampioenschap Heerenveen (door Jasper)
Aangezien mijn planning weer eens niet helemaal ideaal was, kwam ik pas een half uur voordat ik moest starten aan in Heerenveen. Snel een startnummer halen en even warm rijden en toen snel naar de start. Omstreeks twee uur ging ik samen met de andere eenentachtig deelnemers van de funklasse van start. Aangezien ik het parcours niet had kunnen verkennen had ik besloten om rustig aan te doen de eerste ronde, maar daar kwam natuurlijk weer helemaal niks van terecht. Na de start eerst een paar lussen over het strand en daarna ging het langs de recreatieplas over zompige paadjes, dat deed mijn hartslag al aardig toenemen. Op de helft van de ronde kwam je terecht op een singletrack met een serie hele korte klimmetjes. Gelukkig kwam er na dit stuk een heel stuk vlakke paden waar je een beetje kon uitrusten en snelheid kon maken. Na een bochtig stuk van ongeveer anderhalve kilometer kwam je weer bij start/ finish. De tweede ronde ging aardig goed en ik had mijn tempo redelijk gevonden achter iemand die op een 29’er reed. Dat was op de bochtige stukken goed bij te houden, maar op de vlakke stukken was het aardig bijten. De vierde en laatste ronde merkte ik dat ik nog wel wat energie over had en ben ik nog een paar tandjes harder gaan fietsen en ik haalde dan ook nog een stuk of vijf mensen in. Op de finish bleek ik een heel aardig resultaat behaald te hebben: 12e! Ik kon tevreden terugkeren naar Drenthe!
04-02-2007 Hondsrugtocht Borger
Joepie!!! Vandaag was het eindelijk weer een vrije zondag voor Bas. Samen met hem ging ik om 8.30 uur vanmorgen op pad naar Borger. Daar gingen we na de inschrijving als een raket van start... Jaja ik weet het, ik zou wat rustiger starten, maar ja, Bas zei ook niets, dus gaan met die Banaan. Het was mooi droog weer, dat kon ik niet zeggen van de grond waar we op reden..sjompen sjompen... Het eerste stuk was leuk en soms zelfs spectaculair (voor Drenthse begrippen) maar hoe verder de tocht ging des te saaier het werd, lange rechte sjompige paden en..jawel.. zelfs een lang stuk door een suikerbietenveld. Laat ik nou op dat veld helemaal stuk zitten, lopen dus..pfff. Bas daarintegen, begon na 20 km een vermoeid gevoel te krijgen, maar zoals een echte diesel begon hij na km 30 in zijn sas te geraken. De rest van de tocht was voor Bas een makkie , voor mij een hel. Na afloop hebben we onze medaille opgehaald en zijn gelijk naar huis gereden, wat was ik blij toen ik onder de douche stond. Maar goed de 50 km zitten weer in de pocket en we hebben een zware krachttraining gehad. Bassie bedankt !!!
03-02-2007 Havelterveldtoertocht Havelte (door Ronny)
Vandaag om 10 voor 9 vertrokken richting Meppel om samen met Katrin de tocht in Havelte te fietsen. Ik was mooi op tijd, Katrin was er ook bijna klaar voor en na een bakje koffie zijn we op de fiets afgezet richting Havelte. Mooi warm fietsen via Ruinerwold en Broekhuis naar sportpark de Meerkamp in Havelte.Ik begon hem al te knijpen want het was inmiddels al half 11 geweest toen we daar aankwamen en hadden we de eerste 15 km al te pakken.
Gauw naar de inschrijving om ons in te schrijven, 3.50 betaald na wat gezeur van die dames dat de herinneringen eigenlijk voor de jongere deelnemers waren gereserveerd..Dan maar geen herinnering. chips..helaas. Het was inmiddels 10 voor 11 toen we weer op onze fiets zaten om met frisse zin de route te fietsen. We besloten voor de 20 te gaan omdat we ook nog naar huis moesten fietsen. Ik had voor mijn gevoel de 40 wel kunnen doen. Maar ach, ik ga morgen de snerttocht van Atb noord fietsen.
Het was een fantastische tocht deze rit, in het bos hoefden we maar 2 keer van de fiets af om over een omgewaaide boom te klimmen. Het bos begint ook al weer lekker op te drogen dus het fietske was nog redelijk schoon toen we terug kwamen bij de Meerkamp, we konden hem nog schoonspuiten daar dus dat hebben we maar gedaan. we waren rond half 1 weer terug bij de Meerkamp en toen we na het fiets afspuiten richting Meppel gingen kwamen we de mannen die de lintjes ophaalden alweer tegen. Snelle jongens..
Fietsend naar Meppel met de wind in de rug en de zon op ons gezicht waren we blij dat we de tocht weer volbracht hadden. Toen ik bij mijn auto terug kwam had Katrin 50 kilometer en ik 48.8.
2 uur en 42 minuten en een gemiddelde van 18 rond. Gaat de goeie kant op.
21-01-2007 ICW noord Finale Norg (door Jasper)
Vandaag was in Norg de afsluitende wedstrijd van de ICWnoord-competitie.
Op de parkeerplaats aangekomen zag ik overal beblubberde jeugdrijders rondfietsen die al gereden hadden… bagger in het bos dus. Tijdens het inrijden bleek dat bagger nog zacht uitgedrukt was: wat een zooi! Omstreeks twee uur was het startschot en konden we op weg voor een wedstrijd van een uurtje. Het eerste rondje begon lekker. Het glibberige parcours lag me goed en door de vele technische stukken kon ik veel tijd goedmaken die ik in de vlakke stukken had moeten inleveren. Het tweede rondje kwam ik echt op stoom en ik begon ook wat mensen in te halen. In de derde kon ik nog even een bekende inhalen en dat doet natuurlijk altijd weer veel goeds voor het moraal! De rest van de ronde heb ik lekker hard doorgetrokken en me nog een beetje vermaakt in de plassen (nat was ik toch al), en wat jumps bij de zandbulten. Toen was daar alweer de finish. Jammer eigenlijk. Ik had nog wel een rondje gewild.
Samengevat: een leuk en technisch parcours, goede organisatie, veel blubber, lekker gereden, oftewel een betere besteding van de zondagmiddag had ik niet kunnen bedenken.
14-01-2007 Rabo veldtoertocht Gasteren
In eerste instantie zou ik vandaag deelnemen aan de wedstrijd in Havelte, onderdeel van de noordelijke wintercompetitie. Maar daar mijn conditie mij de laatste tijd een beetje in de steek laat, heb ik maar besloten om wat meer km's te draaien. Garrelt wou wel mee, maar op de voorwaarde dat we op de fiets heen (en dus ook weer terug gingen). Zo gezegd zo gedaan. Om 8.30 uur stond Garrelt op de stoep. Met de wind mee naar Gasteren, heerlijke warming-up, maar wel met in mijn achterhoofd de gadachte dat we na 50 km tocht er wel weer tegenin moesten..
Na de inschrijving zaten we klokslag 9.00 uur op de fiets. het had afgelopen nacht gelukkig niet geregend, de grond was al sjompig genoeg zo. Het zonnetje scheen de lucht was blauw, Teletubbies kom...... Heerlijk fiets-weer dus. We hadden het tempo er aardig in zitten, en de eerste 25 km gingen erg goed, zo goed dat we door de warmte even moesten stoppen om er een shirt tussen uit uit te doen. We haalden Henk nog in, die melde ons dat hij rustig aan ging doen (leek mij ook een goed plan, maar Garrelt dacht er anders over). Het tweede rondje was voor mijn gevoel een stuk zwaarder, ik kreeg meer last van de modder en de tegenwind. Voor Garrelt leek het opeens veel makkelijker te gaan, hij fietste steeds bij mij weg, en ik had veel moeite om bij hem terug te komen en in het wiel te blijven. En ondertussen begon de gedachte over de terugweg tegen de wind ook weer mee te spelen. Uiteindelijk op mijn laatste krachten kwamen we weer terug bij start. Het was een heeeele mooie tocht, veel afwisseling; technisch, klimmetjes, modder, modder, tegen wind, tegen wind en ook wind mee. Het gymzaaltje waar de organisatie de versnapperingen aan de man bracht was erg warm. Snel onze herrinneringen ophalen en weer op de fiets naar huis.. Joh, we kregen een echte beker!!!
Eigenlijk had ik helemaal geen puf meer om terug te fietsen. Maar gelukkig had ik Garrelt mee genomen. Garrelt is volgens mij uit de klei omhoog getrokken, een echt oer mens, wat een powerrrrrr!! Bij hem in het wiel, lekker uit de wind met een snelheid van 19 km per uur naar huis!!!
Terug in Assen hadden we er een goed gevoel aan over gehouden, moe maar heeeeeel voldaan.
Dobberieders en Garrelt, bedankt voor deze heerlijke ochtend!!!
