Jaar
Verslagen 2006
3-12-2006 icw noord Exloo (door Jasper)
Na de Hondsrug Classic van dit jaar knaagde het gevoel om meer en intensiever te gaan mountainbiken, dus was ik afgedaald naar Exloo voor de derde ronde van de wintercompetitie. De wedstrijd bleek zich af te spelen in het bos. Gelukkig maar, want het waaide en het regende en ik had alleen een shirt met korte mouwen mee! Rond kwart over twee klonk het startschot: gaan! Iedereen moest zich meteen op een klein paadje persen en hier en daar werd een duw uitgedeeld.
Het parcours was vrij gevarieerd en liep deels over een bestaande atb-route, er zaten zelfs een paar kleine beklimmingen in. Op deze beklimmingen moest ik, tot mijn grote frustratie, steeds van de fiets omdat mensen voor mij het heuveltje niet opkwamen en afstapten. Na de eerste ronde had ik al aardig wat mensen ingehaald en ik had lekker gevoel. Aangezien ik me redelijk rustig gehouden had de eerste ronde kon ik in de tweede ronde echt los. Ik voelde mijn hartslag stijgen en daarbij ook het aantal mensen dat ik inhaalde! In de vierde ronde reden er eindelijk geen mensen voor me op de beklimmingen en kon ik dus fietsend boven komen. Ik fietste heerlijk, maar ik merkte wel dat ik niet veel meer over had. Bij start/ finish aangekomen bedacht ik me vol goede moed dat ik nog maar een rondje hoefde! Maar achter de finish stond al een man met een vlag te zwaaien: De race zat er op!?! Waarom? Geen idee, maar ik moest stoppen.
Na de finish heb ik snel mijn startnummer ingeleverd en ben naar de auto gereden. Wat had ik het koud! Misschien de volgende keer toch maar een shirt met lange mouwen meenemen in December! Na warme kleren aan gedaan te hebben, vetrok ik met een voldaan gevoel (36 e van de 63 deelnemers) terug naar huis. Op naar volgende week, voor de volgende wedstrijd!
Vandaag was het weer tijd voor het uitje van Garrelt, het NK voor politie. De wedstrijd van de vorige keer kan ik mij nog heel goed herrinneren: zwaar, nat en koud... Deze keer mocht ik ook weer mee, en met mij Frank (resercheurs Tubbs en Crocket). In Gieten aangekomen bleek dat wij, Frank en ik, buiten mededinging mee deden. Gelukkig mochten we wel tegelijk met Garrelt starten. Garrelt en Frank drukten mij op het hart dat ik wat voorzichtiger moest starten. Ik had mij voorgenomen om eerst maar achter Frank te blijven rijden... man man, wat was dat moeilijk om je in te houden... Ik heb het bijna een hele ronde volgehouden en toen ben ik toch maar wat tempo gaan maken. garrelt bleef in mijn wiel, dat was goed, misschien kon ik hem een eindje opweg helpen. Op een gegeven moment hoorde ik hem zeggen dat we wel erg hard gingen en ging ik dus wat langzamer rijden. Zo langzaam dat hij er vandoor ging.... Ik kon hem wel op een afstandje bijhouden, maar bij komen zat er ff niet in... helaas kon ik hem aan het eind van de tweede ronde inhalen... Lekke band!!! Het is niet weggelegd voor Garrelt om deze wedstrijd uit te rijden, vorig jaar een geknapte ketting. Ondertussen ook van het publiek genoten, Cindy en de kids en Max. Frank zag ik telkens op de zelfde punten weer terug, het gat tussen ons bleef dus gelijk. In mijn vijfde ronde werd ik gepasseerd door de koplopers en hoefde dus niet de volle zes ronden te doen. Omdat ik aan het begin wat zuiniger aan had gereden, moest nu maar het gas er maar op. De vorige keer dat ik hier had gefietst kwam ik niet zo gemakkelijk door dat zandgat (drama hondsrugclassic) en ik mocht er deze keer wel 5 keer doorheen. Ik kon voor de finish nog iemand inhalen. heb eindelijk weer een keer zonder pijntjes en pech uit gereden. En al gauw na mij kwam ook Frank met een fris gezicht over de finish. Volgende keer doen we weer mee.. en Garrelt, drie keer is scheepsrecht!!!
12-11-2006 Wintercompetitie Assen
Nou eindelijk!!! Een mtb-wedstrijd in Assen... Daar moest alles voor wijken, ik had het huis vol met visite, maar moest er toch even tussen uit om die wedstrijd in mijn hometown mee te pikken. het was slecht weer en had al twee twijvelaars aan de lijn gehad.. maar we gingen toch. John, Eddy en ikzelf (de drie musketiers) Helaas kon Frank niet fietsen, maar hij was er wel bij als supporter, net als Jildou en Jeanet en de kids, later ook nog mijn vader en mijn broertje. Het was erg koud aan de start, jammer dat het zo uit liep, ik wist niet meer hoe ik het warm moest houden. om 10 over (geloof ik) het verlossende woord..Start!!! Ik ging weer als een speer van start.. stom, dacht ik bij mij zelf... Na het startveld gelijk het strand op.. veel opstoppingen en dus maar lopen.. Ga ik daar niet ff lekker door mijn enkel.. Ik kwam er verder lekker uit.. De eerste ronde ging redelijk, maar de tweede ronde toch een beetje terug slag van de flitsende start, daar kwam John mij dan ook voorbij, ik moet ook maar als laatste gaan starten volgende keer.... Daarna lekker in een treintje gereden en in een redelijk tempo de wedstrijd uit gereden.. Vond het parcours erg uitdagend en lekker zwaar door de regenval... Volgend jaar maar weer op de kalender. Organisatie.. Hulde!!!
5-11-2006 start wintercompetitie Norg
Vandaag was het weer zover: de wintercompetitie ging van start. Met de auto vol supporters op weg naar Norg. Daar was Frank ook al, mooi optijd voor iemand die om 7.00 uur pas in bed lag.... Na de inschrijving nog even warm rijden en op naar de start. Tjonge wat waren er weer veel op deze wedstrijd afgekomen. De start ging net als anders..Erg hard, oh men wat is dat moeilijk om niet direct met de snelle jongens mee te gaan. Dit had ik mij voorgenomen, nadat ik te vaak te hard van start ben gegaan en mezelf nog ruim binnen het uur tegen kwam. Het eerste rondje ging perfect, ik zat niet zover vooraan en kon dit tempo makkelijk volgen. Bij start finish hoorde ik de supporters schreeuwen, wat echt stimulerend werkt. Het tweede rondje begon lekker te lopen, ik had even de tijd om achterom te kijken, en verrek, er zat bijna niemand meer achter mij, ik ben dus mooi in het wiel van een snel groepje terecht gekomen. Maar ja, het geluk zat mij vandaag dus ook niet mee; Voor de neus van Bert Boonstra knalde mijn ketting kapot, tja met zoveel kracht moest dat er wel een keer van komen, ahum.... Helaas hier stopte mijn race... ach, meer dan 5 punten had ik toch niet gescoord.. Frank kwam een tijdje later voorbij met een verbaasd gezicht. Hij zat best wel lekker op de fiets. Toen ik weer in het "bewoonde" gedeelte terug was, zag ik dat ik niet de enige was met pech. Anne-Jan Dekker stond er ook al, met een afgebroken zadelpen (carbon), waar hebben we dat eerder meegemaakt.... John en zijn gezin waren ook gekomen om ons aan te moedigen, zij hadden het nu de helft makkelijker. Frank kwam voorbij en had zelfs nog de puf om wat tegen ons te zeggen.. "Hij moest op de foto bij het springbultje.
4-11-2006 rondje lemelerberg Ommen (door John)
Om 8.30 afgesproken met Frank om samen te vertrekken naar Ommen voor de veldtoertocht Rondje Lemelerberg. Aangekomen in Ommen was het al een drukte van belang ondanks dat we er om 9.05 uur waren, mijn zwager Han arriveerde niet veel later om samen met ons de tocht te fietsen. We schreven ons in voor de 45 km en gingen vervolgens op pad. De eerste kilometers bestonden uit harde paden en wat fietspaden door het bos om zo richting de Lemelerberg te geraken ,daar aangekomen werd er ook een stuk van de bestaande ( 13 km) route gefiets met veel single tracks, klimmingen en snelle afdallingen. Vanaf hier werd de tocht ook wat zwaarder doordat we steeds om de berg heen fietste dus veel klimmen en dalen. Na 23 km kwam de eerste verzorgingspost, duurde voor het gevoel vrij lang, hier was het een drukte van belang en kreeg iedereen warme bouillon of isostar, een krentebol en een banaan. Na 2 km kwam de splitsing van de routes 25 en 45 km, veel gingen voor de 25 km of waren de omstandigheden te zwaar dat ze afhaakten, het werd in iedergeval een stuk rustiger op de route waarbij het leek of we soms alleen in het bos fietsten. De route werd ook zwaarder met veel snelle single tracks, na 35 km nog een verzorgingspost waar we isostar kregen en snel weer verder voor de laatste 10 km. Het laatste stuk, ongeveer 5 km voor het einde was nog knap lastig en zwaar met veel single tracks en veel lastige bulten en bochten. Om 11.30 uur stonden we weer bij het beginpunt, nog ff een bakkie koffie en dan op naar huis. Het was een erg mooie tocht met een wisselend parcours, veel single tracks en uiteraard veel klimmen en dalen, volgend jaar ben ik zeker weer van de partij, TTC Balkbrug bedankt
29-10-2006 Veldtoertocht Diever
Het was weer zover, Bas stond weer klokslag 8.30 voor de deur, dit keer ging de reis naar Diever. Goh wat was het rustig op de weg. Mooi optijd kwamen we aan in Diever, waar John en Ronny al in de auto zaten te wachten. Toch maar de lange pijpen aan de broek, was best wel fris. Na de gebruikelijke inschrijving even op de zwager van John wachten. Ondertussen was Henk er ook, maar zijn maatje Benjamin zat nog in de auto, dus zijn we maar gegaan. We gingen bijna direct het bos in en zijn er tot aan de finish niet meer uit geweest. Veel singeltracks, leuke hoogte verschillen en bijna geen verharde paden.. Kijk dit is het echte werk, veel beter dan vorige week. Helaas kon Ronny ons niet bijhouden en moest al vroeg lossen. Maar wij konden Bert (Boonstra) niet bij houden en wij moesten ook lossen, kerel wat rijd die hard zeg.... We zijn 1 keer verkeerd gereden, of het nu kwam door onze snelheid (ahum) of onze onoplettendheid (dat zal hem zijn) want het lintje hing er echt wel. Ik moet zeggen het was wel een stukje zwaarder dan vorige week, zuigende stukken over de dennenaalden, maar dit was echt een tocht om van te genieten... volgend jaar dus weer. helaas moest ik thuis per mail het trieste nieuws ontvangen dat Henk op 30 km is uitgevallen, ongelukje met als gevolg een pijnlijk dijbeen... Henk sterkte, hoop dat je snel hersteld.
23-10-2006 Bike motion Utrecht
Vanmorgen 7.30 uur stond Bas alweer voor de deur (het moet niet vroeger worden...!!!!) Vandaag opweg naar de Bike motion in Utrecht, dit is de grootste fiets beurs van Nederland. We hadden kaarten via Craft gekregen en gisteravond nog een uitnodiging van Bart Brentjens zelf; Bart had een perspresentatie georganiseerd waarbij hij zijn nieuwe team bekend zou maken. Bas Had alles weer tot in de puntjes geregeld, met name het lunchpakket beloofde een geweldige dag te worden. We waren precies om 10 uur (openingstijd) op de beurs. eerst maar een beetje verkennen en daarna foto's maken en praatjes maken. We hadden onze route gepland; gewoon van links naar rechts de paden volgen.. dit ging hartstikke goed totdat..... Bas de stand van Cosmic-sports in de smiezen kreeg...Rocky mountain, Rocky mountain!!!!!!!!!! Tja dan moesten alle plannen wijken, eerst naar Rocky mountain. Mooie stand, mooie spullen en een hele gezellige vertegenwoordiger, Robin. Na lang praten en kijken en voelen en ruiken (Bas ging heel ver) kon ik Bas zover krijgen dat we ergens moesten gaan zitten en die heerlijke sandwiches soldaat gingen maken. Daarna Naar de stand van Shimano, waar Bart Brentjens ons (en vele anderen) ging vertellen waar hij het komende seizoen(en) zou gaan rijden... Erg verassend... Dolphin Bike Team. Het al zo serke team van Jelmer Pietersma en Rudy van Houts wordt nu voorzien van de legendarische Bart Brentjens. Nog verassender is de overstap van een Giant (waar hij al jaren op rijd) naar een Trek. Met dit nieuws op zak zijn we weer verder gegaan en hebben nog vele leuke, nieuwe en vooral dure dingen gezien. Nog even op de foto met Lance Armstrong, de fiets van Julien Absalon en even babbelen met Tom van Kona. Hierna op weg naar huis...
22-10-2006 Bikelife veldtoertocht Een
Vandaag naar Een alwaar wij mee gingen doen met de bikelife veldtoertocht. Garrelt en Bas kwamen mij ophalen. We waren mooi optijd. We hadden om 9.15 uur afgesproken met de anderen, maar op dat tijdstip was er nog niemand, wij koud, dus zijn we maar gaan fietsen. Eerst een rondje Ronostrand. Toen het veld in. Maar helaas, de pech sloeg al snel toe bij mij...lekke band.... Snel de binnenband eruit nieuwe erin en fietsen maar, dit ging erg rap met mijn nieuwe pomp, Bas en ik hadden bij Bikes4you een nieuw klein maar erg bruikbaar pompje gekocht.. Heel veel lange rechte stukken over vooral zandpaden, niet mijn ding. Garrelt had het tempo er aardig in zitten. Helaas liep mijn band op het tweede stuk weer langzaam leeg. Weer oppompen dus, Shit, daar gaat mijn tweede patroon..... Garrelt kreeg het op het laatst nog op de heupen, lekker knallen kan die kerel wel zeg. Laatste verharde rechte stuk, en eindelijk waren we daar... Dit was niet mijn tocht, buiten de lekke banden om vond ik er niks aan om dat er wat mij betreft te veel lange rechte stukken in zaten. Verzorging was wel goed, twee keer op 40 km...klasse.
08-10-2006 Holland casino hondsrugclassic
8.45 uur, Bas was al vroeg bij mij voor het vertrek naar Gieten, al gauw kwamen Frank en Helen daarbij en konden we direct na de koffie opweg. Frank en ik konden in Gieten het terrein op rijden, want... jawel wij hadden dit jaar een heuze teamplaats geregeld (tussen de goden maar ook mindere goden stonden ook wij met 2 partytenten (Gert en Ina van Bikes4you onze dank voor het lenen van jullie tent). de spanning was van sommige gezichten te lezen.. waaronder dat van mij, ik had best de zenuwen want ik wist dat ik niet in vorm was..(alsof je leven ervan af hangt... Garrelt). We stonden lekker dicht bij de start. Ook in de start vakken heerste een gespannen sfeer.. heerlijk, mijn hartslag liep al op naar 130 slagen per minuut (net zo hoog als een rustige herstel training) en ik stond nog gewoon stil.Na het startschot duurde het maar even en 1400 man waren in beweging. Ik kon leuk meekomen en ging met de grote meute mee. En zowaar het begon een beetje te lopen en ik ging mensen inhalen, dit gaat goed dacht ik nog bij mezelf.... Opeens hoorde ik Henk tegen mij praten, terwijl ik in de veronderstelling was dat die ver voor mij reed. De eerste ronde was ook maar weer zo voorbij, 1 uur en 15 minuten... goed op het schema van vorig jaar, ik hoorde de omroeper nog zeggen de 601ste plaats... mmm dat gaat heel goed.... Veel te goed zo als het halverwege de 2de ronde zou blijken. Ik moest afstappen voor een kleine opstopping. tja dan moet je je tenen even naar de grond strekken, want je zit best wel hoog... En daar ging het mis, KRAMP in de kuit... Gelukkig waren er een aantal toeschouwers die mij wel wilden helpen. Met kracht werd mijn teen richting mijn scheenbeen gedrukt... AUW!!! Nu had ik kramp in mijn boven been... Even rustig uitschudden en weer op pad. Het voelde weer lekker aan.. Maar helaas 5 km verder sloeg het noodlot weer toe, dit keer in mijn kuit en hamstring. Stoppen bij de post, daar werd ik weer een beetje geholpen, gemasserd en weer verder.. Het ging niet meer, bij de volgende post maar ff vragen wat de kortste weg naar start/finish is, en dan maar met een dikke teleurstelling naar huis. De mannen aldaar vonden dat ik nu al zover was, dat ik het nu ook af moest maken... Tja daar hadden ze ook best wel gelijk in. Ik kon niet meer zwaar trappen en ging dus in een lichte versnelling verder, ik wou wel harder, maar mijn benen vonden van niet. Met 17 km/u ging het niet zo vlot meer, en ik werd steeds meer in gehaald. Daar was Henk ook al weer met zijn zie-je-wel opmerking (en eigenlijk had ie ook wel een beetje gelijk, maar ja vorig jaar ging ik ook in dit tempo van start. Later kwam Mark, Garreld en Bas mij ook voorbij. Bas was zo vriendelijk om mij nog een stukje te duwen.. man man wat fietst hij makkelijk. Bij Post 13 had ik het echt helemaal gehad. Ik ben daar afgestapt en wou er mee stoppen... Nee nee, werd daar gezegd... Masseren... Gelukkig was daar ook een rode kruispost. Ik kreeg wat te drinken..mmmm Cola (ik lust helemaal geen cola, maar dit was goed voor mij (en ja, ik had een enorme dorst). De dame en heer van de massage, Mijn grote dank. Het was nu nog maar een klein stukje, zei men... jaja. Maar goed blik op onendig verstand maar weer op nul en fietsen maar weer. Het ging op een gegeven moment zo langzaam dat lopen bijna sneller zou zijn.. 15 km/u, maar ik ging in ieder geval nog steeds voorruit. Wel erg eenzaam hoor, geen publiek meer, sommige linten en hekken werden al opgeruimt. eerst heb ik de lus in het weiland vervloekt, je werd daar gewoon vast gezogen. Daarna de hellinkjes (normaal mijn favoriete stukje) eraf, ging wel, slecht 1 keer gevallen, maar erop... lopen dus...Uiteindelijk kwam ik op het laatste stuk. De fietser (met het zelfde shirtje als ons) had ook nog wel zin in een sprintje, en zo haalden we nog twee rijders in en kwamen we (nou ik in iedergeval) met volledig geblokeerde benen de finish over. Maar het was weer erg gezellig. Volgend jaar ga ik trainen op het tweede rondje..Maar nu kwam de echte gezelligheid.. BBQ. We hadden per slot van rekening niet voor niks de teamplaats. Gezellig met z'n allen (fietsers en publiek) een vleesje eten en natuurlijk zwaar napraten... Zo gezellig dat we het laatste team waren dat het terrein verliet.
| plaats | naam | netto tijd | bruto tijd | 1ste ronde | 2de ronde | gem.snelheid |
| 712 | Henk | 2.36.13 | 2.37.31 | 1.18.15 | 1.17.58 | 20.74 |
| 740 | Mark | 2.36.47 | 2.39.08 | 1.23.47 | 1.13.00 |
20.67 |
| 889 | Garrelt | 2.46.36 | 2.48.36 | 1.25.05 | 1.21.32 | 19.45 |
| 1004 | Bas | 2.55.53 | 2.58.58 | 1.27.31 | 1.28.23 | 18.42 |
| 1086 | Paul | 3.10.03 | 3.11.35 | 1.15.53 | 1.54.10 | 17.05 |
| 1156 | Frank | Uitgevallen | 1.23.33 | |||
1-10-2006 ATBeetje valsplat Exloo
Vanmorgen vroeg eruit, om 8.00 vertrek naar Exloo. Raphael en Cindy doen vandaag hun eerste tocht. Laten we maar met 20 km beginnen. Om een uur of negen zaten we op de fiets nadat we nog even Frank hebben gsproken (die ging voor 30km), John hebben we niet gezien, maar die ging starten voor de 50 km. Het was lekker weer en de paden lagen er goed bij ( er zal op je eerste tocht maar massa's water uit de lucht komen vallen....) Raphael had de snelheid er goed inzitten op zijn 24" en Cindy kon dat goed volgen. Na een kleine aanrijding (tussen Raph en Cindy) vond ik Cindy terug met het hoofd in het mos, gelukkig geen grote blessures. En konden we weer op pad. Op onze eerste rust kwamen we Frank weer tegen, die na een kort praatje weer enthousiast op de fiets sprong en met een geweldig tempo uit ons zicht verdween. Ook wij vervolgden ons pad en hebben heerlijk van het mooie bos genoten. De laatste sukjes vals plat waren erg zwaar en had Raphael een klein duwtje in de rug nodig. Maar omdat het parcours meer dan 20 km was (23 om precies te zijn) kan hij zeggen dat hij zeker zelf 20 km heeft gemountainbiked. Erg goed gedaan. Cindy heeft de smaak te pakken gekregen en wil meer....
30-06-2006 Midzomeravondtocht Exloo
Jawel, vanavond was het weer zover, de avondtocht van Exloo stond op het programma. Via het forum nog geprobeerd wat mtb-ers mee te krijgen, maar helaas. Alleen Ronny (met gespalkte enkel) kwam opdagen (de echte fanatikeling), maar niet alleen, hij had zijn zoon Danny meegenomen, en die wou wel mee fietsen. Het was bloedheet, maar ondanks dat toch maar heel stoer opgegeven voor de volle 6 ronden....(van 11 km) We zijn rustig begonnen, Ronny nog herstellende van een zware enkel operatie en Danny op een iets te grote fiets voor de eerste keer.... Ik moet zeggen, pittig kereltje, hij heeft 2 rondjes gefietst (22 km) met een gemiddelde van 18,5 km/uur) Danny, je moet verder gaan met Mtb-en!!!!!! Na afscheid genomen te hebben van deze toppers, ben ik zelf maar doorgegaan om de 6 rondjes vol te maken. Door de droogte begon het allemaal vreselijk te stuiven, helemaal als je in een treintje achterelkaar het vals-plat afging. Daardoor kreeg ik een enorm tekort aan vocht (in de bidon) en een overschot aan zand in mijn mond. Bij de verzorgingspost weer flink bij tanken, en weer verder.... Het was weer een mooi parcours, aan de andere kant van het dorp dan vorig jaar. Mooi stuk vals plat erin. Weer uitstekend uitgezet. Maar ja... helaas kreeg op den duur toch hoofdpijn (warmte en te weinig vocht) zodat ik na 5 rondjes maar ben gestopt. Volgend jaar maar voor de volle 6 ronden...
13 en 14 mei 2006 24 uurs race van Les lacs de leau d'heures (Belgie)
We waren allemaal redelijk vroeg op. Helaas was het een nogal natte ochtend, dus werd er snel besloten om de grote droge teamtent op te bouwen. Tot onze grote verbazing zaten we als eerste tent in de pitstraat, waardoor ons uitzicht geweldig was. Eerst met z'n 5-en (Ger was er nog niet helemaal klaar voor) het parcours verkennen, het zag er erg mooi maar moeilijk en zwaar uit.
Uiteindelijk was het bijna 13.00 uur en mocht ik mij naar de start begeven. Het werd een zogenaamde "le Man-start", 50 meter rennen, je fiets pakken en dan fietsen om als eerste in de trechter te komen. Ik was best wel gespannen, maar na het startschot bleek dat ik hier best wel goed in was. Ik zag mijn fiets al gauw liggen, raapte deze op en liep nog een aantal meters door om daar op een iets rustiger stukje op te springen. Na tientallen meters te hebben gefietst de trechter in... yes!!! ik lag gewoon bij de eerste tien. Na mijn rondje als een dolle te hebben gefietst mocht Frank het van mij overnemen, deze zette in zijn eerste ronde gelijk de snelste rondetijd van ons team neer. Na Frank kwam John, Eddy, Ger en als laatste Jildou. Na de heledag elkaar zo te hebben afgelost kwam het donker.... Jildou had gemerkt hoe snel het donker kon worden, zij begon toen het nog licht was en kwam in het donker aan. Ik mocht als eerste met de volle schijnwerpers fietsen, jemig wat een licht, leek alsof je gewoon overdag aan het fietsen was. Helaas reed ik in die ronde lek en mocht ik het laatste stuk alweer gaan rennen. Helaas hadden we overdag stroomstoringen waardoor de batterijen van onze lampen niet helemaal vol geladen waren, en moest John dat midden in het bo ondervinden.... Dat valt erg tegen als je niet meer kunt zien hoe het parcour loopt. Maar uiteindelijk reden we ook 's nachts boven verwachting. In de Ochtend kwam Jildou ons weer versterken. Die had haar nachtrust wel verdient, wat heeft zij hard gereden (en dat te bedenken dat ze slechts 2 maanden op de mtb zit). Ondertussen hadden de dames (Marjo, Helen en Cindy) ons alweer voorzien van de nodige koffie en ontbijtbroodjes, Zonder deze catering hadden wij het veel zwaarder gehad.
Het had eigenlijk de hele nacht gemiezerd en het parcours was er niet beter op geworden... je reed soms tot en met je derailleur door de modder, sommige stukken waren nu lopend sneller te doen dan fietsend. Op het moment van schrijven voel ik nog steeds de vele blauwe plekken van de vele valpartijen. We wisten constant zo rond de 60ste plek te rijden, wat onze verwachtingen te boven ging. Jildou en Eddy wisten met de nog weinige ervaring uitstekende tijden neer te zetten, Ger met zijn weinige trainings km's verbaaste ook jan en allerman, En John, Frank en ik deden wat we moesten doen.... zo snel mogelijk rond. Uiteindelijk na 7 keer te zijn uitgerukt, konden we beginnen aan de laatste rondjes. Ook aan het einde van onze laatste rondjes kregen we een warm onthaal van de boven genoemde dames en de kids. John had de eer om de 24 uur vol te maken en wist in zijn laatste ronde nog een plaats te pakken.... 59ste overall, 37ste in de fun klassen en eerste van de Nederlanders!!!! Ik denk dat dit een ervaring was die we niet gauw zullen vergeten en dat we best trots mogen zijn op de prestaties die we in deze modder/klei omstandigheid hebben neergezet. Volgend jaar zeker weer.....
12-03-2006 Indoorbiking Exloo
Vandaag stond er voor mij iets heel anders dan wat ik gewend ben op het programma: Indoorbiking. Geprobeerd om nog andere jongens mee te krijgen, maar die zagen het niet echt zitten. Dus... ik om 6.30 opgestaan en om 7.15 in de auto in mijn uppie over de verlaten wegen naar Exloo. Ik was de eerste. Binnen in de hal aangekomen was het wel ff slikken, het zag er erg moeilijk en zwaar uit. En daar mijn nieuwe fiets nog niet helemaal gereed was kreeg ik van Tom (Tom's bikes) een hele mooie Kona Cowan mee, een dirt-bike (heel degelijk gebouwd(en dus ook zwaar) Mijn dank daarvoor, op deze manier kon ik toch meedoen met de wedstrijd. In eerste instantie zag ik het wel zitten met zo'n wendbaar fietsje, maar al bij de eerste manche bleek de fiets te zwaar en niet geschikt om op een flink tempo te fietsen. Bij het baanverkennen liep ik tegen een stel oude bekenden uit Dwingeloo/Diever aan. Ik had ze vorige week in Ruinen ook al ontmoet en nu dus weer. Nu was ik ook niet meer alleen..Er zaten veel stukken in waar je over boomstammen heen moest en ook stukken waar de fiets op de nek moest.... dat viel dus ff tegen. In de eerste manche zaten nog 2 free-bikers, die ik in de 2de manche niet meer tegen kwam, het viel hun net als mij erg zwaar, en zij zijn uit de race gestapt. maar goed ik kreeg nog publiek, dus gewoon doorgaan. Al gauw waren mijn supporters Cindy, Raphael en Chimene aanwezig en moest ik laten zien wat ik kon. 2de Manche, bijna de zelfde tegenstanders, maar een slechtere prestatie. I.p.v. 3 ronden van de eerste manche nu maarliefst 4 rondes.............. Tot mijn grote verbazing kwam er nog meer publiek: Ronny en zijn oudste zoon. Helaas was er nog 1 manche te gaan de finale, d.w.z. de verliezers finale. In deze finale ging ik als een racket weg, alles of niets!! de eerste ronde wist ik als eerste te volbrengen, maar toen kwam ik mezelf een aantal keren tegen en moest ik 2 hele jonge mannen voor laten gaan, goed gedaan Rick. In iedergeval ik werd geen laatste. Het was een leuk spektakel, zeker de moeite waard om het nog eens te doen, maar dan beter voorbereid. De organisatie was perfect, alle ritten gingen aan de lopende band achterelkaar door, wat ook voor het publiek mooi was, altijd wat te zien. daarnaast was er voor de kids ook het een en ander georganiseerd; luchtkussen en een mini indoorbiking het eerste interressant voor mijn dochter en het tweede voor mijn zoon Raphael, die was niet meer van die fiets af te krijgen......
05-03-2006 4de ruunder offtheroad rit Ruinen
Gisteravond heel laat besloten om vandaag toch maar ff wat officiele km's te gaan maken. Dit keer alleen met John, Frank had mij verteld dat hij de 30 ging doen, en achteraf hadden we de eerste 20 samen kunnen rijden, hij is dus heel dapper alleen aan de tocht begonnen en afgemaakt. In Ruinen werd er een eind aan het winterseizoen gemaakt d.m.v. een veldtoertocht die veel over schelpe- en gravelpaden ging. Op papier niet de moeilijkste tocht dus, in werkelijkheid een beetje anders. Door de sneeuwval was het parcours best wel verradelijk glad, de grond af en toe erg zuigend en de hagelbui maakten het geheel toch een stuk zwaarder dan vooraf verwacht. We begonnen met een redelijk tempo wat we aardig vol konden houden. Ik denk na zo'n 15 km was mijn band erg zacht geworden en was niet meer befietsbaar. Op de gok de eerste luchtpatroon leeg geschoten en hopen dat ik op die manier de eerste stop kon behalen. En dat lukte. Gelukkig had men daar een reparatie set en een pomp, een heel klein gaatje, plakkerd d'r op, koppie bouillon op drinken en weer gaan. Al gauw de splitsing voor 30 en 50 km... het werd 50 km. Gelukkig de 50 gekozen, dit was n.l. het mooiste stuk van het parcour. Nog heel wat stukjes single track en hele mooie stukken natuur (Dwingelerveld) voor de sterrenwacht langs. Bij het planetron was mijn band weer leeg, een tweede luchtpatroon werd soldaat gemaakt, het liep zo langzaam leeg dat ik geen zin had om weer te plakken, ik denk dat ik de buitenband ook had moeten controleren. Op deze manier konden we onze rit weer snel voortzetten....... ik denk voor maar 50 meter, want daar was de volgende post alweer, op de zandvlakte in Dwingeloo (voormalig motorcrossbaan), daar was het fietsen voor mij ooit begonnen op zelf gemaakte crossfietsjes. Nu nog maar 10 km te gaan. Ik begon het al aardig in de benen te voelen, maar John had op de splitsing van 50 en 70 km de intensie om de 70 te kiezen (gelukkig moest tie optijd thuis zijn.....) Het laatste stuk was erg zwaar.... zuigend zand en een enorme hagelbui...auw op je gezicht. Iets later dan verwacht weer terug bij af, toch nog een gemiddelde van 21 km/uur, weer een goed gevoel en een medaille rijker snel weer terug naar Assen. Al met al een heeele mooi tocht, volgende keer weer.... Ruinen Bedankt!!!!
12-02-2006 Wintercompetitie Norg (finale)
Alweer de laatste wedstrijd van de wintercompetitie, Norg heeft net als de openingsrit de finale, dit keer georganiseerd door de noordelijke atb-club. Wat eerder heen gegaan dan anders, stel dat je weer zo lang in de rij moet staan, maar dat viel nu dus reuze mee. Bij de inschrijving trof ik Ger al. Later kwamen Frank en Ronny ons team versterken. Cindy, Raphael en zijn vriendje Roemello had ik als publiek meegenomen, en heel onverwachts kwam Garrelt met Joran ook even kijken. De start verliep heel officieel. Op volgorde van het klassement mocht je een startplaatsje zoeken. Door mijn 33ste plaats stond ik ver vooraan, een plek die te hoog gegrepen was voor mij. Na het startschot (fluit) ben ik dus met al die snelle mannen mee gaan rijden, wat mij ook wel aardig lukte, maar daardoor kwam ik mijzelf in de tweede ronde wel weer tegen. Frank die wat rustiger was begonnen haalde mij in die ronde dan ook in. Helaas kon ik niet in zijn wiel blijven. Het parcours was beduidend zwaarder dan de vorige keer, een stuk technischer. gelukkig kwamen we wel weer vaak bij het publiek langs, dat geeft je toch altijd weer iets extra's, lullig is dan ook als je voor hun neus tegen een boom rijdt. Helaas werd ik in de derde ronde enkele malen gelapt, en kwamen de snelle jongens mij achterop op de meest knullige plaatsen (meestal op de klim) waardoor je niet ff aan de kant kunt gaan fietsen maar gewoon van je fiets af moet stappen...dus.... veel oponthoud. Ik was weer genoeg hersteld, en was klaar voor de achtervolging op Frank, maar helaas tot mijn grote verbazing werd ik na de 3de ronde afgevlagt, en mocht ik afstappen. Frank daarintegen was net op tijd over de finish om nog een ronde te doen (of helaas voor hem). Na de nodige rust en AA terug naar de supporters die bij de finish stonden te wachten; ook zij hadden verwacht dat ik nog een ronde moest. Ik had wel het genoegen om de andere jongens te zien finishen.
| daguitslag* | totaal in klassement* | |
| Paul | 71 | 30 |
| Ger | 78 | 72 |
| Frank | 75 | 73 |
| Ronny | 55 | 115 |
| Garrelt | - | 178 |
29-01-06 Wintercompetitie Havelte (tijdrit)
Vandaag werd ik opgehaald door Garrelt. Het was erg koud buiten, graadje of 5 onder 0, maar het zonnetje scheen er wel bij... goed fiets weer dus. Garrelt was er helemaal klaar voor en had er enorm veel zin in. We waren vroeg, dus rustig aan gereden. Bij de inschrijving aangekomen, stond Ronny al in de rij te wachten... Mooi outfit hoor!!! Na de inschrijving nummerbordje gemonteerd en dan snel warm rijden. Zoveel tijd hadden we niet meer (sommigen hadden nog minder tijd en waren zelfs te laat). De start was officieel vanaf een podium (trailer). We begonnen eigenlijk direct al met het zware werk... klimmen, afdalen, scherpe bochten... erg zwaar. Op dat traject ben ik Ger en Ronny gepasseerd. Daarna voor mij weer wat bekendere stukken en snellere stukken, De grond was keihard en dus ook veradelijk. Af en toe werd ik ingehaald door de wat snellere jongens die achter mij waren gestart. Heel dom ben ik dus achter een van deze boys aan gereden... mooi dat ie een afslag verkeerd nam... 300 meter te veel afgelegd en af gestapt om uit een sloot te klimmen, daarna de tankbaan over om vlak voor Ronny weer in de race te komen. Daarna ging het aardig, ik kwam alleen niet van die dekselse Ronny af, die bleef maar achter mij rijden... goed werk!!! Het laatste stuk tussen de bomen duurde veeeel te lang, door de harde ondergrond bleef je maar stuiteren. Voor de rit hoorde ik dat het parcours 24 km lang was, dus werd het tijd voor mijn slotoffensief.... helaas daar was de finish al, het parcours was een stuk korter, net geen 20 km... Garrelt en Frank stonden voldaan op mij te wachten. En al snel na mij volgde Ronny, met daar niet zo heel ver achter Ger. Was een mooie rit waar alle aspecten van het mtb-en in voor kwamen. En dan ook nog eens een prachtig weertje.... weer een voldaan gevoel......... Daarna snel naar huis, er ligt n.l. natuurijs....schaatsen dus!!!!
| Garrelt | 0:57:23 |
| Frank | 0:57:38 |
| Paul | 0:59:54 |
| Ger | 1:01:23 |
| Ronny | 1:01:33 |
21 januari 2006 Slotplaets route Bakkeveen (door Ronny)
Vandaag de Slotpleats veldtocht gefietst in Bakkeveen.
Ik vond dit een mooie route en je had de keus tussen 20, 30, en de 40 kilometer.
Het was een vrij pittige tocht en erg drekkig en nat. Het begon meteen goed, De eerste 8 kilometer ofzo rondom de duinen in het bos bij Bakkeveen leuke klimmetjes en snelle stukken. Weinig warming-up gehad natuurlijk maar daar heb ik nog geen last van. Volgende keer dan start ik hier in Donkerbroek dan ben ik in ieder geval warm als ik begin. Maar goed het ging best ik ben om 09.10 gestart en om 12.00 trok ik thuis de deur weer dicht. Niet een toptijd natuurlijk maar toch ik heb het gehaald en nog wel binnen de 2,5 uur.
De verzorging was ook wel goed, boullion en een krentenbroodje. Ik vond het wel wat aan de late kant (na 24 km pas) en ik was er dan ook wel aan toe.
Terug bij aankomst de herinnering in ontvangst genomen(4.50) en een lekkere kop snert naar binnen gewerkt. Al met al een mooi zware tocht en zeker de moeite waard.
15-01-06 Wintercompetitie Veendam
Vandaag met vrouw en kinderen afgereist naar Veendam waar ik als enige van ons cluppie aan de start stond (Garrelt-toertocht Gasselte, Ger naweeen griep en Frank bleek later pech met de auto). Wist niet wat ik er van verwachten moest daar ik nog nooit in Veendam had gefietst. Zonder enige moeite hadden we het parcours gevonden, maar helaas de inschrijving was een aantal km's terug bij het voetbalstadion van Veendam.... Na de gebruikelijke rituelen vooraf (inschrijven, aankleden etc.) op naar het parcours. Ik kon me van de klimmetjes die op de icw-site waren beschreven geen voorstelling maken, maar dat bleken grotere klimmetjes dan ik van te voren had verwacht. Bij de start bleek de opkomst niet massaal (in iedergeval punten scoren dus...) Het startveld was erg breed waardoor er maar twee rijen mtb-ers stonden, ik stond in de tweede rij maar had een wereld start, na zo'n 200 meter zat ik voorin (plek 16) Maar ja de wereldstart breek mij al snel op, na een halve ronde begon ik mijn bovenbenen al aardig te voelen. Een zwaar vermoeit gevoel, dacht dat ik Donderdag de griep er wel uit had gereden... niet dus. Ik begon op het strand veel plaatsen te verliezen. Wat een rot gevoel, neem je pupliek mee en moet je ervoor knokken om het uit te rijden. Ik ben in die zelfde eerste ronde maar van plan gewijzigd..... de vier rondjes volbrengen. Door mijn snelle vermoeidheid heb ik helaas weinig van het parcours kunnen genieten. Maar de volgende keer ben ik er zeker weer bij, dit is mountainbiken, alles zat erin; klimmen, strand, singeltracks en heele snelle stukken. Na anderhalve ronde had ik mijn tempo redelijk te pakken en wist ik dat ik zo de vier rondjes vol kon maken. Bij de laatste klim hoorde ik Raphael schreeuwen: "Kom op pappa de laatste ronde". Ik was er helemaal klaar voor, kon nog een rondje fietsen en misschien nog wat tempo versnellen. Maar tot mijn grote verbazing werd ik op de finishlijn afgestopt, net als alle andere verbaasde bikers... Jammer geen goede klassering en geen voldaan gevoel omdat ik minder heb gereden dan de bedoeling was.
