13-8 Na toch wel een lange rit, enig file leed 's middags om 16.00 uur aangekomen op camping Rioclar in Meolans-Revel In Ubaye vallei. Een hele mooi camping en een nog mooiere plaats. We hebben 2 caravans naast elkaar en zitten vlak bij het zwemmeertje (wel koud).

---

14-8 Vandaag laat uit bed (mag ook wel na 1 uur van de vorige reisnacht). Even op de fiets een stukje van de omgeving verkend. Er zijn hier trails te kust en te keur, welke kant je ook op fietst, je komt er al gauw één tegen. Zelfs langs de camping loopt een singetrail, met de rivier de Ubaye naast je. In Barcelonnette hebben we een kaart met de trails in de omgeving gehaald, die we gaan we lang niet allemaal redden deze vakantie. In de Rioclar, het riviertje dat uit komt in de l'Ubaye hebben deze hunnebed bouwers nog even dammen gebouwd.

---

15-8 Opstaan met het zonnetje in je gezicht, wel wennen na al die dagen regen in Nederland. Eerst maar inkopen doen in het stadje Barcelonnette, erg gezelig. Daarna naar het zwembad, veel te warm om te fietsen... Wat later op de dag toch maar de stap genomen om de Co de Famouras te beklimmen, grootste gedeelte onverhard, 10 km lang en een hoogte verschil van 1100 hoogte meters.... best pittig! Ik moest Robin en Jasper al snel laten gaan, zoals eerder vermeld, Pantani is absoluut geen familie van mij. De top werd als eerste bereikt door Jasper en een kwartier later door Robin. Ik had het ondertussen erg zwaar, ik moest al stoppen om te drinken, want met die lage snelheid kon ik niet meer manouvreren met één hand. In mijn gedachten hoorde ik de aasgieren al boven mijn hoofd krijsen (maar dat bleek het fluiten van de marmotten te zijn) Ik kon eigenlijk niet meer, maar probeerde telkens de volgende bocht te halen. Daar Jasper al weer aan het dalen was, kwam ik hem tegen. Het moment om de fiets om te draaien, ik ben tot 1850 meter gekomen van de 2130meter op de top, jammer... Tijdens het afdalen ging ik Jasper voorbij, we zouden in de zon op elkaar wachten. Maar éénmaal in de zon, geen Jasper. En na 5 minuten nog niet...paniek.. hij zou toch niet...(gezien alle ongelukken van de afgelopen tijd). Tja zat maar één ding op, terug naar boven. Met een scheut adrenaline in je lichaam kun je toch iets meer.. Na een aantal keren wat paniekerig roepen, zag ik Jasper naar beneden komen, een lekke band.. gelukkig maar. Met z'n tweeen weer verder afdalen, beneden in het zonnetje gewacht op Robin die met een smile van oor tot oor naar beneden kwam zeilen. Het laatste stukje afdalen op het asfalt was het engst, los gruis ... oppassen met de voorrem. Alle drie weer heel op de camping aangekomen.. tijd voor de BBQ!

---

16-8 Rustdag.. Vandaag lekker rustig aan gedaan, beetje vissen, beetje zwemmen en door de rivier gelopen.

---

17-8 Vroeg op om optijd een rondje te rijden. Het stuk transubayenne bij onze camping langs trok ons wel aan, en die gedachte was erg juist. Wat een mooie stukjes fietsen, veel singletrails, zowel omhoog als omlaag. Helaas geen camera's mee, dus dit doen we gauw nog een keer. Robin ging daarna nog tennissen met Raphael. En de dag werd weer afgesloten met zwemmen.. vanavond vroeg naar bed, morgen de Nederlandse berg.....

---

18-8 Nu was het zover, De Alpe d'Huez stond vandaag op het programma. Een lange (maar wel heel mooie) rit er naar toe. Al voor we gefietst hadden konden we al zeggen dat we de col de Lauturet hadden beklommen. Het stuk tussen Briancon en Les deux Alpes is vreselijk mooi, De haut Alpes... ze zijn echt hoog, veel sneeuw gezien. In le Bourg d'Oisans aangekomen om een chip te halen voor de tijdswaarneming... helaas dat kon vandaag alleen 's morgens en 's avonds... Het was erg warm en aangezien het rond de middag was, eerst maar even het dorpje verkennen en hopen dat het wat af ging koelen.. niet dus... Onderaan de parkeerpaats omgekleed en fietsen klaar gemaakt voor de klim. Ook de "ploegleiders" auto voorzien van de drankjes en hapjes voor de supporters. Bij 30 graden begon het avontuur, Robin ging er gelijk vandoor met kort daarop Jasper, ik deed het zoals alle beklimmingen wat rustiger aan. Aan het begin zag ik ze nog rijden op de weg boven mij, maar later hoorde ik alleen de dames en de kids schreeuwen en kon ik een beetje aan het geluid horen waar ze ongeveer moesten zitten. Het verschil tussen Robin en Jasper bleef gelijk, zelf raakte ik steeds verder achterop. Gek genoeg had ik het erg koud op de fiets en ik kon maar niet harder trappen, ik moest zelfs een paar keer stoppen om bij te komen. In bocht 7, de hollandse bocht stonden naast Cinzia, Cindy, Raphael , Chimène en nog een Nederlands gezin mij aan te moedigen, geweldig!!! Ik zag aan mijn tijd dat ik mijn vorige tijd bij lange na niet ging halen. De dames kwamen terug van de top waar Robin (1.25 min) en Jasper (1.30 min) al waren gefinished. Zij vertelden dat zij het niet koud hadden gehad en dat het niet goed was als je het wel koud had. Ik heb de halve klim met kippevel gereden, nee.. niet van de spanning, echt van de kou. De dames kwamen dus kijken hoe het met mij was en boden aan om me in de auto naar boven te brengen... erg verleidelijk, maar ik kon de top zien.. op karakter dan maar weer. Robin kwam naar beneden gefietst om mij op te halen, net als Jasper. Dat hielp wel even, krijg je toch even extra vleugels. In het dorp een warm onthaal van de supporters gehad en aan mijn tijd te zien heb ik een uur langer "plezier" gehad dan Robin en Jasper, 2.22 min...... maar wel gehaald en het laatste plekje op het podium bezet.

---

19-8 Rustdag... Heerlijk aan het riviertje geluierd en ge-bbq-ed.

---

20-8 't Is alweer zaterdag, we zitten alweer een week in deze mooie omgeving. In Pra Loup begint vandaag de laatste van de world up series trial, altijd leuk om een te kijken. Op de fiets er naar toe, ca. 14km met een hoogte verschil van 550m Raphael wou vandaag ook mee... Die had het toch even zwaar, maar gelukkig was Jasper er nog... die kon even de benen trainen door te gaan duwen. De dames waren in de auto naar boven gereden en zaten al lekker op het terras toen we aan kwamen. Helaas kwamen we een beetje voor niks, onze favoriet Rik Koekoek hoefde vandaag niet te rijden (hij staat nr.3 en is dan automatisch geplaatst). Even wat gedronken en gegeten en daarna weer naar benee, naar de camping naar het frisse water van het zwembad. Raphael vond het eerste stukje downhill te moeilijk en besloot over de weg te gaan. Jasper en Robin vervolgden het onverharde pad naar benee. Toen de twee zich bij ons voegden, kon ik direct zien en later horen dat het een geweldige afdaling was. Gek genoeg wist Robin deze afdaling ongeschonden af te sluiten, terwijl hij even later op een korte afdaling plots (na het verzetten van de achterdemper en even niet oplette wat zijn voorganger deed )aan de voorrem trok en vervolgens een prachtige salto maakte met een lelijke smak op het asfalt als afsluiting (9.7 voor de salto en een 2,1 voor de landing).. Dat zijn weer een paar schaafwonden en wat kneuzingen oor in het boekje der ongelukken 2011.

---

21-8 Omdat vandaag de finales van de worldcup trial waren hadden we niet echt plannen gemaakt. Maar Jasper die de hele dag wel op een fiets kan zitten (ik heb ooit eens gehoord dat hij op een fiets geboren is...) wist mij zover te krijgen om een stukje van de transubayenne te rijden, dit keer het stuk naar het meer toe. Heb ik geen spijt van gehad, wat een mooi stuk. Niet omdat het zo zwaar of technisch was, nee gewoon om het uitzicht en de beleving. We reden door vijf tunnels, waarvan de eerste ongeveer 1650 meter lang was, ik zeg ongeveer... de eerste keer gingen we er van de oostkant in, daar stond een bordje 1730 meter. Op de terugweg pakten we hem dus van de westkant, maar op de één of andere manier zijn tunnels dan een stuk korter, hier stond een bordje met slechts 1600 meter ???!!! Dat zou wel iets zijn wat de Fransen wel snappen. Het mooie van de tunnels, ze waren niet verlicht. Hadden we rekening mee gehouden, maar het bleef een avontuur.

's middags met de auto naar Pra Loup, twee fietsen achterop want ik had de mooie afdaling nog niet gedaan. In Pra Loup hebben we Rick Koekoek nog aangemoedigd, maar die had niet echt zijn dag, helaas. Wel hebben we genoten van al die boys met zoveel controle over hun fietsjes. Daar nog even wat gegeten: stokbroodje patat en hamburger, Heerlijk!

Daarna even omgekleed en op de fiets weer terug naar de camping gegaan, Downhill, heerlijk. Da's echt mijn ding... maar ja als je downhill wilt, zul je toch eerst uphill moeten. (filmpje komt nog...)

---

22-8 Rustdag.. 's morgens in de bomen geklommen in het junglepark. En 's middags lekker lui bij het zwembad gelegen.

---

23-8 Helaas was Robin nog niet helemaal hersteld van zijn val. Samen met Jasper op de fiets geklommen om nabij de klim van La Berarde te doen. 720hm op 17km(inclusief afdaling). Vroeg gestart daar de temperatuur vandaag weer boven de 30 uit zou komen. De klim was erg mooi veel afwisseling. Begonnen op asfalt, het grootste gedeelte daarna op los gesteente. Af en toe lekker door het bos. Boven aan gekomen werden we een weide ingestuurd, we konden ons niet voorstellen dat daar een route liep, maar ja het zal wel zo zijn. En ja het was ook zo, afdalen door een weiland. Maar al gauw boog het pad om naar een stuk bos alwaar wij aan de gruwelijkste afdaling uit onze carièrres mochten beginnen. Lekker steil en vreselijke korte bochten (iig te krap voor de 29er). Af en toe afstappen dus... na 25 minuten afdalen en een vreselijke kramp in de vingers van het remmen en sturen kwamen we met een lichaam vol adrenaline weer in de bewoonde wereld terug. Het was zeker de beklimming waard. Maar zou je de afdaling echt goed willen doen, heb je een fiets met gigantisch veel veerweg en hele dikke banden nodig.. en als je het helemaal goed wilt doen, een vrouw/vriendin die je een aantal keren per dag naar boven wil brengen.

---

24-8 Vandaag mijn beurt voor een rustdag (alhoewel, mijn gezin vond het nodig om een waterfiets te huren, misschien was dit wel zwaarder dan de Alpe d'huez) Jasper kun je altijd wakker maken om te fietsen (heb ooit eens gehoord dat hij op een fiets geboren is...) en Robin was weer redelijk hersteld. Dus deze mannen gingen vandaag de col doen die ik gisteren met Jasper had gedaan. Voor Jasper de tweede keer over deze mooie afdaling, voor Robin (met helmetcam) de eerste keer, waaruit bleek dat de bochten ook te kort waren voor een 26 inch....?! Maar ook Robin deelde onze mening dat dit de beste afdaling ooit zou moeten zijn.

(filmpje volgt...)

---

25-8 Er is een tijd van komen en een tijd van gaan, Jasper's tijd om als eerste te gaan. Maar waarom hij dat dan om 5.30 uur 's morgens moet doen is voor ons een raadsel... was wel erg vroeg. Maar nu hoefden we eens niet te fietsen en konden we leuke dingen gaan doen. We zijn dus naar Gap geweest, de grootste plaats in deze omgeving. Gap is ook een belangrijke plaats op fietsgebied. Lekker geshopt, veel (groene) spulletjes gekocht. Achteraf ook veel te warm om serieus te fietsen, 35 graden.