Info
Vakantie 2010 Trept (Frankrijk)
Dit jaar niet in de Alpen, maar in de voorlopers daarvan. In de provincie Isere. Tussen Lyon en Grenoble licht het plaatsje Trept alwaar een schitterende familiecamping ligt. Van hieruit 25km fietsen naar de stijle hellingen van de Alpen.
De eerste twee dagen heb ik rustig gefietst en de beentjes laten wennen aan het klimwerk (mijn specialiteit..ahum...). Ook samen met Raphael een rondje gedaan, dit viel mij reuze mee, in de modder heeft hij het zwaarder dan tegen een berg omhoog rijden.
 |
 |
05-08 Maar op de eerste donderdag de gok maar gewaagd (ik zeg gok omdat het nogal wisselvallig weer is) om een langere rit te gaan doen. Door de binnenlanden (lees bergen) naar Cremieu en weer terug. Op de heenweg heb ik daar n.l. een vtt-shop gezien en dat was mijn doel voor vandaag. Door een prachtig landschap met mooi uitzichten over de vallei zag ik opeens het kasteel van cremieu voor mij, en niet zoals we die vanuit het dorp boven op de berg zagen, nee ik zat op dezelfde hoogte, dat betekende een lekkere stijle afdaling (gemiddeld 12%) en voor ik het door had knalde ik met 50km door het dorp. En toen ik bij de shop aan kwam, kwamen de eigenaar en zijn personeelslid al naar buiten gerent, een warm onthaal. Wat bleek, ik was hier gewoon bij een Kona-shop, en tja dat schept een band. Helaas sprak alleen de jonge telg een "lietel biet anglais" en ik een "petiet peu fransais", maar met wat gekronkel in alerlei bochten hadden we een conversatie. Ik was voornamelijk geintresserd in het downhillen in deze omgeving, ik zag n.l. alleen maar dikke fietsen staan niet alleen van Kona, maar ook van Rocky en Chumba?! Ze wilden mij heel graag de weg naar hun downhill site uitleggen, maar omdat onze talen niet echt matchten besloot de jonge monteur om met me mee te rijden en het zelf aan te wijzen, dat is nog eens service. Hij vertelde mij onderweg wat hij allemaal deed en dat hij nu een 40km verder op is gaan wonen om de wat langere afdalingen te bedwingen. Wat bleek is dat hij mee doet aan de nationale dh-competitie en dat hij alle megavalanches ook rijd, hij vond zichzelf een kleine rijder, maar rijdt altijd bij de top 20 van Frankrijk.. in mijn belevings wereld ben je dan een hele grote.... Het was een aardige klim naar de finish van het parcours. We moesten een aardig stuk door een droog gevallen beekje (veel rotsen en stenen.... als dat maar goeed gaat met mijn race king achterband). Uiteindelijk kwamen we midden in het bos onderaan een hele stijle wand uit, en daar zag ik al wat enorme drop-offs en schansen staan. In de verte een mooie kom van een north-shore track... man man dit is echt geweldig, compleet onbekend maar vreselijk mooi. Hier moet ik zeker naar terug.
 |
 |
Mijn vriend moest weer terug naar het werk en zou mij nog een stukje op weg helpen naar de hoofdweg naar Trept. Hij wist een short-cut en ik fietste achterhem aan (lees met veel moeite en steeds verder achterop rakend), die kerel trape flink door op zijn loodzware Chumba met 1 blad voor. Wat hij mij niet vertelde was dat de short-cut bestond uit een vreselijk stijle klim en een net zo stijle afdaling.. haha op de afdaling bleef ik hem voor.. niet omdat ik zo goed was hoor, maar met race kings op de weg rol je een stuk beter dan een stel dikke downhill banden met weinig druk. Tjonge wat een kerel, hij was ondertussen al minstens 10 km met mij opweg tijdens werktijd.. Tijd om afscheid te nemen, maar zeker de moeite waard om eens terug te gaan of om de boys in de shop te bezoeken. Nu maar snel door trappen naar de camping, ik zou niet te lang weg blijven, maar was al dik 3 uur onderweg. Na 45 km kwam ik voldaan terug op de camping. ... tijd voor de bbq...
07-08 De Rhone kronkelt niet ver van de camping door de vallei, tijd om er eens op de fiets naar toe te gaan. Op de weg naar Morestel kon ik volgens mij de top van de mont Blanc zien. Wat een machtig uitzicht hier. De route ging door kleine dorpjes en kwam uiteindelijk uit bij een vreselijke mooi brug over de Rhone. Hier aan de oever was een grote parkeerplaats waar ik vele auto's met fietsdragers zag staan. Hier zou het wel eens leuk fietsen kunnen zijn. Vanaf hier gaan de meeste fietsers (racers) omhoog de Berg op. Helaas had ik er al 30km op zitten en moest ik dus ook nog weer terug, ik moest die klim aan mij voorbij laten gaan. Omdat een rivier als de Rhone meestal op het laagste punt van het dal ligt betekende het dat ik nu meer moest klimmen dan dalen, en dan ook nog tegen de wind in..dit is dikke benen kweken. met 57 km op de teller lekker terug op de camping, tijd voor bbq...
 |
 |
10-08 Op één van de warmste dagen van onze vakantie (32 C) vond ik het nodig om toch even een rondje te doen. Dit keer de zuidkant van de camping. Hier lag een mooi met bomen begroeide helling, lekker in de schaduw rijden. De gele wandelroute-bordjes waren snel gevonden. (De wandelpaden zijn meestal de mooiere paden voor een mtb-er, zeker als je van smalle paadjes houd) Het was redelijk te doen in het bos. Helaas was dit echt een wandelpad, ik kon er n.l. fietsend niet omhoog komen, te steil met teveel losse grond. Nou ja, lopen met de fiets had ik al vaker gedaan, deze wandeltocht kon er ook wel bij. Bijna boven was het iets minder steil en ging ik proberen te fietsen. En net op dat moment kwamen er 3 off-road motorrijders aan, vol verbazing keken ze mij aan en daarna elkaar vol ongeloof, erg grappig, ze dachten dat ik helemaal fietsend omhoog was gekomen. Maar éénmaal boven gekomen mocht ik ook weer naar beneden, ik durfde niet al te hard daar ik alleen was en op de 3 motorrijders na niemand had gezien in een 3 kwartier tijd. Maar dit was mooi afdalen, lekker smal met vele korte bochtjes. Na een dik uur klimmen en dalen vond ik het wel genoeg, vandaag was het iets te warm om een duur te doen. terug naar de tent. Lekker de BBQ van vanavond voorbereiden.
13-08 Vandaag bij een graadje of 28 (het was een wat koelere dag) tijd voor een rondje genaamd "pierre-bon-dieu" een rondje van ruim 48km en compleet onverhard. Deze route had ik gedownload van internet, zag er op google earth erg leuk uit. Ik had de afgelopen week al uitgevonden dat deze te bereiken was via een zandpad dat tegenover de camping de berg op liep. Met genoeg vocht, eten, 3 reserve banden (gezien mijn geschiedenis van de afgelopen maanden), gsm en natuurlijk de gps ging ik op pad. Het begon al leuk met een klim over los grind, zoeken naar de juiste versnelling om grip te houden. Daarna al gauw een bos in, lekker koel. Het is in deze omgeving niet echt hoog, maar stijl was het zeker wel. Na een kilometer of 12 kwam ik de eerste biker tegen, die mij vriendelijk groete maar daarnaast ook erg verbaasd aan keek... Maar kort daarop nog een biker, ook al zo'n verbaasd gezicht. Pas bij km 20 had ik hem door, ik was aan het spookrijden. Ik vond de klimmetjes al erg stijl en de afdalingen erg lang haha, nu ik toch al halverwege was, besloot ik om vandaag maar lekker te blijven spoken. De meeste paden waren breed genoeg en aangezien ik nog maar twee bikers was tegen gekomen, mocht dit niet al te veel problemen opleveren.
 |
 |
Het uitzicht was erg mooi, ik was nu weer in de buurt van cremieu en ik zat nu weer bij de ruïnes van het kasteel dat boven het dorp lag. Oh wat mooi, dit is echt geschiedenis. Daarna ging het rondje al weer in de richting van de camping. Maar tussen cremieu en Trept lag nog een mooi stuk bos, waar ik lekker in de schaduw kon rijden. Wat mij wel opvalt is dat de Fransen dol zijn op muurtjes/omheiningen bouwen, op de gekste plaatsen kom je wel muurtjes of hekken tegen. Maar waar wel een hek zat, maar niet was dichtgedaan en het beter wel konden doen, liep dus een aardige herdershond te blaffen.. ja je voelt hem al aankomen, deze kwam dus achter mij aan. En hij bleef me maar volgen en blaffen, best wel eng, en nederlands verstond hij niet (hij ging niet af, terug, lig of zwijg..) maar hij hapte gelukkig niet. Het laatste stuk, zo'n 4,5 km ging alleen maar downhill, wat een feest weer, blijft toch wel mijn ding. Met toch weer 980 klimmeters op het klokje kwam ik moe maar voldaan terug op de camping. tijd voor BBQ..
