De eerste 24 uurs MTB race van Nederland
Tijdens een 24 uurs race in Belgie kwamen we op het idee om zo'n gezellige race naar Nederland te halen.
Zo gezegd zo gedaan, met een twee-mans organisatie (Eddy en ikzelf) zijn we momenteel opweg naar alweer de 5de editie. Deze zal plaats vinden op 10 en 11 september 2011.
Kijk op www.mtbrace.nl voor alle informatie.
hieronder een verslag van de laatste editie
Na een lange voorbereiding konden we eindelijk weer aan de slag op de Baggelhuizerplas, tijd voor alweer de 4de editie van onze eigen MTBworld 6 & 24 uur race. Op woensdagochtend was het al een enorme drukte op het terrein waar we in 3 dagen tijd een compleet dorp op moesten bouwen. Helaas waren de weergoden ons niet gezind en moesten we in de regen beginnen. Gelukkig hadden we allemaal bikkels meegenomen, onze eigen vrijwilligers en de leerlingen van het Alfa college lieten zich niet kisten door het hemelse water.
 |
 |
Het schoot dan ook lekker op. Tegen de avond ons eigen tentenkamp opgeslagen om de nacht als eersten op het terrein door te brengen. Niet echt super geslapen door de harde regen. Na wat ellende met de tenten waren we dan vrijdagmiddag zo goed als klaar om de eerste rijders te verwelkomen, en dat waren er al heel veel. Op deze avond stond voor het eerst een BBQ op het programma, erg gezellig en lekker, heerlijk eten.
Het dorp werd ook al aardig vol en het was een genot om alle teams te zien werken aan hun eigen plekje. Het parcours was ook af en kon verkend worden door de rijders. Zelf hebben wij dit om 00.30 uur 's nachts gedaan omdat we er niet eerder aan toe kwamen.
 |
 |
Na een korte nacht konden we de hectische zaterdagochtend in gaan. Nu kwamen de meeste rijders binnen en zochten allemaal een plekje en konden ze hun startnummers bij de dames van het secretariaat ophalen. Het was prachtig weer, hier hadden we voor getekend. Wat een mountainbikers bij elkaar. Helaas ging het vlak voor de start alweer regenen en hielden wij ons hart vast. De start die verricht werd door onze wethouder van Sport, Jaap Kuin, verliep bijna vlekkeloos. Er viel dan ook een last van onze schouders af, we zijn onderweg. Door het gladde veld ging het bij het ingaan van de feesttent, waar de rijders doorheen moesten, even mis, maar na een paar kleine aanpassingen ging het weer zoals het moest.
|
 |
Tiidens de start stonden Raphael en Joran erg zenuwachtig achter alle grote mannen te wachten op het startschot. Zij deden dit jaar voor het eerst mee (beiden net 12 en dus oud genoeg om mee te doen). Raphael zou de eerste 1,5 ronde doen en Joran zou het eerste stukje met hem mee rijden. Raphael had het bij de eerste passage duidelijk erg zwaar, al het water had het parcours in een zwaar, zuigend stuk gemaakt. Hij kwam dan ook helemaal kapot aan om het stokje aan Jasper door te geven, die op zijn beurt er als een speer vandoor ging. Garrelt en Joran kwamen hierna, maar ikzelf moest ook meedoen. Raphael had zoveel gegeven de eerste ronde en na zijn ziekte van de afgelopen weken moest hij helaas de wedstrijd staken. Joran had goed getraint en deed niet onder voor de volwassen kerels. Het parcours werd steeds mooier om te rijden. Omdat we gestaag door zijn gereden en Jasper tussendoor wereldtijden klokte zijn we van de 23 teams 15de geworden... goed resultaat!!! Erg leuk om een keer zelf mee te doen.
 |
 |
Na de race moest ik me weer volledig concentreren op de 24 uurs race, helaas waren de vooruitzichten niet rooskleurig. De weergoden hadden niet veel goeds in petto.
De wissel van daglicht naar de duister van de nacht verliep voorspoedig en er waren geen ongelukken, iedereen was voorzien van perfecte verlichting, je ziet de mooiste creaties voorbij komen. Maar helaas kwamen de eerste sputters zo tegen middernacht uit de hemel vallen en het ging alleeen maar harder regenen, je zag nu ook de ronde tijden van de deelnemers achteruit gaan. Maar goed in princiepe houd de regen de gemiddelde mountainbiker niet tegen. Toen ik 's nachts om 1.30 uur net een dutje wilde gaan doen, werd ik opgeschrikt door een flinke bliksem inslag, flits en direct knal!!! dit was heel dichtbij. Nu was het tijd om de deelnemers wel van het parcours te halen, dit was zo dichtbij en absoluut niet veilig meer. Het duurde nog wel een dik uur voor de laatste de start/finish was gepasseerd, zo slecht was het parcours in de tussentijd geworden. We waren nu ook genoodzaakt de wedstrijd tijdelijk plat te leggen. Bij daglicht zouden we overleggen hoe we de race voort moesten zetten. Maar helaas, de regen werd nog erger, ik dacht dat dat niet kon, maar de sluizen konden dus nog verder open. Ik heb het nog nooit zo hard zien en horen regenen, wat een geweld. Om 7.00 uur hebben Eddy en ik toen maar besloten de wedstrijd helemaal af te lasten en de deelnemers naar huis te sturen.
Gelukkig had iedereen hier vrede mee en bleef de stemming erin. Het evacueren van het terrein verliep dan ook zonder tegenslagen, zo snel en makkelijk hebben wij het de afgelopen jaren niet gehad.
 |
 |
Ook het afbouwen door de vrijwilligers moet nog even aandacht hebben, zij hebben, waar alle deelnemers thuis voor de kachel zaten, in de stromende regen het hele terrein opgeruimt.
Langs deze weg willen wij dan ook iedereen bedanken voor het begrip en de medewerking.
We hopen iedereen weer terug te zien bij de 5de editie in 2011.
